Mahoti Pattavali

SR No.: 006015
Original Sutra Author: N/A
Author: Somchand Dharshi Trust
Publisher: Somchand Dharshi Trust
Publication Year: 1929
Total Pages: 492
Language: Gujarati
Classification: Book_Gujarati
File Size: 11 MB

Page 62

(૫૪).
સ્વામીજી તે મુનિસહિત તે છાવણીમાં ભિક્ષા લેવા માટે ગયા. પરંતુ ત્યાં કેળપાકઆદિક વસ્તુઓને જોઈને શ્રીવાસ્વામીજીએ દ્રવ્ય, ક્ષેત્ર, કાલઆદિકને ઉપગ દીધો, અને પછી વિચાર્યું કે, સ્વભાવથીજ કઠેર એવા આ અવંતીદેશમાં આ પહેલાજ વરસાદમાં કેળની ઉત્પત્તિને સંભવ જ નથી. તેમજ આ દાન આપનારાઓ પણ નિમેષરહિત ચક્ષુઓવાળા અને પિતાના પગોવડે જમીનને નહી
સ્પર્શ કરનાર છે. માટે ખરેખર આ દેવપિંડજ છે, અને તે અમો સાધુઓને લે કપે નહીં. એમ વિચારી તે ભિક્ષા લીધાવિનાજ પાછા વળીને ગુરૂમહારાજ પાસે આવ્યા. એવી રીતે તેમની શુદ્ધ સામાચારી જોઈને મનમાં ચમત્કાર પામેલા એવા તે ભકદેવ પ્રત્યક્ષ થઈ વજીસ્વામિજીને નમસ્કાર કરી તે ગુરૂમહારાજની પાસે આવી ક્ષમા માગવાપૂર્વક કહેવા લાગ્યા કે, અમો આ શ્રીવ. જરવામિજીના પૂર્વભવના મિત્રો એવા જંભકદે છીયે, કેવલ તેમના શુદ્ધ આચારની પરીક્ષા માટે જ અમોએ આ સાર્થવાહ વિકલે છે. એમ કહી પ્રસન્ન થયેલા તે દેવોએ તે શ્રીવાસ્વામિજીને વૈક્રિયલબ્ધિ આપી. તેવારપછી વળી એક વખતે તે દેવોએ ગોચરી માટે ગયેલા એવા તે શ્રીવાસ્વામિજીને ઘેવર ગ્રહણ કરવા માટે નિમંત્રણ કર્યું. તે વખતે પણ પિતાના ઉપગથી તેને દેવપિંડ જાણીને તેમણે ગ્રહણું કર્યો નહી. તે વખતે પણ તે દેએ પ્રસન્ન થઈને તેમને આકાશગામિની વિદ્યા આપી. હવે અનુક્રમે તે શ્રીવાસ્વામી પદાનુસારી લબ્ધિના પ્રભાવથી અભ્યાસ કરતા એવા મુનિઓના પાઠે હમેશાં સાંભળીને સર્વ શારૂપી સમુદ્રના પારંગામી થયા. ત્યારબાદ એક દિવસે જ્યારે સઘળા સાધુએ ગોચરી માટે ગયા હતા, અને ગુરૂમહારાજ પણ સ્થાડિલ ગયા હતા, ત્યારે ઉપાશ્રયમાં એકલા રહેલા તે શ્રીવાસ્વામી તે સઘળા સાધુઓના વચ્ચેના વીંટીયા લઈને તથા તે વીંટીયાઓને પોતાની આસપાસ ગોઠવીને, અને તે વચમાં બેશીને, તે વીંટીયાઓને સાધુઓ માનીને તેમની પાસે ઉચે સ્વરે અગ્યારે અંગેના પાઠ ભણવા લાગ્યા. એવામાં સ્પંડિલભૂમિથી આવેલા ગુરૂમહારાજ દૂરથીજ વવામિજીને અવાજ સાંભળીને, તેથી તે અવાજને ઓળખી કહાડીને મનમાં આશ્ચર્ય પામી વિચારવા લાગ્યા કે ખરેખર આ વજમુનિ બાળક છતાં પણ જ્ઞાનાવરણીયકર્મના સોપશમથી ફક્ત સાંભળવામાત્રથી જ અગ્યારે અંગેના પારગામી