________________
૧૨
ભવનું ભાતું
પિતાના પ્રેમ જગતમાં કચાંય થવે છે? અમારા વિચાગમાં એ અમારી પાછળ ઝૂરી ઝૂરીને મરી ગયાં પણ હું અભાગી એવા કે એમની અંતિમ ક્રિયા વખતે પણ ન જઈ શકયો. જેમણે મને પ્રેમથી પેાષ્યા, એમને જ મે' દગેા દીધા... પ્રભુ ! આ મારી દુ:ખદ જીવનકહાણી છે !
,
આકાશ ભણી મ`ડાયેલી ધ્રુવના તારા જેવી એની આંખામાંથી એ આંસુ ટપકી પડ્યાં.
આચાર્ય સહૃદયભાવે મેલ્યા : ‘ પુષ્પફૂલ ! આનુ નામ જ જીવન! હું જાણું છું કે તારા જીવનપથ પાપની ખીણમાં થઈને જઈ રહ્યો છે, છતાં ત્યાં પણ પ્રકાશને અવકાશ છે. આવી ખીણમાંથી પણ નિયમના પગથારદ્વારા માનવી ઉપર આવી શકે છે. આજ મારું હૃદય કહે છે કે પુષ્પચૂલને કઈક આપ, કઈક જીવનપાથેય-ભવનું ભાતું આપ. હું તને ભવના ભાતા જેવા ચાર નિયમે આપું છું, જે આકરા નથી છતાં તારા મામાં સહાયક બની રહેશે:• પહેલા નિયમ–
' •
'હું ઇચ્છું છું કે તું કેાઈની
હિંસા ન કર, પણુ એ તારા માટે અશકય છે. તેા આટલુ કર; કાઈ પણ ઠેકાણે ઘા કરતાં પહેલાં સાત ડગલાં પાછા હઠવુ' અને સાત વાર પ્રભુસ્મરણ કરવુ.
"
કબૂલ છે, ધર્મના અવતાર!' લૂટારા ખેલ્યુંા.
"
હવે ખીજ નિયમ
·
“હું ઈચ્છું છું કે તું સાદા ને સાત્ત્વિક ખારાક લે,
