________________
: ૯૦ :
જીવન અને દર્શન કરી છે. અમે પૂજઈશું. તમે અણપ્રિયા રહેશે, પણ પૂજાનારા તળિયે જશે અને અણપ્રિયા તરી જશે.....”
આ પ્રસંગ આપણને ક્ષણભર વિચાર કરતા કરી મૂકે છે. આપણે આપણા વર્તમાન જીવન સાથે આ પ્રસંગને સરખાવીએ તો આપણું જીવન કેવું વામણું લાગે? આપણે જ્યાં જઈએ ત્યાં ભય જ ઉભું કરીએ છીએ. આપણી વાણીમાં અભય નથી, આપણું વર્તનમાં અભય નથી, આપણું હૈયામાં અભય નથી. ચારે બાજુ ભયનું સામ્રાજય પ્રવર્તી રહ્યું છે. આપણું સમાગમમાં આવનાર આપણે ભય રાખે અને સામાના સમાગમમાં જતાં આપણે ભય રાખીએ. આ રીતે અરસપરસ ભય ને અવિશ્વાસ ઊભાં થયાં છે. ખરી રીતે દૂર ભય હોવો જોઈએ. પ્રાણીથી માનવી વચ્ચે તે અભય અને વિશ્વાસ હોવો જોઈએ ! • ,
ભગવાનનાં ઘણું વિશેષણમાં એક વિશેષણ છેઅમચયાળે કેવું સુંદર છે. આ વિશેષણ ! ભગવાન અભયના દેનારા છે. દુશ્મનનેય ભગવાન તરફથી ભય નહિ. કૂર પ્રાણ પણ ભગવાન પાસે અભય થઈને આવે. એટલે ભગવાન સાચા અર્થમાં દાતા છે. આપણે એમના જ ભક્ત છીએ, પણ આપણે દાતા નહિ, પણ ખાતા. જેનું મળે તેનું ખાધે જ જઈએ. . ભગવાન બધું ય જાણે છે. શું કર્યું, શું કરે છે ને શું કરશે. બધુય જાણવા છતાં એમનાથી ભય નહિ. ખૂન કરીને ગયેલે ખૂની પણ દયા માટે પ્રભુ પાસે જાય તે પ્રભુ સભા વચ્ચે એમ ન કહે કે “અલ્યા ખૂની ! તું અહીં કેમ આવ્યું ?” એ કરુણાસાગર તે એને
