________________
આંસુના ઉપદેશ
જગતના એ પ્રસિદ્ધ પ્રવચનકાર પાસે મેં નીતિનાં અનેક પ્રવચન સાંભળ્યાં, પણ મારા પર એ ભવ્ય ઉપદેશની અસર જરા પણ ન થઈ.
એ ઉપદેશની અસર મારા પર કેમ ન થઈ? એ માટે મને અતિદુઃખ થયું ને અતિ વેદનાનાં ઊનાંઊનાંઆંસુ ખરવાલાગ્યાં. પણ ત્યાં તે મારા આશ્ચર્યના પાર ન રહ્યો. મરતાં આંસુ એલી ઊઠચાં: “ભેાળા! રડે છે શા માટે ? રડવાની જરૂર તેા તારે કે પેલા પ્રવચનકારને ?”
મેં નમ્ર બની પૂછ્યું : “ એ પાપને ધેાનારાં પવિત્ર આંસુઓ! ઉપદેશક શા માટે રડે?”
માર્મિક હાસ્ય કરી આંસુ ખેલ્યાં : કારણ કે અનીતિના સિંહાસન પર બેસી, એ નીતિના ઉપદેશ આપે છે! લસણના અર્ક છાંટી, એ ગુલાબના અત્તરની વાત છેડે છે! લહની આગ પ્રગટાવી હવે એ સંપ ને મૈત્રીની શીતળ હવા માગે છે.” અને પછી તે ખરતું છેલ્લું આંસુ સાચું મેાતી બની ગયું.
૧૦૩
