________________
દશવૈકાલિકસૂત્ર ભાગ-૪
અધ્ય. ૯.૨ સૂત્ર-૨૦-૨૧
‘ાળ' શર વાવિજ્ઞક્ષળ, ‘છન્દ્ર:' તવિ∞ાપમ્ ‘૩૫ન્નારમ્' આરાધનાપ્રજાર, શાદ્દશાવિપરિગ્રહ:, તાત્ ‘પ્રત્યુપેક્ષ્ય' જ્ઞાત્વા ‘દેમિ:' યથાનુરૂપ બારૌ: किमित्याह- तेन तेनोपायेन - गृहस्थावर्जनादिना 'तत्तत्' पित्तहरादिरूपमशनादि संप्रतिपादयेत्, यथा काले शरदादौ पित्तहरादिभोजनं प्रवातनिवातादिरूपा शय्या इच्छानुलोमं वा यद्यस्य हितं रोचते च आराधनाप्रकारोऽनुलोमं भाषणं न ग्रन्थाभ्यासवैयावृत्त्यकरणादि देशे अनूपदेशाद्युचितं निष्ठीवनादिभिर्हेतुभिः न श्लेष्माद्याधिक्यं विज्ञाय तदुचितं संपादयेदिति सूत्रार्थः ॥२०॥
'E
S ટીકાર્થ : શબ્દઋતુવગેરે કાળ, આચાર્યની ઈચ્છા એ છન્દુ, આચાર્યાદિને પ્રસન્ન 5 પ્ત કરવાનો.પ્રકાર એ ઉપચાર, 7 શબ્દથી દેશ વગેરે પણ લઈ લેવા.
स्त
આ બધું જાણીને તે તે કાર્યને અનુરૂપ એવા કારણોવડે ગૃહસ્થાવર્જનવગેરે ઉપાયથી આચાર્યને પિત્તહર વગેરે અશનાદિ આપવા જોઈએ. (કાલાદિ જાણીને એ પ્રમાણે આચાર્યનુકૂળ વસ્તુનો નિર્ણય કરવો... એ પછી એ વસ્તુ મેળવવા માટે તે તે ઉપાયો આદરવા.) જેમકે શરદવગેરે કાળમાં પિત્તને હરી લે વગેરે પ્રકારનું ભોજન, પ્રવાત, નિવાત વગેરે રૂપ શય્યા... (બહુપવનવાળી કે પવનવિનાની વગેરે...)
त
અથવા ઈચ્છાને અનુકૂળ વસ્તુ આપવી. એટલે કે જેને જે હિતકારી હોય અને એમને ગમતું પણ હોય તે તેમને આપવું.
जि
ઉપચાર આરાધનાપ્રકાર આ પ્રમાણે કે અનુકૂળ બોલવું. શાસ્ત્રોનો અભ્યાસ કરવો, વૈયાવચ્ચ કરવું વગેરે.
न
शा
દેશની અપેક્ષાએ આ પ્રમાણે કે અનુપદેશવગેરેને ઉચિત વસ્તુ આપવી. (ભેજવાળો |F દેશ તે અનુપદેશ...)
ना
ना
य
તથા અનુરૂપકારણોવડે.. .” આ પ્રમાણે કે નિઠીવનવગેરે હેતુઓ દ્વારા (વારંવાર કફના ગળફા પ્યાલાદિમાં થૂંકવા...) શ્લેષ્મની અધિકતાને જાણીને તેને ઉચિતવસ્તુનું સંપાદન કરે. મૈં ((૧) કાળ (૨) છન્દ (૩) ઉપચાર (૪) દેશ (૫) હેતુઓ... આ બધા અનુસારે આચાર્યની ભક્તિ કેવી રીતે કરવા? એ અત્રે બતાવેલું છે.)
ત
=
વિષ
विवत्ती अविणीअस्स, संपत्ती विणिअस्स य । जस्सेयं दुहओ नायं, सिक्खं से અમિ।જીરૂ ર્॥
૧૦૫
Er
ગા
F
