SearchBrowseAboutContactDonate
Page Preview
Page 147
Loading...
Download File
Download File
Page Text
________________ શ્રી મહાવીરચરિત્ર.. ભૈરવે તાડન કરેલ ડમરૂના અવાજની જેમ નિષ્ફર, પ્રચંડ નખથી વિદારવામાં આવેલ ગજેંદ્રના ગરવ સમાન દારૂણ તથા પાસેની ભવન-ભિત્તિમાં પ્રતિઘાત પામતાં ઉછળતા હજારે પ્રતિધ્વનિથી દુસહ એ કે લાહલ જાગે. તે સાંભળતાં વિકસિત લોચને ચેતરફ દિશાઓને જોતાં, વીજળીના સમાન પ્રચંડ તરવારને ધારણ કરતાં, ભવનાંગણ પ્રત્યે ધસી આવતા તથા માર, માર, માર, એમ બેલતા એવા વિદ્યારે મારા જેવામાં આવ્યા. તેમને જોતાં ભયથી થર થર કંપતા મારા પરિજને કરૂણ અને દીન વચન બેલતાં તરતજ બધી દિશાઓમાં પલાયન કરી ગયા, એટલે શરહિત એકાકી છતાં તેમની સામે ઉભો રહીને હું કહેવા લાગ્ય–“અરે! ગલગૃહીત-ગળે પકડાયેલાની જેમ આમ નિરર્થક વિરસ કેમ બને છે? તમે કોણ છે? કોણે મોકલ્યા છે? અથવા અહીં શા માટે આવ્યા છે?” તેમણે કહ્યું “અરે નૃપાધમ! તે વખતે અમારા સ્વામીના શત્રુની રક્ષા કરતાં તે વચનની અવગણના કરી અને અત્યારે ધૃષ્ટતાથી અજાણ્યાની જેમ “તમે કેણ? કેણે મોકલ્યા અથવા શા પ્રજને આવ્યા?” એમ પૂછે છે? હજુ પણ જે વિશેષ સ્થનથી તું સતેષ પામતે હોય, તે સાંભળ–અમે વિદ્યાધ છીએ, અને રથનુપુર નગરના વિદ્યાધરરાજા સમરસિંહના પુત્ર, શત્રુ વિદ્યાધર સમર્પણ ન કરવાથી અત્યંત કપાયમાન થયેલ અમરતેજ નામના કુમારે તને દુર્વિનય-વૃક્ષનું ફળ બતાવવા અમને, મેકલ્યા છે. ત્યારે મેં કહ્યું કે “જે એમ હોય, તે તમે તેને હુકમ બજા.” એટલે શરીરને કંઈ પણ બાધા પમાડયા સિવાય મને ઉપાધને તેઓ આકાશમાગે ઉડયા અને દૂર પ્રદેશમાં ગયા. ત્યાં ભુજંગવડે. ભયંકર એવા એક ગિરિ-નિકુંજમાં મને મૂક્યું. ત્યારે મેં જણાવ્યું કે-“અરે! મને આમ મૂકી કેમ ઘે છે? પ્રહાર કેમ કરતા નથી?” તેમણે કહ્યું–અમારા સ્વામીની એટલી જ આજ્ઞા છે. સેવકેએ સ્વામીની ઈચ્છાનુસાર વર્તવું, એ તેમને ધર્મ છે.” એમ કહીને તેઓ તે સ્થાનથી આકાશમાર્ગો ઉડયા. પછી હું પણ કોકિલ, જંગલી મહિષ સમાન સમસ્ત દિશાઓ શ્યામ થઈ જતાં, કેસરિ-કિશેરે નિર્દ યતાથી વિદારેલ સારંગ-હરણોના વિરસ અવાજથી જંગલે ભીષણ ભાસતાં, વન–મહિના અવગાહનથી પલવલ-ખાબોચીયાના ઉછળતા કાદવવડે રસ્તાઓ દુર્ગમ થતાં, વૃક્ષ-શાખાઓના સંઘર્ષણથી ઉપજતા-પડતા અગ્નિવડે વાંસસમૂહ બળતા, બળતા દીવાની શિખા સમાન ભીષણ અને સ્કુરાયમાન રક્ત લેનવાળા રાક્ષસે આમતેમ ભમતાં, તથા વરાહ-ડુક્કરોએ તીક્ષણ દાઢથી ખેરી નાખેલ હોવાથી ઉંચી નીચી વનસ્થળીમાં માર્ગ કે ઉન્માર્ગ ન જણાતા, તેમજ દિશા-ભાગની ખબર ન પડતા, પગે ચાલવાનું સહન ન કરી શકવાથી એક મોટા વૃક્ષપરની શાખા ઉપર ચધને હું સુઈ ગયો. ત્યાં દુષ્ટ મહિલાની જેમ
SR No.005748
Book TitleMahavir Charitra Bhashantar
Original Sutra AuthorN/A
AuthorGunchandra Gani
PublisherAtmanand Jain Sabha
Publication Year1938
Total Pages550
LanguageGujarati
ClassificationBook_Gujarati
File Size12 MB
Copyright © Jain Education International. All rights reserved. | Privacy Policy