________________
૧૪૯
વિચારતા. અધ્યાત્મ ક્ષેત્રે જાણવાનું બધું પણ જાણીને ઘટા વવાનુ` આપણામાં, અન્યમાં નહિ.
સ્વરૂપના જે ઘાતિ છે તે બ્રહ્મના ઘાતિ છે. બ્રહ્મસ્વરૂપ એવાં આપણે આપણા બ્રહ્મસ્વરૂપના જ ઘાત કર્યાં છે અને બ્રહ્મઘાતિ થયાં છીએ. જેણે જાતના જ ઘાત કર્યાં છે એ જગતના ઘાત કરે અને ઘાતિ અને એમાં આશ્રય શું? અને એવા પછી એની સજા ભાગવે એમાં નવાઈ શું ? અને એનુ દુઃખ શું?
કોમાં ન્યાયાધીશ આગળ પોતાના દીકરાનું ખૂન કરી હાજર થયેલ વ્યક્તિ એમ કહે કે મારા દીકરા ઉપર મારે હકક હતા, મારી માલિકી હતી, મારી નીપજ હતી અને મેં નાશ કર્યાં તે એવું કહેનારાને આકરામાં આકરી સજા ન્યાયાધીશ ફટકારે. એવું જ સ્વરૂપ ઘાતિનુ છે. સ્વરૂપ ઘાતિ બ્રહ્મની હત્યા કરનારા છે. એને આકરી જ સજા થાય,
આપણે ધસાધના એવી રીતે કરવાની છે કે આપ ણને આપણા મિથ્યાત્વ-અવિરતિ–કષાય નડે નહિ અને અન્યના પણ આપણને નડે નહિ. અગર તે અન્યના મિથ્યા સ્વાદિ ભાવેશ નડે તે તે પીડે નહિ, એમ સમભાવે સહન કરવાં. આ પ્રક્રિયાનું નામ જ મેાક્ષમાર્ગ છે અને આવા મોક્ષમાર્ગે ચાલવાના પ્રયત્ન એટલે કે તેવી મનોવૃત્તિની કેવળણી તે જ મોક્ષ પુરૂષાર્થ છે.
કોઈપણ જીવને કાઈપણ પ્રકારે ઉપદ્રવરૂપ થઈએ, એના મન-વચન-કાયાના યાગને દુભવીએ તે આપણા કષાય ભાવ છે. જે કષાય ભાવ કરવા માટે અવિરતિમાં આવવુ` પડે અને મિથ્યાત્વ મહુનીયના ભાવમાં હેઠા ઊતરવુ પડે, કે
