________________
૧૨૫
દિગમ્બરત્વ : *
ઉપયોગ (જ્ઞાન-દર્શન)માં રાગમહાદિના જે ભાવે છે તે ઉપયોગ ઉપરનાં વસ્ત્રો છે. જ્યારે આમપ્રદેશોએ દેહરૂપી વસ્ત્ર પહેરેલ છે. માટે દિગમ્બર પણાથી દેહ ઉપરનાં વસ્ત્રો કે તે ઉપરનું મમત્વ તે છેડવાનું છે પણ આત્મપ્રદેશ ઉપરના દેહરૂપી વસ્ત્રોય છોડવાનાં છે. અને દેહરહિતતા (અદેહી અવસ્થા) પ્રાપ્ત કરવાની છે. એ શકય ત્યારે જ બને કે જ્યારે જ્ઞાનાદિ ઉપયોગ ઉપરના રાગ અને મેહ રૂપ વસ્ત્ર છૂટે એ વ વીતરાગતાથી અને નિર્વિકલ્પતાથી છૂટે છે.
શબ્દ વ્યુત્પત્તિથી વિચારીએ તે દિક એટલે દિશા અને અમ્બર એટલે વસ્ત્ર દિશા જેનું અંબર (વસ્ત્રો) છે તે દિગમ્બર આ રીતે નિશ્ચયથી દિગમ્બર સિદ્ધ ભગવંત-સિદ્ધપરમાત્મા છે. સર્વવિરતિ : - સર્વવિરતિ એટલે જોઈ એ જ નહિ, મળેલું ય નહિં અને ન મળેલું ય નહિં. મળેલાં (પ્રાપ્ત-ગ્રહિત)ને સર્વથા ત્યાગ અને ન મળેલાંને અર્થાત અગ્રહિત (અપ્રાપ્ત) ની લેશ માત્ર ઈચ્છા નહિં. સર્વવિરતિ એટલે સર્વથા વિરક્ત ભાવ. - જ્યારે દેશવિરતિ (આંશિક વિરક્ત ભાવ)ને જોઈતું હોય છે પણ જે જોઈએ છે એ અમર્યાદિત નહિં પણ મર્યાદિત. મહામા :
(૧) મહાત્મા તેમના યોગ અને આત્માથી મહાન છે. તેથી મહાત્મા કહેવાય છે. યોગથી અન્ય જીવ ઉપર ખૂબ ખૂબ ઉપકાર કર્યા હોય છે અને પિતાના જ તે મન-વચન કાયાના યોગથી પરમાત્માની ખૂબ ખૂબ ભક્તિ-સાધના કર્યા હોય છે.
