________________
तरियाओ
तृतीय वर्ग]
[२५ उववाइए, जाव बत्तीसं पारिसीओ, बत्तीसं छत्ते, बत्तीसं छत्तधारीओ चेडीओ, बत्तीसं चामराओ, बत्तीसं चामरधारीओ चेडीओ, बत्तीसं तालियंटाओ बत्तीसं तालियंटधारीओ चेडीओ, बत्तीसं करोडियाओ, बत्तीसं करोडियाधारीओ चेडीओ, बत्तीसं खीरधाईओ, जाव बत्तीसं अंकधाईओ बत्तीसं अंगमद्दिया, बत्तीसं उम्महियाओ, बत्तीसं पहावियाओ, बत्तीसं पसाहियाओ बत्तीसं वण्णगपेसीओ, बत्तीसं चुण्णगपेसीओ, बत्तीस कोट्ठागारीओ, बत्तीसं दवकारीओ, बत्तीसं उवत्थाणियाओ, बत्तीसं णाडइज्जाओ, बत्तीसं केडुंबिणीओ, बत्तीसं महाणसिणीओ, बत्तीसं भंडागारिणीओ, बत्तीसं अज्झाधारिणीओ, बत्तीसं पुष्फधारिणीओ, बत्तीसं पाणीधारिणीओ, बत्तीसं बलिकारीओ, बत्तीसं सेज्जाकारीओ, बत्तीसं अभिं पडिहारीओ, बत्तीसं बाहिरियाओ पडिहारीओ, बत्तीसं मालाकारीओ, बत्तीसं पेसणकारीओ, अण्णं वा सुबहुं हिरण्णं वा सुवण्णं वा कंसं वा दूसं वा विउलधण-कणग० जाव संतसारसावएजं, अलाहि जाव आसत्तमाओ कुलवंसाओ पकामं दाउं, पकामं भोत्तुं, पकामं परिभाएउं।
तए णं से अणीयसे कुमारे एगमेगाए भन्जाए एगमेगं हिरण्णकोडिं दलयइ, एगमेगं सुवण्णकोडिं दलयइ, एगमेगं मउडं मउडप्पवरं दलयइ, एवं तं चेव सव्वं जाव एगमेगं पेसणकीरं दलयइ, अण्णं वा सुबहुं हिरण्णं वा जाव परिभाएउं। तए णं से अणीयसकुमारे उप्पिं पासायवरगए] फुट्टमाणेहिं मुइंगमस्थएहिं भोगभोगाइं भुंजमाणे विहरइ।
तेणं कालेणं तेणं समएणं अरहा अरिट्ठनेमी, जाव [सामी] समोसढे, सिरिवणे उजाणे। अहा' जाव पडिरूवं उग्गहं उग्गिण्हित्ता संजमेण तवसा अप्पाणं भावेमाणे विहरइ। परिसा निग्गया।
तए णं तस्स अणीयसस्स तं महा० (जणसहं च जणकलकलं च सुणेत्ता य पासेत्ता य इमेयारूवे अज्झथिए चिंतिए पत्थिए मणोगए संकप्पे समुप्पजित्था) जहा गोयमे तहा अणगारे जाए नवरं सामाइयमाइयाई चउद्दस पुव्वाई अहिज्जइ। वीसं वासाइं पारियाओ। सेसं तहेव जाव' सेत्तुंजे पव्वए मासियाए संलेहणाए जावरे सिद्धे।
एवं खलु जंबू! समणेणं अट्ठमस्स अंगस्स अंतगडदसाणं तच्चस्स वग्गस्स पढमस्स अज्झयणस्स अयमठे पण्णत्ते।
२-६ अज्झयणाणि एवं जहा अणीयसे एवं सेसा वि अणंतसेणो जाव सत्तुसेणे छ अज्झयणा एक्कगमा। बत्तीसओ दाओ। वीसं वासाइं पारियाओ, चउद्दस पुव्वाइं अहिज्जइ। सेत्तुंजे सिद्धा।
तब माता-पिता ने अनीयसकुमार को बाल्यावस्था से पार हुआ जानकर समान, (समान वय एवं समान त्वचा वाली, समान लावण्य, रूप, यौवन तथा गुणों वाली, समान इभ्यकुलों से लाई हुई) बत्तीस
१. पू. आत्मारामजी म.सा., एम.सी. मोदी तथा भावनगर से प्रकाशित पाठों में "जहा जाव विहरइ" पाठ है। किन्तु
"जहा" की अपेक्षा "अहा" पाठ अधिक उपयुक्त होने से यहाँ"अहा" का ही उपयोग किया गया है। २-३. प्रथम वर्ग सूत्र ९। ४. तृतीय वर्ग, सूत्र १।