________________
४५०
निशीथ-छेदसूत्रम् -१-६/३९३
“वोच्छामेत्तो ओभासंतस्स पच्छित्तं" ति अस्य व्याख्या[भा.२२२२] अविसेसितमद्दिष्टे, गुरुगो दिढे य होति गुरुगा उ ।
दिव्वनरअदिट्ठ गुरुगो, दिढे गुरुगा य दोहिं पि। चू-दिव्व-मनुय-तिरियविसेसेणं अविसेसियं ओभासति अदिढे मासगुरुं। दिढे चउगुरुगा। इयाणिं-विसेसियं दिलु अदिटुं ओभासति। (दवेसु अदिढे) मासगुरुं, नरेसु (अदिट्टे) ओभासति मासगुरुं। एवं चेव दोहिं वि दिढेसु चउगुरुगा। [भा.२२२३] तिरियमचेतसचेते, गुरुओ अदिट्टे दिढे चउलहुगा।
____ओभासंतस्सेवं, तब्भावासेवणे वुत्तं ॥ चू-तिरिएसु चेयणे अचेयणे वा अदिढे ओभासति मासगुरुं । दोसु वि दिढेसु चउलहुगा । एयं ओभासेंतस्स वुत्तं ।
तब्भावासेवणे पुणः पुरा वुत्तं । सीसो पुच्छति-सचित्ते ओभासणं भवति, अचित्ते ओभासणा कहं संभवति? आयरिओ आह - अचित्ते संकप्पकरणाचेव ओभासणा ।। [भा.२२२४] एतेसामन्नतरं, माउग्गामंतु जो उ विन्नवए।
सो आणा अणवत्थं, मिच्छत्त-विराधनं पावे ॥ चू-पूर्ववत् । पडिमाजुत्तं जं सण्णिहियं तं दुविधं - पंता, भद्दा वा। [भा.२२२५] सन्निहिय-भद्दियासु, पडिबंधो गिण्हणादिओ दोसा ।
पंतासु लग्गकड्डण, खित्ताती दिट्ठ पत्थारो॥ चू-पडिमाजुते सन्निहिते भद्दिया इथिविब्भमे करेज, ताहे तत्थ से पडिबंधो भवेज्ज । एस अदिढे दोसो।
अह केणति दिट्ठो ताहे उड्डाहो गेण्हण-कढणादओ दोसा । पंतासु इमे अदिढे दोसा पंतापडिसेवंतं तत्थेव लगेज, श्वानवत्।
अह केणइ दिह्रोताहेगेण्हणादयो दोसा।अहवा-सापंता खित्तातियंकरेजा । दिढे पत्थारदोसे य। पत्थारो नाम एयस्स नस्थि दोसो, अपरिक्खय-दिक्खगस्स (अह] दोसो, ॥
एते सन्निहिते दोसा वुत्ता । इमे असण्णिहिते[भा.२२२६] एमेव असण्णिहिते, लग्गण-खेत्तादिया नवरि नत्थि।
तत्थेव य पडिबंधो, दिढे गहणादिया उभए॥ चू-दिढे गेण्हणादिया दोसा असण्णिहिए वि भवंति। “उभए" त्ति अप्पणो परस्स यआयरियादीणं ॥ [भा.२२२७] सुत्तणिवातो एत्थं, चउगुरुगा जेसु होति ठाणेसु।
उच्चारितऽत्थ सरिसा, सेसा तु विकोवणट्ठाए॥ [भा.२२२८] बितियपदमणप्पज्झे, अप्पज्झे वा वि दुविह तेइच्छे।
For Private & Personal Use Only
Jain Education International
www.jainelibrary.org
