________________ धम्मो चिंतामणी रम्मो, चिंतिअत्थाण दायगो। निम्मलो केवलालोअलच्छिविच्छिड्डिकारओ // 1091 // कल्लाणिक्कमओ वित्तरूवो मेरूवमो इमो / सुमणाणं मणोतुटिं, देइ धम्मो महोदओ॥ 1092 // णामपि दशविधत्वात्तदुषमो धर्म उक्तः // 1090 ॥धमश्चिन्तामणिरिव रम्यो-मनोज्ञचिन्तितार्थानां-वाञ्छितार्थानां दायको-दाताऽस्ति, कीदृशो धर्मों -निर्मलो-निर्दोषो अत एव केवलालोकः-केवलज्ञानरूपप्रकाशः सा एव लक्ष्मीः-सम्पत् तस्या विच्छिड्डित्ति-विस्तारस्तत्कारकः // 1091 // कल्याणं-मङ्गलं मेरुपक्षे कल्याणम्-सुवर्ण तदेव एकं स्वरूपमस्येति कल्याणैकमयः पुनर्वित्त-प्रसिद्ध रूपं-स्वरूपं यस्य स तथा द्वयोस्तुल्यं विशेषणमिदं, यद्वा मेरुपक्षे वृत्तं-वत्तुलं रूपम्-आकृतिर्यस्य स तथा, पुनर्महान् उदयो यस्मात् स महोदयः, मेरुपक्षे महानुदय-उन्नत्यं यस्य स तथाऽत एब मेरुणा गिरिराजेन उपमा यस्य स मेरूपमोऽयं धर्मः, सुमनसां शोभनमनोवृत्तीनां जनानां मेरुपक्षे देवानां मनसि तुष्टि-तोष ददाति // 1092 // १०९१-अत्र चिन्तितार्थदायकत्वेन धर्मस्य रम्यचिन्तामणितादात्म्यारोपाद्रपकमलङ्कारः / १०९२-धर्मस्य कल्याणैकमयवित्तरूपस्य मेरुसादृश्यवर्णनादुपमा श्लेषानुप्राणिताऽलङ्कारः कल्याणपदस्य मङ्गलसुवर्णद्वयार्थबोधकत्वात् /
