________________
संवेगरंगसाला
कौशाम्ब्यां पठनाय |अगडदत्तस्य गमनं तस्करस्य उपद्रवः च ।
॥५६२॥
उज्जेणीए जियसत्तु-राइणो सम्मओ अमोहरहो । नामेण आसि रहिओ, जसोवई पणइणी तस्स ॥७२९९॥ पुत्तो य अगलदत्तो, तम्मि य बाले मओ अमोहरहो । तं जीवणं च दिन, रमा अन्नस्स रहियस्स ॥७३००॥ अह तं जसोमई पेच्छि-ऊण विलसंतमऽत्तणो य सुयं । अकलाकुसलं बाढं, सोगेण अभिक्खणं रुयइ ॥७३०१॥ पुट्ठा पुत्तण सा, अम्मो! तं कीस रूयसि निश्च। निबंधे १सिटुं तीए, कारणं तेण तो वुत्तं ॥७३०२॥ अम्मो! किमाथि इह कोवि, सो ममं जो कलाउ सिकरखवइ । तीए वुत्तं पुत्तय! नत्थि इहं किंतु पिउमित्तो ॥७३०३॥ कोसंबीए पुरीए, दढप्पहारित्ति अस्थि तो सिग्ध। सो तत्थ गओ तस्संऽ-तियम्मि तेणावि पुत्तो व्व ॥७३०४॥ रईसत्थाऽऽइकलासु, परमं कोसल्लयं समुवणीओ। नीओ य रायपासे, नियविजादसणकएण ॥७३०५।। दंसियमसेसमीसत्थ-पमुहकोसल्लमऽगलदत्तेण । तुट्ठा सव्वो लोगो, नवरि न एको महीनाहो ॥७३०६॥ तह वि य तेणं वुत्तो, भण कि ते जीवणं दवावेमि । दुरोणामियसीसेणं, भणियमऽह अगलदत्तेण ॥७३०७॥ साहकारं जइ मे, न देसि ता कि परेण दाणेण । एत्थंतरम्मि राया, विनत्तो नगरिलोएणं ॥७३०८॥ देव ! समग्गा नयरी, लुटिजइ तकरण केणाऽवि । गूढपयारेणं तस्स, वारणं कुणउ ता देवो ॥७३०९।। तो वुत्तो नरवडणा, नयराऽऽरकूखो जहा तुमं भद! । सत्तदिवसाण अब्भं-तरम्मि चोरं लहेसु ति ॥७३१०॥ अह जा नयराऽऽरकूखो, सुरुक्खचकूख न किपि जंपेइ । ता अबसरो त्ति कलिऊण, जंपियं अगलदत्तेण ॥७३११॥
१ जहडियं पाठा । २ इण्वस्त्रादिकलासु ।
॥५६२॥