________________
संवेगरंगसाला
भावसंलीनतातप-आदीनां स्वरूपम् ।
॥३१६॥
एकको य इमेसि, विसयाण विसोवमाण हणणखमो । खमं पुण तस्स कहं, पंच वि जो सेवए जुगवं ॥४०५९।। जह किर दुइंतेहिं, तुरएहि रणंगणम्मि सारहिणो। विणडिज्जति तह इहं, परत्थ वि इंदिएहि पि॥४०६०॥ अन्ने वि बहुविहा इह, मुक्कमहापुरिससेवियकमाण । इंदियनिग्गहरहियाण, हो ति दुहदारुणा दोसा ॥४०६१॥ एमाऽऽइदुहविवागं, सम्मं परिभाविउ नियमईए । विसयरसिइ दियाणं, धीरो संलीणयं कुज्जा ॥४०६२॥ सा पुण तेसि इद्वे-यरेसु विसएसु सम्मभावेणं । रागद्दोसपसज्जण-धज्जणरूवा मुणेयव्वा ॥४०६३॥ अवि यसोच्चा दट्ट भोत्तण, जि घिउ फासिऊण तह विसए । जस्स न रई न अरई, इदियसंलीणया तस्स ॥४०६४।। ता गुविलविसयरण्णे, अणिबद्धमिओ तओ य वियरतं । नाणंऽकुसेण कुज्जा, अप्पवसं इंदियगई'दं ॥४०६५।। इय धीबलेण धीरो, दमेज्ज मणकुंजरं पितह कहवि । जह निज्जियपडिवकरखो. गिण्हेज्जाऽऽराहणपडायं ॥४०६६।। एवं कसायजोगे, निरुद्धपसरेऽरिणो व्व कुणमाणो। जणइ च्चिय तग्गोयर-मऽणहं संलीणयं धीमं (धणिय) ॥४०६७॥ संलीणय उवगतो, पसत्यजोगहिं सुप्पउत्तेहिं । पंचसमिओ तिगुत्तो, १आयऽद्यपरायणो होइ ॥४०६८॥ /जं निजरेइ कम्मं, असंवुडो सुमहया वि कालेणं । तं संवुडो तवस्सी, खवेइ अंतोमुहुत्तेणं ॥४०६९।। । तवमवि तं कुजा सो, जेण मणो मंगुलं ण चितेइ । जेण य न जोगहाणी, मणनिव्वाणी य होइ जओ ॥४०७०॥
१ आयढ० = आत्मार्थ ।
॥३१६॥