________________
संवेगरंगसाला
यतीनां वसतिदानं वसतेः गुणाः
॥१७५॥
नवरं नो जावज्जवि, लभामि पव्वज्जमऽकयपुन्नोऽहं । ता सगिहे च्चिय वसहि', दाउ सेवेमि मुणिणो त्ति ॥२२२८।। जुत्ता य इमा चिन्ता, विसेसओ वसहिदाणविसयम्मि । जं सेसदाणऽविक्रूखाए, वसहिदाणं चिय पहाणं ॥२२२९।। वसहिअलाभे हि मुणीण, दाउमऽणवट्ठियाण न तरंति । अत्ताऽणुग्गहहेउ', गिहिणो भत्ता वि भत्ताऽऽई ॥२२३०।। न य भेसज्जं न य ओसहं च, नो कंबलं न वत्थं च । फासुयमकयमऽकारिय-मऽणणुमयं नेव पायं पि ॥२२३१॥ नो पायपुंछणं डंड-गं च मइमन्तयं विणेयं च । सत्थं पोत्थयमऽन्नं पि, साहुजणजोग्गमुवगरणं ॥२२३२॥ दाउँ पारेन्ति न, सुगुरु-सेवणं नेव तन्वयणसवणं । काउ खमंति के वि हु, भववासविरत्तचित्ता वि ॥२२३३॥ अणिययविहारचरियाए, आगयाणं च जइ न खेत्तम्मि । बसहीलाभो जायइ, जईण ता कह ठिती तत्थ ॥२२३४॥ ठिइमऽन्तरेण तक्खेत्तजा य, कह उभयलोगसंभविणो । समणाण गिहत्थाण य, पत्तेयं संभवंति गुणा ॥२२३५॥ तत्थ इहलोइया संजयाण, असणाऽऽइलाभपमिईया । परलोयसंभवा पुण, संजमपरिपालणाऽऽईया ॥२२३६॥ गिहीण उ इहभविया पुण, मुणिसंगाउ कुसंगचागाई । परभविया पुण सद्धम्म-सवणपमुहा गुणाऽणेगे ॥२२३७॥ तह ते सयं न गेहं, कुणन्ति न य कारविति अन्नेहिं । अणुमन्नति वि नो पर-कयं पि मणवयणकाएहि ॥२२३८॥ जम्हा न सुहुमबायर-छज्जीवनिकायहणणविरहेण । जायइ गिहं कुडीरग-मत्तं पिअओ च्चिय पवुत्तं ॥२२३९।। अविकत्तिऊण जीवे, कत्तो घरसरणगुत्तिसंठप्पं । अवि कप्पिऊण तं तह, पडिओ अस्संजयाण पहे ॥२२४०॥ अन्न च
॥१७५॥
