________________
श्री अनुयोग चूर्णौ
॥ ४६ ॥
पुच्छासिलोगो, (*४३ - १३० ) ' सत्तसरा णाभीतो ' उत्तरसिलोगो (*४४ - १४१) गीयस्स इमे तिष्णि आगारा 'आइमिउ ' गाथा (*४५-१३१) किंचान्यत् ' दोसो ' गाथा (४६ - १३१) इमे छहोसा वज्जणिया 'भीतदुय' गाहा (*४७-१३१) भीतंउत्ततमानसं द्रुतं त्वरितं उप्पिच्छं-श्वासयुतं त्वरितं वा पाठान्तरेण ह्रस्वस्वरं वा भणियव्वं, उत्प्राबल्ये अतितालं वा उत्तालं श्लक्ष्णस्वरेण काकस्वरं साऽनुनासिकमनुनासं नासास्वरकारीत्यर्थः । अट्ठगुणसंपयुक्तं गेतं भवति, ते येमे- ' पुन्नं रत्तं च ' गाहा (*४८-१३१) स्वरकलाभिः पूर्णगेयरागेणानुरक्तस्य रक्तं अष्णोऽण्णसरविसेसफुडा सुभकरणत्तणतो अलंकृतं, अक्खरसरफुडकरणत्तणओ व्यक्तं, विस्वरं विक्रोशतीव विघुद्धं न विघुद्धं अविघुढं, मधुरस्वरेण मधुरं कोकिलारुतवत्, तालवंससरादिसमणुगतं समं, ललितं ललतीव स्वरघोलनाप्रकारेण सोअइंदियसद्दफुसणा सुहुप्पायणत्तणतो वा सुकुमालं, एभिरष्टाभिर्गुणैर्युक्तं गीतं भवति, अन्यथा विलम्बना, किंचान्यत्'उरकंट' गाहा (*४९-१३१) जति उरे सरो विशाला तं उरविसुद्धं, कंठे जति सरो वट्टितो अफुडितोय तो कंठविशुद्धं सरं पत्तो, जति णाणुणासिको तो सिरविसुद्धो, अहूवा उरकंठसिरेसु श्लेष्मणा अव्याकुलेस विसुद्धेसु गीयते, किंविशिष्टं १, उच्यते, ' मउयं ' मृदुना स्वरेण मार्दवयुक्तेन न निष्ठुरेणेत्यर्थः, स च स्वरः अक्षरेषु घोलनास्वरविशेषेषु च संचरन् रंगतीवैरंगितः रिभितः, रायनिबद्धं पदमेवं गीयते, वालसरेण समं समतालं - मुखकंशिकादिआतोज्जाणाहताण जो धणिपडुक्खेवो पडिक्खेवो वा तेण व समं नृत्यतो वा पडुक्खेवसमं, एरिस पसत्थं गिज्जति सत्तर सीभरं व कज्जति, के य ते सत्तसरा सीभरसमा, उच्यते, इमं 'अक्खरसम' गाहा (*५० - १३१) दीहक्खरे दीहं सरं करेति हस्से हस्सं प्लुते प्लुतं, दंतादि अंगुलीकोशकः तेनाहततं त्रिस्वरप्रकारो लयः तं लयमणुस्सरले गेयं लयसमं पढमतो वंसतंतिमादिए जो सरो गहितो तस्समं गेज्जमाणं गहसमं, तेहिं चैव वंसतंतिमादिएहिं जं अंगुलर्स
स्वरप्रकरणं
॥ ४६ ॥