________________
श्री
नन्दीचूर्णौ
॥ ७ ॥
महागिरिस्स आवलीए अधिगारो, महागिरिस्स अंतेवासी बहुलो बलिस्सहो य दो जमलभातरो कासवसगोत्ता, तत्थ बलिरसहो पावयणी जातो, तस्स थुतिकरणे भणियं 'बहुलस्स सरिव्वयं वंदे' सरिवव्यंति सरिसक्यो, वयो जुयलंमि कालं पडुच्च जा जः सरीरपरिवट्टि अवस्था सा सा पपत्तो भण्णति, 'हारियगाथा' (२६-४९ ) बलिसहस्स अंतेवासी साती हारियलगोत्ते, साइरस अंतेवासी सामज्जे हारियगोत्ते अहवा सामज्जस्स ओवासी संडिल्लो कोसितसगांचे 'अज्जजीयधरो' ति अज्जंति आये आद्यं वा जीयंति सुत्तं धरंति सुत्तत्यस्स अहिवई वरणावहंति उक्को, पाठतरं वा 'जीवधरं 'ति आर्यत्वात् जीवं नवरं रक्षतीत्यर्थः, अण्णे पुण भणति-संडिल्लस्स अंतेवासी जीवधरो अणगारो, सो य 'अज्जसगोत्तो' त्ति संडिल्लस सीसो, 'तिसमुद्द' गाथा । * २७-४९ ) पुञ्चदक्खिणापरा ततो समुद्दा उत्तरतो वेयड्डो, एत्यंतरे खातकित्ती, | सेसं कंठ्यं, तस्स सीसो इमो 'भणगं' गाहा (२८-५०) कालियपुव्वसुत्तत्थं भणतीति भणकः, चरणकरणक्रियां करोतीति कारकः, सुत्तत्थे य मणसाज्झायंतो ज्झरको परप्पवादिजयेण पवयणप्पभावको णाणदंसणचरणगुणाणं च पभावगो आधारो य, सेसं कंठ्यं, तस्स सीसो इमो | 'णाणंमि दं०' गाहा (२९-५० ) कंठ्या, तस्स सीसो 'वढतु' गाथा (*३०-५०) वडउत्ति वृद्धियंतो को य सो ? 'वायगवंसो' वायंति सिस्साणं कालिय पुव्वसुर्त्तति वायगा आचार्या इत्यर्थः, गुरुसण्णिधे वा सीसभावेण वाइतं सुतं जेहिं ते वायगा, सोत्ति पुरिसपुव्वपरंपरेण ठितो वंसो भण्णति, सो चेव जमोवज्जणतो संजमावज्जणतो व जसवंसो भण्णति, सो त अणागतवंसो इत्यर्थः, कस्स सो एरिसो वंसो?, भण्णति, अज्जणागहत्थीर्ण, केरिसाणंति पुच्छा ?, भण्णति जीवादिपयत्थपुच्छासु वाकरणे सप्पाहुडे वा पहाणाणं, एवं चरणकरणे, कालकरणेसु वा सव्वभंगविकप्पणासु, तप्परूवणाय तहा कम्मपगडिपरूवणाए पहाणाणं पुरिसाणं वड्डओ वायगवंसो, तस्स सीसो 'जच्चजण ' गाथा (३१-५१ ) जच्चजणगाणं जहां कित्तिमवुदासत्थं सरीरवण्णेण वण्णितो तहा सरसपक्कमुद्दियसणिभो य
स्थविराणामावली
॥ ७ ॥
