________________
मा.
च.
|३२|
ते प्रोचुर्नाऽपरं विद्मो, विशेषं किन्तु सङ्गरे । अबध्यामहि दुर्बुद्धी, युध्यमानाः स्वयं वयम् ॥ ८१ ॥
भावार्थ-त्यारे सर्व राजाओए प्रत्युत्तर आप्यो के — अमे आम बनवानुं बीजुं तो कांइ विशेष कारण जाणता नथी, परंतु दुष्टबुद्धिथी युद्ध करता अग्रे रणांगणमा स्वयमेव बंधाई गया छीए ॥ ८१ ॥
परं भवत्प्रसादेन, च्छुटिता नात्र संशयः ।
अतः स्वस्सेवकान् यावज्जीवं स्वीकुरु नोऽधुना ॥ ८२ ॥
भावार्थ- परंतु हे राजन् ! आपनीज कॅपाद्रष्टिथी अमे छुच्या छीए, एमां संशय नथी. माटे हवे आप अमो सर्वने जीवंत पर्यंत पोताना सवकपणे स्वीकारो ॥ ८२ ॥
इत्युक्त्वा सेवकीभूतैस्तैरेव । ऽसौ परिवृतः ।
स्वपुरं प्राविशत् प्राज्य-: - प्रवेशोत्सव पूर्वकम् ॥ ८३ ॥
भावार्थ -- आवी रीते सेवक तरीके पोताने वश थयेल सर्व राजाओथी परिवरेल ते समुद्रपाल राजाए मोटा उत्सवयुक्त पोताना नगरमां प्रवेश कर्यो ।। ८३ ॥
