________________
प्रतिमा शतकम्.
॥ ३३ ॥
अंतरंसि ज्झत्तिवेगेणं समोवडिए, तएणं तस्स सक्क्स्स देविंदस्स देवरन्नो इमेयारूवे अज्झत्थिए जाव समुप्पज्जित्था, णो खलु पभू चमरे असुरिंदे असुरराया णो खलु समत्थे चमरे असुरिंदे असुरराया णो खलु विसए चमरस्स असुरिंदस्स असुररनो अप्पणो णिस्साए उट्टं उप्पइत्ता जावसोहम्मो कप्पो, णन्नत्थ अरिहंते वा अरिहंतचे आणि वा अणगारे वा भाविअप्पणो णीसा एउ उप्पयति जाव सोहम्मो कप्पो, तं महादुक्खं खलु तहारूवाणं अरहंताणं भगवंताणं अणगाराणय अच्चासादणाएत्तिकट्टु ओहिं पउंजइ २ ममं ओहिणा आभोएइ २ हा हा अहो इतोहमंसि तिकट्टु तांए उक्किट्ठाए जाव दिव्वाए देवगईए वज्जस्स वीहिंअणुगच्छमाणे २ तिरियमसंखेज्जाणं दीवसमुद्दाणं मज्ज्ञं मज्झेणं जाव जेणेव असोगवरपायवे जेणेव ममं अंतिए तेणेव उवागच्छ २ ममं चउरंगुलमसंपत्तं वज्जं पडिसाहरइ, अवियाई मे गोतमा ? मुट्ठिवाएणं केसग्गेवीइत्था, तए णं से सके देविंदे देवराया वज्जं पडिसाहरित्ता ममं तिक्खुत्तो आयाहिणंपयाहिणं करेइ २ वंदइ णमंसइ २, एवं वयासी एवं खलु भंते ! अहं तुम्भं णीसाए चमरेणंअसुरिंदेणं असुररन्ना सयमेव अच्चासाइए, तरणं मए परिकुविएणं समाणेणं चमरस्स असुर्रिदस्स असुररन्नो बहाए वज्जे णिसिद्धे, तरणं ममं इमेयारूवे अन्भत्थिए जाव समुप्पज्जित्था - णो खलू पभूचमरे असुरेंदे असुरराया तव जाव ओहि प
देवापिए ओहिणा आभोएमि हाहा० जाव जेणेव देवाणुप्पिये तहेव उवागच्छामि देवाणुप्पियाणं चउरंगुलमसंपत्तं वज्जं पडिसाहराम, वज्ज पडिसाहरणट्टयाए णं इहमागते इह समोसढे इह संपत्ते इहेव अज्ज उवसंपज्जित्ताणं विहरामि, तं खामेमि णं देवाशुप्पिया ! खमंतु णं देवाणुप्पिया ? खमंतुमरहंतु, णं देवाणुप्पिया ? णाइभुज्जो एवं पकरणताएत्तिकट्टु ममं वदति ॥ ३३ ॥
स्वोपज्ञ वृत्तिः
श्लो० ९