________________
प्रतिमा शतकम्.
॥२३६॥
99
जयणाए "
गाथार्थः ।। १६५ ।। " अहिगरणणिवित्तिवि इहं भावेणाहिगरणाणिविचीओ । तदंसणसुहजोगा गुणंतरं तीइ परिसृद्धं ।। १६६ ।। अधिकरणनिवृत्तिरप्यत्र पूजादौ भावेनाधिकरणानिवृत्तेः कारणात्तद्दर्शने शुभयोगात् गुणान्तरं तस्यां पूजायामिति गाथार्थः ॥ १६६ ॥ “ ता एय गया चेवं हिंसा गुणकारिणित्तिविनेया । तह भणियणायओश्चिय एसा अण्णेह ' ॥ १६७ ॥ तत्तस्मादेतद्वतापि पूजागताप्येवं हिंसा गुणकारिणीतिविज्ञेया, तथा भणितन्यायत एवाधिक निवृत्त्या एषा हिंसा अल्पेह यतनयेति गाथार्थः ॥ १६७ ॥ " तह संभवंतरूवं सव्वं सव्वण्णुत्रयणओ एयं । तं णिच्छियं हि आगम पत्त गुरुसंपदाएं हिं " ॥ १६८ ॥ तथा संभवदुपं सर्वे सर्वज्ञवचनत एतत्तनिश्चितं हितागमप्रयुक्त गुरुसंप्रदायेभ्यः ॥ १६८ ॥ “ वेयवयणं तु णेयं अपोरुसेयं तु तं मयं जेण । इणमञ्चंत विरुद्धं, वयणं चापोरिसेयं च " ।। १६९ ।। " वेदवचनं तु नैवं संभवत्स्वरूपं अपौरुषेयमेव तन्मतं इदमत्यन्त विरुद्धं वर्तते यदुत बचनं चापौरुषेयं चेति गाथार्थः ॥ १६९ ॥ एतद्भावनायाह -“ जं वुच्चइत्ति वयणं पुरिसाभावे उ णेवमेयंति । ता तस्सेवाभावो नियमेण अपोरुसेयन्वे " ॥ १७० ॥ यद् यस्मादुच्यत इति वचनमित्यन्वर्थसंज्ञा पुरुषाभावे तु नैवमेतन्नोच्यते इत्यर्थः तत्तस्यैव वचनस्याभावो नियमेनापौरुषेयत्व सत्यापयते ।। १७०।। तव्वावारविरहियं णय कत्थइ सुच्चइ इदं वयणं । सवणेविय णासंका अदिस्तक चुनवा होइ " ॥ १७१ ॥ तद्व्यापार विरहित न च कदाचित् श्रूयते, इह च लोके श्रवणेऽपि च नाशङ्काऽदृश्य कर्मुद्भवापैति प्रमाणाभावादिति गायार्थः ॥ १७१ ॥ “ अद्दिसकत्तिगं णो, अण्णं मुञ्चइ कहं णु आसंका । सुच्चर पिसायवयणं कथाइ एयंतु ण सदेव " ॥ १७२ ॥ अवश्य कर्तृकं नो नैवान्यत् श्रूयते कथञ्चाशङ्काविपक्षादृट्टेरित्यर्थः अत्राह श्रूयते पिशाचवचनं कथञ्चन कदाचित् लौकिकमेतत् तु वैदिकम
| ॥२३६॥
वोपक वृतिः
श्लो. १७