________________
Marwww
प्रतिमा
शतकम्।
॥२२३॥
mawwwwwwwwwwwwwwwwwwwww
जलगए जो पिबइ कईणु सो भिरकू" ॥९३ ॥ उद्दिश्य कृतं भुङ्कते आकुहिकया पद्कायप्रमर्दनो निरपेक्षतया गृहं करोति देव ।
स्वोपः
दव द्वाति ब्याजेन प्रत्यक्षं च जलगतान् प्राणिनो यः पिबत्याट्टिकयैव कथं त्वसौ साधुर्भवति ? नैवेति गाथार्थः ९३॥ "अण्णे उश्लो .६ कसाईआकिरएएत्थ हुंति णायव्वा । एयाहिं परिक्खाहिं साहु परिक्खेह कायव्या"।।९४॥ अन्ये त्वाचार्या इत्थमभिदधति कपादयः प्रागुक्ताः किलोदिष्टभोक्तृत्वादयः अत्र साध्वधिकारे भवन्ति ज्ञातव्याः, एताभिः परीक्षाभिर्निश्चयप्रकारैः साधुपरीक्षेह कर्तव्या, समानधर्मदर्शनजनितसाधुत्वासाधुत्वसंशयनिरासाय सद्वृत्तेन साधुत्वसंभावनयाभ्युत्थानस्य कर्तव्यत्वेऽप्यौत्तरकालिकं यथोचितं परीक्षयैव साध्यमित्यस्य शास्त्रार्थत्वादिति दिक ९४॥ निगमयन्नाह-" तम्हा जे इह सत्ये साहुगुणा तेहि होइ सो साहू । अञ्चतसुपरिसुद्धेहिं मोरकसिद्धत्ति काऊणं"॥ ९५ ॥ तस्माद् ये इह साधुगुणाः प्रतिदिनक्रियादयः तैः करणभूतैर्भवत्यसौ भावसाधु न्यथा अत्यन्तमुपधिशुद्धस्तैरपि न द्रव्यमात्ररूपैर्मोक्षसिद्धिरिति कृत्वा भावमन्तरेण तदनुपपत्तेरिति गाथार्थः ९५ ॥ प्रकृतयोजनामाह " अलमेत्थ पसंगणं एवं खलु होइ भावचरणं नु । पडिबुज्झिस्संतण्णे, भावज्जियकम्मजोएग" ॥ ९६ ।। अलमत्र प्रसंङ्गेन प्रमाणाभिधानादिना एवं खलु भवति भावचरणं उक्तस्वरूपं कुतः प्रतिभोत्स्यन्तेऽन्ये प्राणिन इति भावाजित कर्मयोगेन जिनायतनविषयेणेति गाथार्थः ९६ ॥ “ अपडिवडिय मुहचिंता भावज्जियकम्म परिणई एओ ॥ एअस्स जाइ अंतं, तओ स आराहणं लहइ" ॥९७ ॥ अप्रतिपतितशुभचिन्ताभावार्जितकर्मपरिणते स्तु सकाशाज्जिनायतन विषया या एतस्य चरणस्य यात्यन्तं पारं ततः स आराधनां लभते शुद्धां ९७ ॥ णिच्छयणया जमेसा, चरणपाडेवत्तिसमयओ पभिई ||॥२२६ आमरणंतमवस्सं, संजमपडिपालणं विहिणा" ॥९८॥ निश्चयमताद् यदेषा आराधना चरणप्रतिपत्तिसमयतः प्रभृति
More