________________
श्रीपाल || हसन्तो जगदुश्च तम् ॥ ८१ ॥ वामन ! तव वीणाऽभ्या--सेन किं कार्यमाह सः । भवतां किं तदभ्यासे,
I t चरित्रम् 8 कार्य तेऽथावदंश्च तम् ॥ ८२ ॥ तदभ्यासं वयं कूर्मः, परिणेतुं नृपात्मजां । सोऽथ प्राह करिष्यामि, चाह-16 ७सर्ग: ॥६३॥
४ मपि तदर्थकम् ॥ ८३ ॥ तदा सर्वे हसित्वा ते, प्राहुर्नुपसुता अहो !! । राजसुतामहद्भाग्यं, प्रकटमधुना- | | ऽजनि ॥ ८४ ॥ यत्सैनं वामनं नूनं, परिणेष्यति सोऽवदत् । पश्यत्स्वहं भवत्स्वेव, परिणेष्यामि तां सुताम् || | ॥८५॥ इत्युक्त्वा पाठकायादा-दमूल्यं खड्गरत्नकं । तदा हृष्टः कलाचार्य-स्तस्मै वीणामदाद्वराम् ॥८६॥13 | तदा वामोऽपि तां वीणां, लग्नो वादयितुं पुनः । वादयता सता तेन, तां सर्वहास्यकेलये ॥८७॥ तस्याः | प्रत्रोटिता तन्त्री, तुम्बी प्रस्फोटिता पुनः। दण्डिका कीलिका दूरी-कृता दण्डश्च भञ्जितः ॥८८॥ युग्मम् ॥ तद् दृष्ट्वा चाहसन्सर्वे, कुमारास्तेऽट्टहासतः। दानबलेन वामोऽथ, वशीचकार पाठकम् ॥८९॥ वीणाकलापरीक्षार्थ, कुमर्याऽथान्यदाऽखिलाः । कुमारास्ते समाहृताः, वामोऽपि तत्र चागमत् ॥ ९८ ॥ किन्तु तत्र सभायां स, गच्छन् वामो निषेधितः। प्रतिहारेण सोऽथादा-त्तस्मै च रत्नकुण्डलम् ॥९१॥ ततस्तेन सभायां
॥६३॥ स, प्रवेशितोऽथ पश्यति । कन्या तन्मूलरूपं च, देववत्सुन्दराकृतिम् ॥ ९२ ॥ तं दृष्ट्वाऽथ कुमाउँदै,
Jain Educ
a
tional
For Personal & Private Use Only
nelibrary.org
