________________
यशोवर
॥ ७८ ॥
कां मुनीश्वर ॥ ३० ॥ अर्चनं कुलदेवीनां । प्राणिघातेन युज्यते ॥ आवश्यकमिव प्राय - स्त कर्त्तव्यं हि नः कुले ॥ ४० ॥ यस्मात्क्षत्रकुलोत्पन्नो । गृहस्थो राजगृह्यकः ॥ न हि त्वमिव योगींइः । सिंहसंहननोऽस्म्यहं ॥ ४१ ॥ ततः शशिप्रभः प्रोचे । इसन्निव मुनीश्वरः ॥ पृष्ठामि काल त्वां । किं पापं वर्जितं त्वया ॥ ४३ ॥ श्राप्लुतः स्यात्किमु स्नातो । भुक्तः स्याकिमुपोषितः ॥ हिंसकः किमपापी स्था- विचारं न हि वेद्मि ते ॥ ४४ ॥ किं ते पापांतरत्या- दिहिंसां न मुंचम ॥ न प्ररोहोऽथ वृक्षाणां । बित्रे मूले न पल्लवाः ॥ ४५ ॥ हिंसकस्य कुतो धर्मः । कामुकस्य कुतः श्रुतं ॥ दांजिकस्य कुतः सत्यं । तृषितस्य कुतो रतिः ॥ ॥ ४६ ॥ विना जीवदयामेकां । संपूर्णावयवोऽपि सन् । विकलः सकलो धर्मो । विग्रहश्वेतनामिव ॥ ४७ ॥
1
तत्वांतराणि सर्वाणि । दयया एव केवलं । शाकादिनोजनस्यैव । सर्वोऽप्ययमुपस्करः ॥ ४८ ॥ तथा ह्यनृतया वाचा । बाध्यते जंतवः किल ॥ अमृषानाषणं तस्मा - दर्दिसैव दि तत्वतः ॥ ४९ ॥ हृतस्वो म्रियते प्राणी । रौति रोदिति दुःखतः ॥ अस्तेयमपि तत्तस्मा - दः
Jain Education International
For Personal & Private Use Only
चरित्रं
॥ ७८ ॥
www.jainelibrary.org