________________
पाइअविनाणकहाए
लच्छीसरमेस्सईदेवीणं
कहा-१०८
॥१७६॥
केयण सत्थब्भासं कुणता खिन्ना विमुहीहोइरे, ते तुम चइऊणं चिट्टेइरे, तुव नामं पि न गिण्हेइरे । जे य तुवंमि अच्चतासत्ता ते वि में इच्छेइरे । सत्थब्भासं पि मम निमित्तं कुणेइरे, इच्चेवं कुणंताणं ताणं जइ मम संगो होइ तया ते उ सगवं पफुल्लेइरे, अण्णहा उ विसायं पावेइरे । पुणो वि ते मम निमित्तं अन्न-अन्नकलापगरिसं दंसेइरे, तह वि अपत्तीए अणेगाई चाडुकम्माई विहेइरे, अकरणीआई कुणंति, असेवणीआई सेवेइरे। बिउसाणं जं दूसणं तं दूसणत्तणेण निंदणीयं होइ, जे य मम संगरसिगा ताणं दोसो वि गुणत्तणेण गिज्जइ, मए विरहिअस्स गुणा अवि दोसत्तणं पावेइरे, सव्वे वि जणा मम निमित्तं विविहेहिं उबाएहिं उज्जमं कुवेइरे अइदुक्कर-किरियासज्झाई कज्जाई सोसाहं कुणेइरे, तत्थ जइ पावुदयाओ न सिझंति तहवि जत्तं न छड्डेइरे । सय-सहस्सखुत्तो निष्फलत्तणं अणुगया वि, महाककिलेसं पत्ता वि पाणसंक डंमि पडिया वि मम अभिलासं न मुंचंति । जइ वि अहं पइदिणं अणेगाई असहेज्जाइं निंदणिजाई कट्ठाई देमि तहवि ममत्तो परंमुहा न हुवेइरे, मइ साणुकूला च्चिय दीसंति । एगं दवाणुयोग-गभियं अज्झप्पधम्मसत्थं मोत्तणं पाओ जे केयण सत्थसंदब्भा ते ममुवाया मम विलासरूवा वा निम्मिया । संजमधर-मुणिं चइऊणं सब्वेवि संसारिणो सिरिमंतं पुरिसं सेवेइरे । वुत्तं च
वयवुड्ढा तवोवुड्ढा, जे य वुड्ढा बहुस्सुया । ते सव्वे धणवुड्ढाणं, दारे चिंति किंकरा ॥
अईवालावेणं अलाहि ?, मरणपज्जते वि-नियधणं न पयासेइरे, मम अभिलासं च न छड्डेइरे, जइ तुमं न मन्नसे तइया अहं तुमं पच्चक्खं दाविस्सं । सव्वत्थ संसारीणं दसपाणेहिं बद्धं जीवियं अत्थि, तेसिं एगारहपाणो उवचरिओ बाहिरं धणं अत्थि । जेण बाहिरधणनिमित्तं केयण जणा दसपाणे वि चएइरे, न उ दव्वं । किं च मम रूवस्सोवरिं
॥१७॥
(10
Jain Education Intentional
For Persona & Private Use Only
m www.jalne brary.org
