________________
जं अजं चिय संझासमए मह जिणवरिंदपडिमाओ। पूयंतीए जाओ कोइ अउठ्यो सुहो भावो ॥ तेणं चिय अजवि मह मणमि नो माइ माइ! आणंदो। निकारणं सरीरे खणे खणे होइ रोमंचो॥ | अन्नं च मज्झ वाम नयणं वामो पओहरो चेव । तह फंदइ जह मन्ने अजेव मिलेइ तुह पुत्तो॥९३९॥
त साऊण कमलप्पभावि आणदिया भण जाव । वच्छे! सुलक्षणा तुह जीहा एअं हवउ एवं ॥2 ताव सिरिपालराया पियाइ धम्ममि निञ्चलमणाए । नाऊण सच्चवयणं बार बारंति जंपेइ ॥६४१॥
पुनराव सन्ध्यासमये जिनवरेन्द्रप्रतिमाः पूजयन्त्या मम यतः कोऽपि अपूर्वः शुभभावो-अध्यवसायो जात:-समुत्पन्नः ।। ६३७॥ तेनैव हे मातः ! अद्यापि मम मनसि आनन्दो-हर्षो न माति, तथा क्षणे क्षणे शरीरे निष्कारणं-कारणं विनैव रोमाञ्चो-रोमोद्गमो भवति ॥ ६३८ ॥ अन्यच्च मम वाम-दक्षिणेतरं नयनं-नेत्रं वाम एव च पयोधरः-स्तनस्तथा स्प
न्दते-स्फुरति यथा अद्यैव तव पुत्रो मिलति, अहमिति मन्ये-जानामि ॥ ६३६ ॥ तदधृवचनं श्रुत्वा कमलप्रभापि अानप्रन्दिता-हर्षिता सती यावद्भणति-वक्ति, किं भणतीत्याह-हे वत्से ! तब जिहा सुलक्षणाऽस्ति, एतत् एवं भवतु इति
६४० ॥ तावत् श्रीपालो राजा धर्मे निश्चलं मनो यस्याः सा तस्याः प्रियायाः-स्वपल्याः सत्यवचनं ज्ञात्वा द्वार द्वारमिति जल्पति ॥ ६४१॥
Jain Education E
tional
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
