________________
Ital
क्षमारत्नीयापर्युपेता
व प्रान्ते काञ्जिकमात्रमया योक्तं साधुभूयो भयो मामिलति साधून
(१-२) बालवृद्ध दातृजदोषाः।
श्री
पिण्डनियुक्तिः
॥१०॥
उपविष्टा भोजनाय, भणिता च पुत्री, देहि मह्यमोदनमिति, साऽऽह समग्रोऽपि दत्ता साधवे, मात्रोक्तम्-शोभनं जातं, मां मुद्ान् देहि, यावत् प्रान्ते काञ्जिकमात्रमयाचत, तदपि बालिका भणति-साधव दत्तमिति, ततः सा नूत्नश्राविका रुष्टा सती पुत्रिकामेवमपवदति-किमिति सर्व दत्तं ?, तयोक्तं साधुर्भूयो भूयो याचते ततोऽदायि, सा ततः साधोरुपरि कोपात् सूरीणां समीपमाप्ता, तया साधुवृत्तान्ते गाढशब्दं कथ्यमाने जने प्रातिवेश्मिके मिलति साधूनामवर्णवादे सति मूरिभिस्तस्या जनस्य च समक्षं स साधुनिर्भत्स्योपकरणं च सकलं गृहीत्वा वसतेनिष्कासितः, एवं च श्राविकायाः कोपः शममगमत् , ततः सूरीणां क्षमाश्रमणं दत्त्वोक्तं श्राविकया भगवन् ! मा मन्निमित्तमेष निष्काश्यताम् , ततो भूयोऽपि स साधुः शिक्षयित्वा प्रवेशितः । सूत्रं सुगमम् , नवरं उड्डाह पउस चारभडा-लोके उड्डाहस्तथा प्रद्वेषभावतश्चारमटा इव लुण्टाका अमी, न साधव इत्यवर्णवादः ।। ५७९ ॥ अथ (२) वृद्धदोषानाहथेरो गलंतलालो कंपणहत्थो पडिज वा देतो। अपहुचि य अचियत्तं एगयरे वाउभयओवा ॥५८०॥ ___स्थविरः प्रायो गलल्लालो भवति, ततो देयमपि लालया खरण्टितं जायते, अतो लोके जुगुप्सा, तथा कम्पमानहस्तः स्यात् , तथा वृद्धो गृहाप्रभुर्भवति, ततस्तेन दीयमाने गृहस्वामिनोऽचियत्तं-प्रद्वेषः स्यात् , स च एकतरस्मिन् साधौ वृद्धे वा यद्वा उभयोरपीति ।। ५८० ॥ अथ (३-४) मत्तोन्मत्तावाश्रित्य दोषानाहअवयास भाण(घाय)भेओ वमणं असुइत्ति लोगगरिहाय। एए चेव उमत्तेवमणविवजा य उम्मत्ते॥
॥१०४॥
Jain Education in
For Private & Personel Use Only
www.jainelibrary.org
