________________
सिरिसंतिनाहचरिए
छटु-सत्तमभवग्गहणाई
पुहईए एक्क वीरो समत्थतेलोक्कपायडपयावो । कह अवहरिओ पेच्छह पावकयंतेण मह बंधू ? ॥३॥२७३२॥ हा हा भाइ ! न जुत्तं तुज्झ वि एयारिस इमं काउं । जं गुरुसिणेहजुत्तं चयसि ममं अणवराहं पि ॥४॥२७३३॥ किं न वि जाणसि एवं? मज्झ विओयम्मि दुक्खिओ होही। किं वा वि मज्झ रुडो जेणेगागी अहं चत्तो॥५॥२७३४॥ ता पसिय पसिय भाउय ! अवराह खमसु दंसणं देसु । दुक्खभरपीडियं मं दटुं किं कुणसि अवहेरिं?'॥६॥२७३५॥ इय बहुविहपलवंतं दटुं अवराजियं भणइ मंती । 'सामिय ! न तुज्झ जुत्तं सोयं एयारिसं विहिउं ॥७॥२७३६॥ ५ तुम्हारिसा वि सामिय ! सोगपिसाएण जइ छलिज्जंति । ता कत्थ इमं वच्चउ धीरत्तं ? धीर ! साहेह ॥८॥२७३७॥ ता उज्झिऊण सोयं सामिय ! कंजप्पहाणओ होहि । तुज्झ विवेइस्स इमं न सोहए एरिसं काउं' ॥९॥२७३८॥ तो मंतिवयणमायन्निऊण ईसीसि गलियसोयभरो । जा अच्छइ कइवि दिणे ताव तहिं गणहरो पत्तो ॥१०॥२७३९॥ बहुसीस-सीसिणिजुओ सुर-असुर-नरिंदपणयपयकमलो। पडिबोहेंतो भविए जसहरनामो महाभागो॥११॥२७४०॥ तस्साऽऽगमणं नाउं बंदणवडियाए जाइ बलदेवो । सोलससहस्स सामंतपरिवुडो भत्तिसंजुत्तो ॥१२॥२७४१॥ वंदित्तु गणहरिंदं सेसे वि य साहुणो नमसेउं । सुद्धम्मि महीवडे नच्चाऽऽसन्नम्मि उवविट्ठो ॥१३॥२७४२॥ भयवं पि तस्स सोयं पणासए धम्मदेसणछलेण । जह “भो महाणुभावा ! संसारे इह असारम्मि ॥१॥२७४३॥
३२२
१. याणसि जे० ॥ २. बहुहा पल का० ।। ३. साहेह का० ।। ४. धम्मप्प जे० ।। ५. पडिबोहितो जे० का० ।।
