Kalyan 1963 08 Ank 06

SR No.: 539236
Original Sutra Author: N/A
Author: Kirchand J Sheth
Publisher: Kalyan Prakashan Mandir
Publication Year: 1963
Total Pages: 186
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Kalyan, & India
File Size: 24 MB

Page 102

કલ્યાણ : ઓગષ્ટ ૧૯૬૩ : ૪૩૫
આજે જરૂર જઈશ હું તમારા બાપા ગયા આએ વાત્સલ્યના ત્રણેય આંટા એક જ ઝાટકે છે ત્યાં. તમે શાન્તિથી એકલા રહેશે ને કાપી નાંખ્યા અને ચંપા ચાલી ગઈ.
ના ના, અમારે બાપાનું કાંઈ કામ બારણે આવીને બૂમ પાડતા, રતા કકનથી અમે તને એ વાત કરી એટલે જ તું ળતા છોકરા કુદરતના ખોળે સોંપાઈ ગયા! રેવા લાગી. મા, બાપા તે આવશે ને આવશે જ ચંપા કૂવે ગઈ ઈષ્ટ દેવનું સમરણ કર્યું પણ તું હવે રે નહિ.”
કૃ કલંક્તિ બને !! અંધારું થવા આવ્યું હતું, માએ બાળ- ત્યારથી લોકેએ એને ગોઝારે કૂ કોની સામે જોયા જ કર્યું ખૂબ ધરાઈ ધરાઈને કહેવા માંડ્યો. જોયું.
લેકો કહેવા લાગ્યા, ચંપાના પાડેશીએ કશુંય અંતર જોરથી બોલવા લાગ્યું, એ ભાન ન રાખ્યું ! છેવટની ઘડી સુધી આંખ આડા પાપણી આ માસુમ બાળકોને રઝળતા મૂકીને કાન કર્યા ! ધિક્કાર, હે એ નિષ્ફર હૈયાને! મરવા તૈયાર થઈ છે?
એ કલંકિત બનેલા કુટુંબને ! ઘરડી ડોશીએ
તે કહેવા લાગી, આખે જન્મારે અહીં કાઢયે. જા, જા, વિમલશેઠ પાસે, તારે છે
કોઈ દિ આવું બન્યું નથી આજે આ સુવર્ણ ભરાઈ જાય એટલા પૈસા આપશે. પણ એ
ગઢને કાળા કલંકને બટ્ટો લાગે! અવાજને અનુસરવા ચંપા લાચાર બની હતી. બાળકોને એક પછી એક છાતી સરસા
જુવાનીઆઓ કહેવા લાગ્યા. “ના ના, ચાંપ્યા. ખૂબ ચૂમિએ ભરી, અને પછી એમની '
બટ્ટો તે ધનવાની અભિમાની દુનિયાને સામે જોતી જતી બારણા સુધી ગઈ. પગ
લાગ્યું કે જેમણે પેટ ભરીને પટારાઓ ભર્યા
તે ય સંતેષ ન વા. આ ભૂખી અબળાનું ઉપડતાં નથી.
પેટ ન ભર્યું? વાત્સલ્યની દેરડી એના પગે વીટાંતી
ધિક્કાર છે એ ધનવાનની આલમને ! જાય છે. એક આંટે...બીજે આંટે...ત્રીજો ટે
એકલ પિટાઓને? સ્વાર્થીને? આ ગરીબની ચંપાએ વિચાર કર્યો આમ હૃદયને
હાય એક દિ એમની મહેલાતાને ઊભી પીગળી ગયે કામ નહિ ચાલે કઠેર બન્યું જ સળગાવી નાંખશે. એની ભરમ. પણ હાથ છૂટકો છે.
નહિ લાગે. કલાક બે કલાકમાં તે તરેહ તરે. માને જતી જોઇને બાળકોઈ રહ્યા છે. જ્યાં હની હવા ફેલાઈ ગઈ. ઊઠીને મા પાસે આવવા પગ ઉપાડે છે ત્યાં જ ચંપાના બાળકોની કરૂણા કથાએ એના
હૃદયમાં ઉભા થયેલા કઠોરતાના ધારી- મૃત્યુને રહસ્ય પડદો ઊંચકી લીધો.
| * પુણ્યા ઈ પ્રમાણે છ વન માં સમાઇ જતા શી છે ! *