Page Text
________________
૮૩૦ : સમ્યગદર્શન જે સુખ અનુભવે, તેને એક અંશ પણ સમ્ય- સર્વજ્ઞભાષિત ધર્મના પ્રકાશમાં તે પિતાનું કવિહીન ચક્રવર્તીને સ્વનેય અનુભવવા ન મળે. જીવન શોધે. તેના હૈયામાં ભાવ હોય શ્રી - સાધનની વિપુલતામાં સુખ શોધે, શાંતિ અરિહંતને ભજવાના. નવકારમાં તે વાએલ રહે. શોધે, આરામ શેછે, તે મિશ્યાદષ્ટિ તેવી સાધન સમ્યક્ત્વ વિહેણે માનવ, અંશે માનવ વિપુલતા પૂવ પુણ્યના ચેગે પ્રાપ્ત થઈ હોવા ગણાય, અંશે પશુ. તેવી જ તેની નીતિ રીતિ છતાં ય સમ્યગ્દષ્ટિ આત્મા તેનું સ્વસુખના હેય. બાહ્ય શિક્ષણ તેને ન સુધારી શકે, બાહી હેતુપૂર્વક કદી રસપૂર્વક સેવન ન કરે. તે સમજે સાધને ન તેને સંસ્કાર સમૃદ્ધ બનાવી શકે. તેના કે જે હું આમાં લપટાઈશ તે સરવાળે મને જ માટે તેને શરણું સ્વીકારવું પડે નિગ્રન્થ ગુરુનું ; નુકશાન થશે. કારણ કે આ બધું તે આજ છે તેવા જ ગુરુની આજ્ઞામાં રહેતા આત્માઓનું. ને કાલે નથી માટે ભારે મારાથી ન કરાય. પદાર્થોમાં સુખ શોધવાની અવળી નીતિને ભરસો તેનો જ થાય કે જે કદી અધવચ મૂકીને વશ થઈને નથી આજ સુધી કોઈ સુખી થયું, ચાલતે ન થાય.
નથી કેઈ કાળે કેઈ સુખી થવાનું. સંસારને જોવાની રીત સમ્યગ્દષ્ટિ આત્મા સમ્યગદર્શન વગરનું દર્શન માનવીને ઠેએ પાસેથી અવશ્ય શીખવા જેવી ગણાય. ચઢાવે, કદી સાચા રસ્તે ન જવા દે.
રસ્તે જતા કેટયાધીશને જોઈને તે ન ખેદ સર્વજ્ઞ ભગવંતના પૂર્ણ દર્શનની નિષ્ઠાઅનુભવે, ન પ્રસન્નતા વાંછે માત્ર એટલું જ કે, પૂર્વકની ભકિત સિવાય કદી ન પ્રગટે નિર્મળ તેને મળ્યું છે જે કાંઈ, તેની નશ્વરતાનું ભાન સમ્યત્વ અને તે સિવાય પાસે ન આવે સમ્ય તેના મનમાં વસી જાય તે કેવું?”
દર્શન. શેરીઓમાં રોટલીના ટૂંકટ માટે રવડતા રવિકિરણ શું હોય સમ્યક્ત્વશીલ આત્મા. ભિક્ષકને જોઈને પણ તે ન શ્રીમતે પ્રત્યે ઝેર તે ઉપકાર બધે કરે, પણ ફસાય નહિ કશામાં. વર્ષાવે, ને તેમની લમીને દ્વેષી બને. તે તે
રહેવું પડે ત્યાં સુધી સંસારમાં રહે ખરે, પણ
? એમ જ બેસે કે “મને આનામાં અને શ્રીમંતમાં
નિલેષપણે. જવાને સમય થાય ત્યારે જાય ખરે,
તે કઈ તાત્વિક તફાવત જણાતું નથી, અરે લહમી
પણ ચૂપચાપ; જાણે આવ્યા જ નહતો. વડે પિતાને સુખી માનતા સમકુવહીન શ્રીમંત કરતાં, નિર્ધન એ આ ભિક્ષુક કદાચ વધુ
જે પુણ્યશાળી આત્માઓને મળ્યું છે સુખી હેય. હું તે એજ વાંછું કે આજે ય
“વીતરાગ ભગવંતેનું પૂર્ણ દર્શન તેઓ જેતા તેને પિતાના દુઃખનું મૂળ કારણ સમજાઈ
બંધ થાય ઈન્દ્રિયની આંખે, મનના આંખે, જાય તે??
બુદ્ધિની આંખે, અને સવેળા ખેલે તેજ નયન - જે સમ્યક્ત્વશીલ હોય તે સુખમાં ઉન્માદી
આત્માનું ! ન બને, દુઃખમાં દીન બિચારે કે બાપડે ન
સમ્યગદર્શન એટલે ઠેઠ મોક્ષપુરી સુધી બને.
પ્રકાશ ફેંકનારે દીવે. સહુને સુખી કરવા સિવાયની કઈ હવા કહે ભલા, એ દીવે જેના હાથમાં હોય, સમ્યગુદૃષ્ટિ આત્માના હૈયામાં હોય જ નહિ. તે સંસાર–શેરીમાં જ્યાં ત્યાં અથડાય કે? | ફૂલ જેવું સતત ત્યાગ પરાયણ તેનું જીવન સમ્યગ્દર્શન રૂપી દીવાની સહાયથી એક્ષપુરીના હોય, બદલાની બદબાભરી વાતોથી તે દૂર જ સીધા રસ્તે પ્રયાણ કરી શાશ્વત સુખને જ રહે,
અધિકારી બને.
| SR No. | 539205 |
| Book Title | Kalyan 1961 01 Ank 11 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Somchand D Shah |
| Publisher | Kalyan Prakashan Mandir |
| Publication Year | 1961 |
| Total Pages | 64 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Kalyan, & India |
| File Size | 9 MB |