Kalyan 1959 03 04 Ank 01 02

SR No.: 539183
Original Sutra Author: N/A
Author: Somchand D Shah
Publisher: Kalyan Prakashan Mandir
Publication Year: 1959
Total Pages: 130
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Kalyan, & India
File Size: 20 MB

Page 72

pa2282828282828282828
છે આપણું જીવન અને દવાઓ છે
9998 ઘઃ શ્રી કાંતિલાલ શાહ, ઝીંઝુવાડા
હવા, પ્રકાશ, પાણી, ખોરાક, ઉંઘ, વ્યાયામ, એક રૂપીઆ મણને દાણ દસ રૂપીએ મણ થયા. વિશ્રાંતિ વગેરે ઉપર માણસના નિરગી જીવ- રૂપી આને અઢીશેર ઘી ત્રણ રૂપીએ શેર થયું. નને પણ આધાર છે, આ બધી વસ્તુઓ શુદ્ધ પાંચ રૂપીઆ મણનું તેલ ત્રીશ રૂપીએ મણ થયુ. નૈસર્ગિક, અને પ્રમાણસર ઉપગમાં લેવામાં એક આનાનું શેર દુધ પાંચ આને શેર થયું આવે તે મનુષ્ય નિરોગી, ચપળ, અને દીર્ધા- મીલ કામદારોનું મેઘવારી ભથ્થુ રૂ ૧-૧૪-૦નું યુષી બની ધમ ધ્યાન કરી મનુષ્ય જીવન માર્ચ ૧૯૫૯ માં રૂ ૮૭–૧–૧૦ થયું. દોઢ સફળ બનાવી શકે છે.
રૂપીએ મણને ગેળ દસ રૂપીએ મણ થયે ભારતની પ્રજા અહિંસક રીતે નીરોગી જીવન આવી ભીષણ મેંઘવારીએ પ્રજાને ભરખવા માંડી જીવી શાંતિથી મૃત્યુને ભેટતી હતી. દેશમાં શાંતિ અને જીવનમાંથી શાંતિ અને ઉંઘ ઉડી ગયા હતી.
આની સીધી અસર મનુષ્યમાત્રના શરીર ઉપર છે પણ આજે વિજ્ઞાનના નામે હવામાં ઝેરી ચડી અને પરિણામે શરીર રેગથી વ્યાપ્ત બન્યું હિંસક પદાર્થો ફેડવામાં આવ્યા. સૂર્ય, ચંદ્ર, ગામેગામ દવાખાના ખેલવાની માગણીઓ તારા, ગૃહ નક્ષત્રના પ્રકાશને સ્થાને હિંસક થઈ રહી છે. છતાંએ નવા નવા રંગો ઉત્પન્ન યાંત્રિક તેજ આવ્યું. બરાક ચિકાસ વગરના થએ જ જાય છે, આનું મૂળ તપાસની જરૂર છે. અને ઓછા રેસાવાળા હિંસક ખાતરથી ઉત્પન્ન ગુરૂવાર તા. ૧-૫-૫૮ના જનસત્તા દૈનિક થવા લાગ્યા. મેટર, ખટારા, લોટ દળવાના હિંસક છાપામાં રાવજીભાઈ મણીભાઈ પટેલનાં લેખમાં યાંત્રિક સાધનથી વ્યાયામ જીવનમાંથી ખસી લખેલ છે કે, ગયું. પરિણામે
ડાકટરી દરેક દવાના મિક્ષચરમાં દારૂ તો ઓછા ( અનુસંધાન પાન ૭૩નું ચાલુ) કેઈને ખબર નથી. આપણે ક્યાંથી આવ્યા છીએ ઘસડી જાય છે અને મેં તેને બુચકારીને કહ્યું હતું, અને આપણું દયેય શું છે? વગેરે મને એને “નહીં બેટા ત્યાં કેઈ નથી. ડર નહીં? પરંતુ તે અનુભવ હતું પરંતુ મારે માને . ગળીઓ નિટુર રાત્રિએ તેને મારી પાસેથી છીનવી લીધે હવે સમાપ્ત થઈ હતી. ગયે મહીને મેં રજા હતો. હમણાં આ બધાનું સ્મરણ થયું, અને લીધી અને તિરૂપતિ ગયે, પરંતુ ભરપુર શોધ માનસિક તથા શારીરિક યાતનાને લીધે હું જમી- કરવા છતાં તે વૈરાગીને પત્તો ન લાગ્યું. “તે ન૫ર પડી ગયે. અને એ પક્ષી પણ મરી ગયું. સમજ્યા, શીવપ્રકાશ દુનિયામાં એવી કઈ ચીજ ઓહ મેં મારા પુત્રને મારી નાંખે
છે જે તમારા દર્શનમાં મેળ નથી ખાતી. શું મહીના પછી સામ્પ્રદાયિક ઝગડાની સમાપ્તિ હજી પણ વિશ્વાસ નથી પડતો?” શીવપ્રકાશે કહ્યું - માટે જાહેર સભામાં એક સાધારણ કિસાન ઠીક છે, શેકસપીઅરે કઈ જગ્યાએ આવી જ બોલ્યા:-દસ્તે આપણું ઝગડા પર વિચાર કરે. વાત કરી હતી:–“દુનીઆમાં એવી બહુ વસ્તુઓ આપણે પાછલા જન્મમાં કેણ હતા. તે જાણતા છે, હરેશિયે, જે તમારા દર્શનની કલપનાથી નથી. અને ભામાં આપણે કેણુ હશું તે પર છે.”