Page Text
________________
કલ્યાણ : મે: ૧૯૫૬ : ૧૬૭ :
ખાનામાં ઉતર્યા, ને જલસે-નાચ-સંગીત અજ્ઞાનતાથી પાર પિતાના એકના એક પુત્રને વગેરે ચાલુ કર્યું. દયાળુ લેકે - શેઠજી પાસે પિતા કંઈ ઉપાય ન કરાવી શકયા. પુત્રને જે જવા વિચારે છે. પણ ભપકે દેખાવ આડંબર ઓળખ્યા હોય તે આમ ન જ બનત, વ્યાવવગેરે જેઈને હિંમત હારી શેઠજીની નજીક ન હારિક અજ્ઞાનથી શેઠ પિતાના એકના એક જતાં બારણમાંથી જ પાછા ફરે છે. પણ પુત્રને હારી ગયા, અને અંદગીની એ છેકરાની પરિસ્થિતિ બહુ જ શેચનીય થઈ એક ભૂલને માટે જીવ્યા ત્યાં સુધી રોજ એ જવાથી, “પિતાને માટે કયાં જવું છે? અજ્ઞાનતાને કરૂણ પ્રસંગ યાદ કરી દુઃખ અનુઆપણે તે પરહિત માટે જ જઇએ છીએ ભવતા રહ્યા. આ તે આ જ જીવનનું આપણને એમાં શરમ શી ? શરમ રાખે તે દુઃખ ભયંકર લાગે છે. તે આત્માના અજ્ઞાનસેવા થાય જ નહિં, એમ વિચારી હિંમત- તાના દુખો જે ભાવ સુધી પણ ભાગભેર શેઠજીની પાસે તે ગયા. પણ....શેઠજી વવા પડે તે કેટલા ભયંકર ગણવા? પ્રકાશ તે કાંઈ વાત સાંભળતા પણ નથી. ઉલ્ટા એમ વિતા અંધકાર દૂર થઈ શકતું જ નથી, તેમજ બેલ્યા, “બેવકુફ આ અવસર છે? ભાન છે? જ્ઞાનરૂપ પ્રદીપ વિના અજ્ઞાનરૂપી અંધકાર હઠી રંગમાં ભંગ કયાં કરે છે?” એવા વાકયે કહી શકતે નથી. માટે વિવેકીએ જીવનમાં આગમન તિરસ્કાર કરી કંઈ પણ આપ્યા વિના કાઢી વચનેનાં શ્રવણ દ્વારા જ્ઞાનદીપક પ્રગટાવવા અવશ્ય ચૂક્યા એટલે તેઓ દુખિત હુયે પાછા ફર્યા. વારંવાર અવિરત પ્રયત્ન કરે જોઈએ. છેકરાને પીડા તે વધવા જ માંડી. ડોકટરના શેણી (પુત્રની સાતા)એ આ અજ્ઞાનના ઉપાયે કરાવી શકાયા નહિ. તેથી છેક અંજામ કે માનવતામાં પાશવતાના સમાચારથી મરણને શરણ થયે. આકસ્મિક મરણથી પિોલીસે વૈરાગ્ય પામી પ્રવજ્યાના પુનિત પંથે પ્રયાણ આવી તપાસ કરી. તેના ખિસ્સામાંથી કાગળ કરી આત્મકલ્યાણ સાધી, આત્મા અમર બનાનિક. બધાને પૂછપરછ કરતાં પોલીસે આ વ્ય. માનવતાને વિકાસ એ જ ધર્મ, એ જ મટા શેઠને પૂછયું, “તમે કોણ છે? શું સ્વર્ગ અને એ જ ક્ષઅજ્ઞાનથી માનવમાં નામ? આ છોકરા સાથે તમને કંઈ સંબંધ કેવી પાશવતા કે દાનવતા પ્રગટે છે, અને
છે? શેકે કાગળ ઓળખે કે, તે તે મારો સંસારમાં તેને કે કરૂણ અંજામ આવે છે, પિતાને જ લખેલે છે. પછી છેકસને ધારીને તે આ કથા કહી જાય છે. ચારિત્ર વગરનું બરોબર જે તે નિશાન ઉપરથી લાગ્યું કે, કેવળ બુદ્ધિબળ વિશ્વાસે લાયક નથી. તે અધર્મ “એ મારે જ દીકરે છે, એમ જાણી શેઠજી અનાચારમાં પરિણમી ભારે અનર્થ પણ કરી તે મટી કારમી પિક મૂકી રૂદન કરવા લાગ્યા. બેસે. સદાચાર કે ચારિત્ર, સર્વસ્વ છે. તે વગર શેઠજી પુત્રને સુખી બનાવવાના કેડ સેવતા હતા. બુદ્ધિબળ કે દ્રવ્યસંપત્તિ નિર્માલ્ય અને નિપણ અજ્ઞાનતાના કારણે છોકરાનું દુઃખ દૂર તેજ જેવા દેખાય છે. સૌ જ્ઞાન-વિવેક દીપક કરાવી શક્યા નહિ. પ્રત્યક્ષ હાજર રહેવા છતાં પ્રગટાવે, એ જ એક મહેચ્છા.
| SR No. | 539149 |
| Book Title | Kalyan 1956 05 Ank 03 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Somchand D Shah |
| Publisher | Kalyan Prakashan Mandir |
| Publication Year | 1956 |
| Total Pages | 52 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Kalyan, & India |
| File Size | 11 MB |