________________
પપર
કલ્યાણ
થાય છે. ફરમાત્ર એટલે કે જૂનવાણું નાસ્તિક વગ ઉધાડે છોગે પિતાની નાસ્તિકતા જાહેર કરતા અને એથી શ્રદ્ધાળુ આસ્તિકવર્ગ તેમને સારી રીતે પિછાની શકતું અને એ ચેપી રોગથી સ્વપરને બચાવી શકતા. જ્યારે આધુનિક છૂપા-નાસ્તિકવર્ગે તો ગજબ કર્યો છે. ભદ્રિક શ્રદ્ધાળુ વર્ગમાં પણ એનું ઝેર પરોક્ષ-અપરોક્ષ રીતે સમાજમાં પ્રસરતું જાય છે. ( જો કે આ છૂપા-નાસ્તિકવર્ગમાં પણ કેટલાક ભાગ તથાપ્રકારના પરિચય અને વાતાવરણને લઈને–પોતાની અજ્ઞ-દશાને લઈને કોઈક પરોક્ષ હથેડાના હાથારૂપ બની ગયો છે. પરંતુ એ પરિસ્થિતિના કારણે અને ચર્ચવા નથી.)
આ કાતિલ ઝેર પ્રસારવાની ખૂબી એવી છે કે ભકિક જનતા મુંઝાયા વિના રહે જ નહિ. રાહી ધર્મસાધનમ્ સૂત્રો ઉપયોગ કરી ધર્મને નામે શરીરને પુષ્ટ બનાવવાની વાત ભદ્રિક માણસને ગળે ઝટ ઉતારી છે. પછી એ પુષ્ટિની પાછળ ભક્ષ્યાભઠ્ય-પેયાયવિરાધના વિ. ની વાત બાજુએ મૂકી દેવાય. મં શાનં સત્ર આગળ કરી જ્ઞાનની પરબ ખૂલ્લી મૂકવાને પિકાર જોરશોરથી થાય. ભદ્રિક જનતા સાચા તારકજ્ઞાન અને આત્મઘાતક કેરા અક્ષરજ્ઞાનને વિવેક કરી શકે નહિ; અને પછી દેવ-ગુરુ-ધર્મને હમ્બગ કહેનારે, દેવાલને દવાખાનામાં–ઉપાશ્રયને નિશાળમાં–સાધ્વીઓને નર્સોમાં ફેરવવાની હિમાયત કરનારે વર્ગ પ્રાયઃ પિદા થાય અને શ્રદ્ધાળુ સમાજને તે કડવા ઘુંટડા ગળે ઉતારે જ ટકે.
આ છૂપી નાસ્તિતા સામે સમાજના-શાસનના સાચા સંરક્ષક ૫ આચાર્યપંગોએ, પૂ. સાધુ મહાત્માઓએ અને શ્રદ્ધાળુ ઉપાસકેએ વખતે વખત લાલબત્તી ધરી છે અને ધરે પણ છે. પણ સમાજના કમનસીબે કહે કે પડતા કાળના પ્રભાવે કહો, ગમે તેમ કહે પણ એ અત્યંત જરૂરી લાલબત્તી ધરવામાં પણ મતભેદ ઊભા રહ્યા એટલું જ નહિ પણ વિરોધી પ્રવૃત્તિરૂપમાં સામને થયો અને થાય છે. હવે તે કોઈ ઉદયપળ જાગે, કેઈક યુગ પ્રભાવક સુવર્ણ પ્રભાતે ઝળહળે અને સમાજ શરીરને કોરી ખાનાર આ છૂપી નાસ્તિકતા વિલય પામે એ જ એક
