________________
પ્રરૂપક શ્રી જિનેશ્વર દેએ આપણું ઉપર અથાગ ઉપકાર કર્યો છે. માટે આપણે તે દેવાધિદેવની ત્રિકાલ પૂજા કરીએ છીએ અને કૃતજ્ઞતાના ચિહ્નરૂપે તે પ્રભુના ચરણે ભક્તિરૂપ પુષ્પાંજલી ધરીએ છીએ. આથી આપણું શ્રદ્ધા નિર્મલ બને છે અને તે નિર્મલ જ્ઞાન અને ચારિત્રને નિમંત્રે છે અને શ્રદ્ધાપૂર્વકનું આ નિમંત્રણ કદિય ખાલી જતું નથી. તે બન્ને યોદ્ધાઓ હદયાંગણમાં આવી અનાદિના ઘૂસેલા કર્મ લુંટારૂઓને પાયમાલ કરી આત્માને સ્વરાજ અપાવે છે અને તે આત્મા શિવરાજ નામની રાજ ધાની વસાવી સદેવને માટે સુખી રહે છે. પુનઃ આત્માનું પતન થતું નથી અને અખંડ આત્મિક સુખને ભોક્તા બને છે. તરવજ્ઞાનના પ્રભાવે માત્ર બે જ આના કમાનાર પુણ્યક શ્રાવક સંતેવી બની આનંદથી જિંદગી વ્યતીત કરતે સ્વર્ગીય જીવન જીવી રહ્યો હતો. મમ્મણની પાસે ક્રોડાની મિલકત અને હજારની આવક હોવા છતાંય તત્વજ્ઞાનના અભાવે નારકીય જીવન જીવી રહ્યો હતો અને મર્યા પછી પણ એકનું ઉચ્ચ સ્થાન અને બીજાનું અધ:પતન થયું.
જે તરવજ્ઞાનના બળે પ્રભુ કેવલજ્ઞાન પામી સંખ્યાના આત્માઓના સાચા ઉદ્ધારક બન્યા છે તે જ જ્ઞાનના અભાવે વેષવિંડબક પાખંડીઓ અને નેતાઓ જ્ઞાનહીન રહી અનેક આત્માઓને અવળા માર્ગો ઉતારનારા બન્યા છે. આવાં જૈન દર્શનનાં સર્વાગ સુંદર તરવજ્ઞાનને બહોળો ફેલાવો થાય તે માટે પોતાની લક્ષ્મીના સવ્યયદ્વારા સમાજના ધનાઢ્ય વગે ઠેકાણે ઠેકાણે પાઠશાળાઓ, ઉચ્ચ શિક્ષણ આપનારા શિક્ષકો, તેમજ તેવી જાતનું અદ્ભુત સાહિત્યસર્જન કરાવી જગતનું હિત સાધવું જોઇએ. આજે આ દિશા તરફ ચતુર્વિધ સંધનું લક્ષ રહેવું જોઈએ. આમ માત્ર એક જ સદીની કારવાઈ સમાજને શીધ્ર ઉદ્ધાર કરી. સમાઈને જન્મ મરણથી બચાવી શકશે અને ખરા તત્વજ્ઞાનને પચાવી શકશે.
આવા પવિત્ર કાર્ય માટે સમાજના નેતાઓએ ભીષ્મ પ્રતિજ્ઞાઓ લેવી ઘટે છે. તેમાં જોધપુરની પ્રતિજ્ઞા જેવી શિથિલતા ન હોવી જોઈએ. એક વખત કોઈ મહારાજે, જોધપુરના વ્યાખ્યાનમાં શાસનના એક શુભ
