Page Text
________________
ગુલામ, પરિગ્રહધારીઓ, વૃતભંજ કે કદી શાસનને વફાદાર ફાર ન કરે તે તેની જવાબદારી તેઓથી ઉપર રહે છે. રહી શકતા નથી. ફક્ત શાસ્ત્રો અને સિદ્ધાંતની વાતે કરી આપણે ભુલ કરી. સંઘ ભેદ ઉભો ર્યો તે પાપથી બચો પાપલ લા ઢાંકવા તોફાન કરાવવામાં જ રસ હોય છે અને જવાનો સુંદર ઉપાય છે. કોઈ પણ શાસ્ત્રીય પ્રશ્ન ધમ બુદ્ધિથી ભેળ) અજ્ઞાન લોકે તેઓમાં ફસાય છે. શ્રી આચાર્યશ્રી સહેલે કરેલ હોય તે અનેક શુદ્ધ રસ્તા મળી આવે છે. પણ શાસ્ત્રમ વાતમાં કદી વિશ્વાસ ન મુકાય તેવું પ્રમાણિક પણે શાસ્ત્રીય પ્રશ્નોને આગ ઝરતાં રાખવા હોય તેઓને સરળ કબુલ કરશે ખરા?
અને સાચા વિચારો આવતા નથી. તે વાત બરાબર છે? શ્રી આચાર્યશ્રી ભાદરવા સુદી પ ના ક્ષયે ભાદરવા સુદી શ્રી આચાર્ય શ્રી વિજયરામચંદ્રસુરીશ્વરજી મહારાજ ૬ને ક્ષય કરવા સંમત થયા તેથી ક્ષયે પૂર્વાના સિદ્ધાંતને સાહેબે સમાધાન માટે પટ્ટક રજુ કરેલ તે શાસ્ત્ર અને શાસ્ત્ર માન્ય નાશ કર્યો. અગર તિથિ સમાચારી છે. તેથી ફેરફાર થાય છે પરંપરા તેમજ પુ. વડિલેની માન્યતા મુજ ને નહિ હોવાથી માંથી શ્રી આચાર્યશ્રી કઈવાતને પ્રમાણિકપણે કબૂલ રાખશે? શાસ્ત્ર અને પૂજયે પ્રત્યે પુજ્યભાવ નથી તે નકકી થઈ જાય
શ્રી આચાર્ય શ્રી વિજ્યરામચંદ્રસુરીશ્વરજી મહારાજ છે. તેથી તેઓશ્રીની શાસ્ત્રીય વાતોમાં કેવી પ્રમાણિકતા ગવાય? સાહેબ જ ૨૦૪૨ ના પિષ શુદિ ૧૨ ના પક પ્રગટ થયેલ શ્રી આચાર્યશ્રી વિજયરામચંદ્રસુરીશ્વરજી મહારાજ તે લ ણ શાસ્ત્ર અને શાસ્ત્રમાન્ય પરંપરા અને આપણુ આદર- સાહેબે શાસ્ત્ર અને શાસ્ત્ર માન્ય પરંપરા તથા પુ. વડિલેની ણીય વિહત વડિલ મહાપુરૂષોના મંતવ્યો એ ત્રણથી વિપ- માન્યતાથી વિરૂદ્ધ જઈ બાંધછોડ કરવા પટ્ટા રજુ કર્યો તે રીત થવાથી સંમતિ નથી આપી. તેઓશ્રીએ શાસ્ત્ર અને શ્રીસંઘે કરેલ પટ્ટકમાં સહી કરનારામાં ચારિક સંપન્ન ગીતાથી સામાન્ય પરંપરા તથા પૂ. વડિલ મહાપુરૂની આશાને આચાર્ય ભગવંત છે તેઓ શાસ્ત્રને વફાદાર રહેનારા આરાનથી માનતા ને પરમ પૂ. ગુરુદેવશ્રી વિજયપ્રેમસૂરીશ્વરજી ધક મહાત્માઓ પણ છે. તેઓશ્રીએ સંઘના હેત ખાતર બાંધમહારાજ સાહેબે સંઘના, સમુદાયના હીત માટે તેમ જ સાધુ- છોડ કરી હોય તે તેઓશ્રીની ભુલ છે. તેમ કહેવાને શ્રી એનું ઉત્તમ પ્રકારે સંયમ રક્ષા થાય તે માટે પટ્ટક અને ૧૧ આચાર્યશ્રીને અધિકાર છે ખરો ? કલમ લખાણુ કરેલ તે શ્રી આચાર્યશ્રીને પાળવાનું આપેલ - શ્રી આચાર્યશ્રીએ સંવત્સરી મહા ૫ ભાદરવા સુદ તે વન ભંગ કરી ગુરુદ્રોડ કરેલ છે. અને પૂ. વડિલે પ્રત્યે ૪ ને બદલે ભાદરવા સુદ ૫ મે કરવાનું સ્વીકાર્યું, પાછળથી પુજ્ય ભાવ નથી તે સાબિત કરી આપેલ છે. અને લખાણો ભલે ના પાડી તિથિ સિદ્ધાંત હોત તે વ’ .૨ વિચારે કદિ બહા પાડી ગુરુદ્રોહીઓના પાપથી સંઘને બચાવી શકશે ફેરફાર કરવાનું કહેત નહિ. તિથિ સમાચારી છે. માટે જ ખરા?
તિથિ અંગે ફેરફાર કરવાના વિચારો રજુ કરી શક્યા છે તે ન શાસનની શાસ્ત્રીય મર્યાદા છે કે કઈ પણ શાસ્ત્રીય શ્રી આચાર્યશ્રીની પ્રવૃત્તિથી નક્કી થઈ ગયું ગણાય કે કેમ? પ્રશ્નમાં મતભેદ પડે ત્યારે ગીતાથ ભગવંતે સાથે બેસી ૫ટ્ટક કરવા શુભ હેતુ શાસ્ત્રીય પર્વસંમત ઉકેલ નિણ લાવે તેમાં એકમત ન થવાય તે તત્ત્વ કેવલી ગમ્ય ન આવે ત્યાં સુધી સંઘમાંથી ભેદ ટાળી એકય કરવા માટેની કહીને બહુમાન પુર્વક ઉભા થાય તે પ્રશ્ન માટે કાળને પાકવા વચગાળાની એક સુંદર વ્યવસ્થા છે તેમાં કે ઈ પણ પક્ષની દે. પણ કોઈ પોતાની વાતને પકડી રાખી સંઘમાં વિક્ષેપ ઉભો સાચી-ખૂટી કોઈ પણ માન્યતા ઉભી રામે સંઘમાં જુદી કરી કે બીજાને હલકા પાડવા કદી વિચાર કરે નહિ, તે જ આરાધના કરવાના પ્રસંગ ઉભા ન રહે તે માટે જ શાસ્ત્ર પ્રત્યે અથાગ શ્રદ્ધાનો પુરાવે છે. આવા ઉત્તમ શાસ્ત્રીય પટ્ટક બનાવવામાં આવે છે. તે લખાણમાં પાઈ પણ પિતાની મર્યાદાને તેડી સંઘથી જુદા પડી આરાધના કરવાનું સાહસ માન્યતા ઉભી રાખવાની વાત કરે તેઓને સંઘની ઐકયતા કર્યું,તેથી ઘર્ષણે ઘણું વધી ગયા અને આરાધના થવાના ખપતી નથી. મેઢેથી ભલે કહે કે અમને સંઘની શાંતિમાં બદલે કષાયો કરી વિરાધના ઘણી વધી ગઈ તે પૂ. ગુરુદેવથી રસ છે. તેમાં માયા અને દંભ સિવાય કાંઈ દેખાય છે ખરું? સહનJથઈ શકવાથી પાપભીરુતા અને શાસનને સાચો રાગ | સમાચારમાં ફેરફાર કરવાનો તેમ જ વચગાળાની કોઈ હોવાથી પિતાની શાસ્ત્રીય માન્યતા સાચી હોવા છતાં શાસ્ત્રીય વ્યવસ્થા ઉભી કરવાને સંપુર્ણ હક્ક સંઘને છે. તે જન્મભૂમિ મર્યાદા ભંગ કરી, સંઘની સાથે બેસી નિર્ણય નહિ કરતાં પંચાંગ સ્વીકારીને નકકી થઈ ગયેલ છે. સને જે અધિકાર ફેરફાર કર્યો હતો. તે ભુલને સુધારી લેવા પટ્ટક બનાવી સંધ- છે તે અધિકાર જેઓ નથી ભેગવતા તેઓ જ ઘર્ષણના માંથી ધણુ કલેશો ઓછા કરી આપ્યા. પૂ. ગુરુદેવની ઉત્તમ નિમિત્તભૂત બને છે. તેઓને કમ સત્તા સિવાય કઈ પહોંચી ભાવન નજર સમક્ષ ન રાખી તેથી શ્રી આચાર્યશ્રી વિજય શકતું નથી. સંધ ભેદ કરવામાં કેટલું પા બંધાય છે તે રામચકિસૂરીશ્વરજી મહારાજ સાહેબે તિથિને પ્રશ્ન જટીલ શાસ્ત્રની વાત કરનારા વિચારશે ખરાં ? બનાવી દીધું છે. હજુ આપણે તે પ્રશ્નને સહેલ કરવો હોય શાસ્ત્રના જે સિદ્ધાંત છે તે કદિ ફેરફાર થાય નહિ અને તે અપણે ભુલ કરી હતી તેને સુધારી મુળ સ્થિતિમાં આવી તેને ફેરવવા સમર્થ મહાપુરૂષે પણ કદિ પ્રાત્ન કરતા નથી, જવા માટે એક પટ્ટક તૈયાર કરી સંઘમાં હવે કઈ નવું જેઓ પાપભીરૂ નથી. ઉતસુત્ર ભાવી છે તે સિદ્ધાંત ફેરવી ઘર્ષણ ઉભુ ન થાય તે બહાર પાડી દેવાથી તથા સમુદાયનું પિતાનું અભિમાન પિષવા મહેનત કરે છે. જીવ-અજીવ બે ગૌરવ વધી જશે અને શ્રી આચાર્યશ્રીને છેલ્લી જિંદગીમાં જ તત્વ છે તેને રેહ ગુપ્તને જીવ કહીં રાજય સભામાં શાંતિ અનુભવ થશે. એક તિથિ પક્ષવાળા સંવત્સરી ફેર- | જીત મેળવી પણ તે છતને પૂ. ગુરૂદેવે ક લ ન રાખી. અને
પુરા
વિચાર વિક્ષેપ કરી
આવે છે. તે ભાન રાધમાં
| SR No. | 537884 |
| Book Title | Jain 1987 Book 84 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Mahendra Gulabchand Sheth |
| Publisher | Jain Office Bhavnagar |
| Publication Year | 1987 |
| Total Pages | 188 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Jain Weekly, & India |
| File Size | 9 MB |