Page Text
________________
સાત માથાનું બલિદાન
શ્રી જૈનશાસન (અઠવાડીક) વર્ષ: ૧૬ અંક: ૨૫ + તા. ૧૮-૫-૨૦૦૪ આમ બોલીને એ સાતમાએ પણ તલવાર ભોંકી રાણાને સાત દીકરા હતાં. સાતે જાણ રામ દીધી.
લખમણની જોડી જેવા. સાત લ શો ત્યાં સુઈ રહી.
એક પછી એક સાત દીકરી મરી ગયા. રાણા રડી પડયા.
રાણાનો વંશ ગયો. એમના પછી એમના ભાઇના રડતાં બોલે બોલ્યા : હવે કોઈ પોતાનો જીવ | દીકરા ગાદી પર બેઠા. આપશે તો હું મારો જીવ આપીશ.
ઇ. ૧૬૮૭ની પછીની આ સાચી વાત. રાજાએ હાથ જોડયા અને ભાટ લોકોને પગે બલિદાન અને વીરતાની વાતમાં ગુજરાત ઓછું લાગ્યા. રડતી આંખે ક્ષમા માગી. રાણાને ભારે પસ્તાવો થયો.
જય જય ગરવી ગુજરાત. રાણા (છા ગયા.
(માથે સાટે વટ-જયભારત સાહિત્ય મંદિર પ્રકાશન માંથી) | (અન્યાય સામે, પ્રાણના ભોગે પણ લડવું જોઈએ. તેમ સત્યના નારા સામે પણ પ્રાણના ભોગે લડવું જોઈએ) |
નહોતું.
આ અંકનું ચિંતન
રાખનાં આંર્થ છતાં ૫ણું અને અંભમાનથી દુ:ખી જ જેમ નાગ સ્વભાવથી દૂર, કોધી, અભિમાની | સ્વઅલ્પ એવા પણ અપરાધથી કોધથી નગર પ્રકૃતિવાળા હોય છે, પગના સ્પર્શ આદિથી સ્વઅલ્પ | મનુષ્યઘાત વિગેરે મહાપાપોને કરે છે, શ્રી વીર પ્રભુના છે કારણથી પાનું અભિમાન હોવાથી ગુસ્સો આવે છે અને જીવ ત્રિપૃષ્ઠ વાસુદેવી જેમ અને મલેચ્છ લોકો મંદિરનો સ્વેચ્છાએ બીજા ઉત્તમ મનુષ્યને ડંખ મારીને કદર્પના નાશ કરીને, ઘોર યુદ્ધના આરંભથી, કોણીકની જેમ કરે છે ને મારી પણ નાખે છે, આહાર વિગેરે માટે નરક દુઃખને મેળવે છે અને પાંડવ વિગેરેની જેમ પણ ભેખડ દર નાની જીવાત, પક્ષી અને તેના ગોત્રવધ વિગેરે પાપોથી અને પુત્ર, પિતા, માતા, બચ્ચાઓને, નાના સર્પોને પણ ગળે છે, પોતાના ભાઇ, પત્નિ, વિગેરેની હત્યા પણ કરે છે અને મોટાઓ બચ્ચાંનું પાસ ભક્ષણ કરે છે અને પ્રગટ આડંબરથી નાના રાજાને ઉગ કરાવે છે, વિટંબના કરે છે, મારી જગતને પણ બીવડાવે છે. કોઈક મોહ વિગેરેથી નિધિ પણ નાખે છે, અને એ પ્રમાણે સુખના અર્થિ છતાં ઉપર અધિક ૨ કરી રહે છે અને તેના અર્થે બીજાઓને મહાપાપ પ્રવૃત્તિથી અને તેવા કર્મથી રાજયથી ભ્રષ્ટ, દષ્ટિ વિષ વો મારે છે, એમ પાપથી પકતા આ લોકમાં કારાગૃહમાં કેદ, ઘરે ઘરે ભિક્ષા માટે ભમવું, તાડન, પણ સમર્થ લોકોથી પાપી છે માટે, અથવા બીકથી બંધન, વિગેરે અનેક પ્રકારે વિટંબના, વધ, બન્ધન મારી નાખે છે અને મદારી વડે પકડી પકડીને દરેક વિગેરે દુ:ખોને આ લોકમાં પણ પામે છે અને ઘરે ભમાવામાં અનેક પ્રકારે કદર્પના કરાય છે, પરલોકમાં સાતમી નરકનાં ઘોર દુર્ગતિના દુઃખોને કરંડીયામાં પુરાય છે ભૂખ, તરસ વિગેરે કષ્ટોને અનુભવે ભોગવે છે. છે. (ભોગવે છે) અને મોટા સપ વડે ગળાય છે અને | નાગ જેવા મનુષ્યો કેવલ કામ અર્થની મરીને પાંચમી નરકમાં દુઃખોને ભોગવે છે, અભિલાષાથી પ્રાય સર્વથા ધર્મથી વિમુખ જ હોય છે.
એમ પ્રકૃતિથી દૂર મનુષ્યો ફોગટ સંપત્તિ વિગેરેના | ના કરી ? : સૂરિ શન છિપદેશ રત્નાકર) | અભિમાનથી મહાપાપથી પણ પરલોકનો ભય છોડીને | ટી . .17 . . .x .
ના, , , , , , - ૨૮૨૦૦૬ S
% ૩૩૯
SS
| SR No. | 537269 |
| Book Title | Jain Shasan 2003 2004 Book 16 Ank 01 to 48 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Premchand Meghji Gudhka, Hemendrakumar Mansukhlal Shah, Sureshchandra Kirchand Sheth, Panachand Pada |
| Publisher | Mahavir Shasan Prkashan Mandir |
| Publication Year | 2003 |
| Total Pages | 382 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Jain Shasan, & India |
| File Size | 23 MB |