Page Text
________________
Sen
છે. ક૬ see
$
@
@
@
દિ
@ કgિ
2
© A G. Cછે.
છે. રાષ્ટ્રીય ઉજવણીને નામે ફારસ શ્રી જૈનશાસન (અઠવાડીક) ૦ વર્ષ: ૧૪૦ અંક ૪૧ ૦ તા. ૨૦-:-૨૦૦૨ . કંઇ પદ રચવત અને આપત્તિઓ આવી તે તે વખતે | ન આપે અને તેમાં ન ભળે તેજ અભિલાષા. વિસતારથી જાહેર થયું હતું.
પુત્રીને પતિના ઘરમાંથી જાકારો મળે તો પિતા ' જૈન સંઘમાં પણ શાસન મર્યાદા અને તેના રક્ષણ સાચવે પરંતુ પુત્રવધુ ઘર છોડીને ભાગી જાય તો તેને તું માટે જે પ્રમાદ છે તેને કારણે અનેક શાસનને સાચવવાકે સંભાળવા સસરો ન જાય તેમ જૈન શ સનની
વગેવવાના પ્રસંગો બન્યા છે. પોતાની જાતને મહાન | વિધિ મર્યાદા અને આચાર અને આદેશની અવજ્ઞા : 4 છે અને ધર્મ પ્રણેતા માનનારાઓએ જ જ્ઞાન દર્શન કરનારાઓ ભાગી ગયેલી પુત્રવધૂ જેવા છે તે તેમને હક ચારિત્રના ભગાઓ ઉભા કરીને જૈન ધર્મની લઘુતામાં | પાળવા પંપાળવા જવું તે માનવતા, મર્યાદા અને છે
જૈન ધર્મના પ્લશમાં અને જૈન ધર્મની અપભ્રાજનામાં | શીલધર્મની પણ ધ્વંશ કરવા જેવું થાય છે. ભાઈ લઈને પોતાની મહાનતાને નામે જૈન શાસનના - જગતના જીવમાત્રના કલ્યાણના માર્ગરૂપ જૈન હિત શત્રુઓનું કામ કર્યું છે.
શાસનને જીવો, આરાધના આદિ માટે ઉત્સુક છે. તેમને . જ , Tઆમ આ રાષ્ટ્રીય ઉજવણી એક ફારસ બની ગઇ | પુત્રીની જેમ પુરેપુરુ પોષણ આપે. પરંતુ જૈન શાસનની છે છે. અને તેમાં ભાગ લેનારા છાતી ફુલાવનારાનપુંસક વિટંબના રૂપ સિદ્ધાંત આચાર વિચારનો વિપ્લવ કરતાને છે જેઅકિંચિત્કર પુરવાર થયા છે. આ ઉજવણીતો પુરી ક્યાંય ઉતેજન મળે તે એક મહાન શીલ સદાચાર છે. તે
, થઇ મરંતુ જૈન શાસન સત્યો અખંડ રહ્યા છે. તે શાસનના | તેને જૈન શાસન જૈન સંઘ તેના અનુયાયીઓ પાળે છે. 50 પુણોદય છે અને ભવિષ્યમાં આવી રીતે જૈન ધર્મના | સાચવે અને પોતાનું કલ્યાણ કરે એજ મંગલ ભાવના. એક અધિકારોમાં અનધિકાર પ્રવેશ કરવા જૈનો આમંત્રણ
આડો-પાડોશમાં રહેતી બે નાની છોકરીઓ કાંઇક વાતો કરતી હતી. એક છોકરીએ કહ્યું-આપણા બન્નેની વચ્ચે રહેતો એક નાનો છોકરો પોતાની મમ્મીને મમ્મા કહે છે. બીજી છોકરી - (કાંઇક વિચાર કરીને) તને ખબર નથી પતળી માને મમ્મી કહેવાય. જાડી માને મમ્મા કહેવાય. જહાજ મહેલ જોવા ગયેલા પતિએ પગથિયે ઉભેલી પોતાની પત્નિને ધક્કો માર્યો. પત્નિ ગબડી પડી. સારી એવી ઇજા થઇ. હોસ્પીટલમાં દાખલ કરવામાં આવી. પોલીસે આવી એના પતિને પૂછયું “તમે એને મારી નાખવા માટે ધક્કો માર્યો હતો.” ના એવું નથી. પતિએ તરત જ જવાબ આપ્યો. તો તમારો નિર્ણય શું હતો? પોલીસે ફરી પૂછ્યું. મેં તો એને પહેલા પગથિયે જ ધક્કો માર્યો હતો. બાકીના પગથિયાં પરથી તો એ આપમેળે જ ગબડી ગઇ હતી. પુરુષે સ્પષ્ટતા કરી. પાર્ટીનો સમય હતો. ભીડ ગણી હતી. સૌ કોઇ ખાવા-પીવા-નાચ-ગાન આનંદ માણી રહ્યાં હતાં. એક ખુરશી પર એક મહિલા બેઠી હતી. સૌ કોઇની નજર વારેઘડીએ ત્યાં જતી હતી. ક્યારેક તે iડા ઘડીયાળીને જોતી હતી તો ક્યારેક પર્સમાંથી ઘડીયાળ કાઢીને જોતી હતી. સામે બેઠેલી એ વૃદ્ધાએ પૂછયું બહેન! વારે ઘડીએ શું જુઓ છો? હાથમાં તો ઘડીયાળ છે તો પછી શા માટે પર્સમાંથી કાઢીને જુઓ છો? પોતાની બત્રીશી દેખાડતી મહિલા બોલી, માજી, હાથમાં બાંધેલી ઘડીયાળમાં કલાકનો કાંટો નથી ત્યારે પર્સની ઘડીયાળમાં મીનીટનો કાંટો નથી. ક ક ક ,
[
છે. . . & ss :
૧૬] ૮
A 2 Z
A A
| SR No. | 537266 |
| Book Title | Jain Shasan 2001 2002 Book 14 Ank 19 to 48 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Premchand Meghji Gudhka, Hemendrakumar Mansukhlal Shah, Sureshchandra Kirchand Sheth, Panachand Pada |
| Publisher | Mahavir Shasan Prkashan Mandir |
| Publication Year | 2001 |
| Total Pages | 300 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Jain Shasan, & India |
| File Size | 19 MB |