Page Text
________________
શ્રી જિનવાણીનો જાદુ
શ્રી જૈન શાસન (અઠવાડીક) * વર્ષ:૧૪ : અંક૪૦ : તા. ૧૬-૭-૨૦૦૨
આ બધી વાતો આવે તે પહેલા જ હું મારૂ પોતાનુ | દે . અને તારી જાતને ચોર તરીકે જાહેર કરી દે તો દુધરિત આપને જણાવી દઉ’’ તે માટે જ આટલો | બચીશ. શ્રી ગુપ્ત બોલ્યો હે દેવ ! અમારા કુળમાં મોડો આપની પાસે આવ્યો અને શરમને લીધે પહેલા કોઇએ આવુ અકાર્ય કરેલુ છે. માટે કોઇએ આપને નખાવી શકતો. ભરમાવ્યા છે. વધારે મારે બચાવમાં બોલવાથી શું ? હું પછી જ પાણી પીશ જ્યારે હું નિર્દોષ શુધ્ધ છું તેવી મને ખાત્રી થશે.
|
|
|
–
` રાજાએ જુગારીઓના મુખીને બો લાવીને પૂછયુ ? હે ! સાર્થવાહ આ છોકરાએ કેટલુ ધન હારેલુ હતુ ? મુખી બોલ્યો હે દેવ ! દશ હજાર પરંતુ આણે હમણા તો ભરી દીધા છે. પછી રાજા બોો: અરે શ્રીગુપ્ત ! તારા ઘરમાંથી તો તને એકપાઇપણ મળે તેમ નથી તો આ દશ હજાર સોનૈયા ક્યાંથી લાવીને ભર્યા ? તે (છોકરો) બોલ્યો હે દેવ ! આપની કૃપાથી હજી સુધી તો મારા પિતા પાસે હું જેટલુ લોગવી શકુ તેટલુ ધન તો છે જ. રાજા બોલ્યો ઘરમાંથી તો હવે તને એક પાઇ પણ મળે તેમ નથી. મા સાચુ બોલ કે તું ધન ક્યાંથી લાવ્યો ? આપને મારી ઉપર અવિશ્વાસ જ હોય તો કૃપા કરીને મારી પાસે કોઇ દિવ્ય જ કરાવો અર્થાત્ મારી પાસે ધગધગતો લોઢાની ખંભી ઉપડાવો, ધગધગતા તેલમાં હાથ બોળાવો અથવા ધગધગતા કોયલા મારા હાથમાં આપ્યો. આ સાંભળીને છતી આંખે જોયેલી હકીકતને પણ ખોટી
|
હે રાજન્ ચોરને કોઇપણ પ્રકારે સહાય કરનાર ચોર જ છે તેથી આપ મારૂ બધુ ધન લઇ લો. રાજા બોલ્યો તુ શેનો અપરાધી અપરાધ તો તારા છોકરાનો છે તું શેનો અપરાધ કર્યો માટે તું શાંત થા. તારૂ ધન હમેંશ માટે અમારા તાબામાં જ છે. તુ ઉર્ધ્વગ કર્યા વગર ઘરે જા અને રાજાએ શેઠને પાન દેવરાવ્યું અને એરીતે રાજમાન પામેલો શેઠ પોતાને ઘેર પાછો ફ. બરાબર આ જ વખતે જેને ઘેર ચોરી થઇ હતી તે સોમશેઠ આગળ છે જેમાં તેવુ મહાજન ‘‘અન્યાય અન્યાય’’ એમ કરતુ રાજ દરબારમાં પેઠુ અને રાજા પાસે બહુમૂલ્ય વસ્તુઓની ભેટ ધરી અને રાજાને પગે પ વિનંતી કરી કે હે દેવ આ તો ભારે અનુચિત થયુ છે. આપ વિજયવંત વર્તો છો ચારે બાજુ કોટવાલો ચોકી કરે છે છતાંય ધન અને ઘરવખરી લુંટાઇ જાય એ કેવુ કહેવાય ? રાજા બોલ્યો અરે કોટવાળ આ શું કિત છે ? કોટવાળ બોલ્યો બીજે ક્યાંયથી પણ ચો આવી ચોરી કરી ગયો હોય તો અમે ભરી દઇએ – રાબ બોલ્યો : શું ત્યારે નગરમાં જ ચોરો વસે છે. આમ કરી તુ વાણીયાના મહાજનનેજ ચોર ઠરાવવા | પાડતો હોવાથી છોકરા ઉપર રાજાને ભારે કળ ક્રોધ માર્ગ છે તે ઠીક નથી. આ વિશે મહાજન જ જે કહેવુ ચઢ્યો. આથી ન્યાય આપનારાઓને હોય તે કહે અને જણાવે કે કેટલુ ધન ચોરાઇ ગયુ છે ? | ધર્માધિકારીઓને બોલાવ્યાં અને કહ્યું: દેવમૂર્તિની પછી બરાબર વિચાર કરી મહાજન બોલ્યુ હે દેવ સામે આ દુષ્ટ પાસે ધગધગતા તપેલા લોઢ નું ફળ પચીશ હજાર સોનૈયા ચોરાઇ ગયા છે. ત્યાર પછી પકડાવો અને એ શુધ્ધ છે કે નહીં એવો નિ ય કરી રાજાએ તેટલુ જ પચીશ હજાર સોનૈયા જેટલુ સોનું | પાછો મારી પાસે આણો: ‘જેવો આપનો હુકમ’ મંગાવી મહાજનને દેવડાવ્યુ તંબોલ વગેરે મુખવાસ | એમ કહી ધર્માધિકારીઓએ, એને દેવમૂર્તિની સામે અપાવી મહાજનનો આદર કરી તેણે વળાવ્યું. | લઇ જવા ઉપાડ્યો એટલામાં શ્રી ગુપ્તે રાજાને વેનંતિ કરી હે દેવ આ પ્રસંગે સામું માથુ આપે એવું કોણ આવે તેમ છે ? અર્થાત્ હું સાચો નીવડું તો છી મે પકડેલુ ધગધગતુ ફળ મારે બદલે કોણ પકડવાનો છે ? ક્રોધથી જેના ભવાં ખેચાઇ ગયા છે તેવો રાજા બોલ્યો
–
|
આ તરફ રાજાએ શ્રીગુપ્તને બોલાવ્યો અને કહ્યુ: અરે નાદાન તારા બાપની શરમને લીધે જેમ તને દંડ આપતો નથી તેમ તું ફાટતો જાય છે. માટે સોન શેઠનું જે ધન ચોર્યું છે તે બધુ તેને પાછુ આપી
૬૬૦
| SR No. | 537266 |
| Book Title | Jain Shasan 2001 2002 Book 14 Ank 19 to 48 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Premchand Meghji Gudhka, Hemendrakumar Mansukhlal Shah, Sureshchandra Kirchand Sheth, Panachand Pada |
| Publisher | Mahavir Shasan Prkashan Mandir |
| Publication Year | 2001 |
| Total Pages | 300 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Jain Shasan, & India |
| File Size | 19 MB |