Aashirwad 1969 07 Varsh 03 Ank 09

SR No.: 537033
Original Sutra Author: N/A
Author: M J Gordhandas, Kanaiyalal Dave
Publisher: Aashirwad Prakashan
Publication Year: 1969
Total Pages: 42
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Aashirwad, & India
File Size: 7 MB

Page 37

જુલાઈ ૧૯૬૯ ] ભક્ત દામોદર અને તેમના આદર્શ પત્ની
[ ૩૫ કરવા લાગ્યાં.
માગીને ખાઈ લઉં છું. અતિથિ સેવકેની યાદીમાં તેઓ મનોમન કહેવા લાગ્યાં, “પ્રભો! તમે તમારું નામ મેં ઘણી વાર સાંભળ્યું છે, તેથી સ્વામી છે, નિગ્રહ–અનુગ્રહ (કૃપા–અવકૃપા) જે તમારા અન્નને માટે મારું મન ખૂબ લલચાયું છે. ઈચ્છો તે કરી શકે તેમ છે, પરંતુ દીન જનોને આજે વિચાર્યું કે ચાલે એકવાર દામોદરદાસને ઘેર તમારા સિવાય બીજા કાનો આશરો છે? તેમના તો જ ભજન કરી આવું. તેથી આવ્યો છું. ભાઈ એક માત્ર બંધુ તમે જ છે. આથી લોકે તમને વૃદ્ધ શરીર છે, હરવાફરવાનું મહામુશ્કેલીથી બને અપાર કરુણાસાગર અને દીનબંધુ કહે છે. જેની રક્ષા છે. તમારું અનું જમવાનો લોભથી અહીં ચાલ્યો કરનારું બીજું કોઈ નથી, તેની રક્ષા કરનાર તમે આવ્યો છું. કહો, મને એક મૂઠી અન્ન મળશે કે નહિ ?' વજકવચની પેઠે તમારા સેવકના શરીર ઉપર રહીને દામોદરદાર જે વાતથી ડરતા હતા, તે જ તેના બધા દોષ દૂર કરી દે છે. પ્રભો! તમે દુર્જન- આગળ આવીને ભી રહી ! અતિથિની વાત સાંભળીને રૂપી દેડકાંને માટે કાળસર્પ છો, જગતના લોકોને માટે ભારે ચિંતા થઈ. આખરે “જેમ રામે ધાર્યું હશે
તેમ થશે' એમ સમજીને દામોદરે ઠંડા પાણીથી માટે સાક્ષાત સિંહ છો, સમસ્ત જીવોના સ્વામી છે, યોગીના પગ ધોને મધુર સ્વરથી કહ્યું; “મહારાજ ! એથી આ ક્ષુદ્રથી પણ ક્ષુદ્ર અધમ જીવ તમારે શરણે તમને અત્યન્ત થાકેલા જોઉં છું. આપ આ દર્ભના આવેલો છે. એને એક ભયથી બચાવે. પ્રભો ! આસન ઉપર બે ને થોડીવાર આરામ કરો. હું જલદી જલદી બચાવે ! ભય બીજે કંઈ પણ નથી. હમણું જ આવું છું.' એમ કહીને દામોદરે બ્રાહ્મણીની મહામહિમાવાળા નામના અપાર મહિમાથી આ દાસ, પાસે જઈને ધીરેથી કહ્યું, “સતિ ! બારણે અતિથિ જગતના તુચ્છ ભયની તો વાત જ શી છે, મહાન આવેલા છે, ભોદ ન ઈચ્છે છે, ઘરમાં તો કંઈ નથી. મૃત્યુના ભયથી પણ નથી ડરતો. તે કાઈ એવા ભયના હવે શું કરવું? બ્રાહ્મણ બોલી“સ્વામિન્ ! હું નાશને માટે પ્રાર્થના પણ નથી કરતો. એને તો ભય શું બતાવું, તમારાથી તો કંઈ છૂપું નથી. ઘરબાર એ જ છે કે આ વખતે જો કોઈ અતિથિ આવી વેચવા છતાંયે એ પણ કોડી મળવી કઠણ છે. ઘરમાં પહોંચ્યા, તો તેમને ભોજન ક્યાંથી આપી શકાશે ?' એક કપડું હોત, તે તે વેચીને પણ કંઈક લાવત,
જ્યાં વાઘનો ડર હતા, ત્યાં જ સાંજ પડી.” મારી પાસે તો તે પણ નથી. ફાટેલું ચીંથરું અને દામોદર અને તેમની પત્ની આ ચિંતા કરતાં હતાં, માટીની આ ફૂટે ની હાંલી, એ તો આપણું ઘરની તેવામાં જ તેમના કાનમાં અતિથિના આ કરણ કુલ સંપત્તિ છે. એના બદલામાં કોઈ શું આપે ? વરોએ પ્રવેશ કર્યો કે “ઘરમાં કેણુ છે? અતિથિ એમ કહીને અતિથિસકારમાં પોતાની અાગ્યતા તમારે બારણે ઊભો છું.' અતિથિને અતિ કરણ સમજીને સતીની આંખોમાં આંસુ આવી ગયાં. પત્નીની અવાજ કાને પડતાં જ દામોદર ગભરાતા ગભરાતા આ હાલત જોઈને દામોદરની અખો પણ ભીંજાવા બહાર આવ્યા. જોયું તો એક થાક્યાપાડ્યા વૃદ્ધા- લાગી. તેમણે એક ઊંડે નિસાસો નાખીને કહ્યું, વસ્થાથી જીર્ણ થયેલા શરીરવાળા તેજસ્વી યોગી ત્યારે શું થશે સતિ ! શું અતિથિસેવા નહિ થાય? મહાપુરુષ ઊભા છે. દામોદરે ભક્તિભાવથી સાષ્ટાંગ અતિથિ ભૂખ્યો પાછા ફરે તો પછી આપણું જીવનનું દંડવત પ્રણામ કર્યા અને અત્યંત વિનયી ભાવથી શું પ્રયોજન છે! ગોવિંદ! આટલી બધી કઠોર હાથ જોડીને તેમને પૂછ્યું, “સ્વામિન ! દાસને શી પરીક્ષા શા માટે ? આજ્ઞા છે?” સાધુએ કહ્યું; “ભાઈ! તારું નામ ખૂબ
બ્રાહ્મણ ચિંતાતુર થઈને વ્યાકુળ હૃદયથી સાંભળ્યું છે કે તું અતિથિ-અભ્યાગતને ખૂબ સ્વાગત
શ્રીહરિને પોકારવા લાગી. ક્ષણવાર પછી તે પોતાના સત્કારપૂર્વક ભોજન કરાવે છે. હું ગમે તેના ઘરમાં
હાસ્યથી દામોદરને આશ્ચર્યચકિત કરતી બોલી; “નાથ! ભજન કરતો નથી, અતિથિસેવામાં જેને શ્રદ્ધા નથી, આટલા બધા ભયભીત શા માટે થયા છો? આપણું એવો મનુષ્ય ને પગે પડે તોયે હું તેને ઘેર ભોજન પ્રભુ તો જગન્નાથ છે. તેઓ અવશ્ય અતિથિને માટે માટે જતો નથી, પરંતુ શ્રદ્ધાળુ ભક્તોનું અને અન્ન આપશે. આપ એક કામ કરે, હજામને ઘેરથી