Page Text
________________
છેવટની રાત
શ્રી રવીન્દ્રનાથ ટાગોર - “માસી !”
ખાસ..” : “ઊંઘી જા યતીન, રાત પડી.”
- “એ ગમે તેમ કહે, પરંતુ એની આ દશા ભલે ને રાત પડી, મારો દિવસ તો હવે જોતાં છતાં તારાથી કઈ રીતે જવાય?” પરવાર્યો. હું કહું છું કે મણિ તેના બાપને ઘેર –એના - “મારા ત્રણ ભાઈ ઓ પછી આ એક બહેન બાપનું ઘર કયા ગામમાં તે ભૂલી ગયો...”
છે. બહુ ખોટની છોકરી છે. મેં સાંભળ્યું છે કે “સીતારામપુર.”
અન્નપ્રાશનવિધિ ખૂબ ધામધૂમથી થશે. હું નહિ હા, સીતારામપુર. ત્યાં મણિને મોકલી દે. હવે જાઉં તો મા બહુ...” તે કેટલા દિવસ રોગીની સેવા કરશે ? એનું શરીર તમારી માના વિચાર તો બેટા, હું સમજી એવું સશક્ત નથી.'
શકું નહિ, પરંતુ યતીનને આ દશામાં છોડી તમે સાંભળ તો ખરે! તારી આવી સ્થિતિમાં જશો તો તમારા પિતા નક્કી ગુસ્સે થશે, એ વાત તને છોડી એ એના બાપને ઘેર વા ઈચ્છે ખરી? હું તમને કહી રાખું છું.” દાક્તરે કહેતા હતા એ વાત શું તે...”
“એ હું જાણું છું. એ માટે જ તમારે મને દાક્તરો કહેતા હતા કે જે દિવસ નીકળી ચાર લીટી લખી આપવી પડશે કે મારે જવાથી કંઈ જાય તો કદાચ વાંધો નહિ આવે. ભણુ એ વાત
ખાસ નુકસાન થાય એમ નથી.” ન જાણતી હોય છતાં નજરે તો બધું જુએ છે ને? આ “તમારા જવાથી કંઈ નુકસાન થવાનું છે કે પરમ દિવસે મેં એને બાપને ઘેર જવાન ઈશારો નહિ તે હું નથી જાણતી, પરંતુ જો તમારા પિતાજી ફર્યો ત્યાં તો એ અડધી અડધી થઈ ગઈ.' ઉપર મારે કંઈ લખવું પડશે તે મારા મનમાં જે , યતીન સાથેની આ વાતચીતમાં માસીએ સત્યને કંઈ છે તે બધું હું ખુલાસાવાર લખીશ.' દૂર મૂળ્યું હતું એ કહી દેવાની અહીં ખાસ જરૂર - “વારુ, ત્યારે તો મહેરબાની કરી તમે કઈ છે. મણિ સાથે તે દિવસે માસીને આ પ્રસંગ પર લખતાં જ નહિ. હું જાતે જ એમને બધું કહીશ. જે વાતચીત થઈ હતી તે નીચે જબ હતી – એટલે એ...” ૧ ), વહુ, તમારા બાપને ત્યાંથી કંઈ સમાચાર “જુઓ વહુ, મે ઘણું સહન કર્યું છે, પરંતુ આવ્યા લાગે છે ખરા! તમારા કાકાના દીકરા આ વાત સંબંધી તમે યતીનને કંઈ કહેશો તે એ અનાથને આજે મેં આવેલ જો હતો.'
સહન નહિ કરું, તમારા પિતા તમને સારી રીતે • “હા, માએ કહાવ્યું છે કે • ક્રમારે મારી નાની ઓળખે છે; તેમને તમે કદી ભેળવી શકશે હિ” બેનને અન્નપ્રાશન (એટણી કર વવાનું છે. તેથી એમ કહી માસી ચાલ્યાં આવ્યાં. મણિ થોડી વિચાર કરું છું...”
વાર ગુસ્સે થઈ બિછાના ઉપર પડી રહી. બહુ સાર બેટા, એ પ્રપંગ ઉપર એક
બાજુના ઘરમાંથી સાહેલીએ આવી પૂછવું, સોનાની કંઠી મોકલી આપો. તમારી મા બહુ “આ સખી, ગુસ્સે કેમ ?' ખુશી થશે.”
“જે ને બેન, મારી એકની એક બેનને અન્ન'. “પણ વિચાર કરે છું કે મારે જાતે જ પ્રાશન થાય છે. પણ આ લેકો મને જવા દેતા નથી.' જવું. મારી નાની બેનને મેં હજુ જેઈ નથી. તેને “ઓ બા, એ શી વાત, ક્યાં જવાની વાત જોવાની મને બહુ ઈચ્છા છે.'
કરે છે? પતિ તે રોગથી ભરવા પડ્યો છે ને ?” એ તે કેમ બને! યતીન એકલો મૂકીને “તો કંઈ કરતી નથી, કરી શકું તેમ જઈશ ? દાક્તર શું કહે છે એ તો જાણે છે ને?' નથી; ઘરમાં બધું સુમસુમાકાર છે. મારો જીવ તે - ‘દાક્તર તો કહે છે કે હમણાં એવું કંઈ આ બધું જોઈ હાંફી ઊઠે છે. આવી સ્થિતિમાં હું
માણસ જેટલા કૃત્રિમ અને બેટા સ્વાદ કરે છે તેટલે તે રોગોની નજીક આવતો જાય છે,
| SR No. | 537030 |
| Book Title | Aashirwad 1969 04 Varsh 03 Ank 06 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | M J Gordhandas, Kanaiyalal Dave |
| Publisher | Aashirwad Prakashan |
| Publication Year | 1969 |
| Total Pages | 44 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Aashirwad, & India |
| File Size | 11 MB |