Page Text
________________
ખાતર આપણે રાંધીને ખાવાની બિનકુદરતી આમ આત્મનિંદાને પંથે ચઢી એમાં કુશળ બની પ્રથા દાખલ કરી છે. તે જ રીતે આત્મશ્લાઘાની જાય છે. મારા જેવો કુટિલ, ખલ, કામી કેરું? વૃત્તિ ભલે કુદરતી હોય પણ તેથી કઈ તેને યથેચ્છ એમ એ કહે છે. હું પાપીમાં પાપી છું એ એ વિહાર કરવા દેવો એ ઉચિત છે એમ સિધ્ધ થતું ઉદઘોષ કરે છે. પણ તે વેળાએ એના અજ્ઞાત મનમાં નથી એમ કાઈ કહે છે તે યોગ્ય નથી. કારણ કે એમ હોય છે કે આ કઈ માનવાનું નથી ને આમ ખાદ્ય પદાર્થો કુદરતી કે બિનકુદરતી છે એ સાથે કહું છું તે પણ મારે સદ્દગુણ જ લેખાશે. દીનતા આ સરખામણી ઘટતી નથી. ખાદ્ય પદાર્થ ગમે તે નિરાભિમાન, નમ્રતા વગેરે તરીકે જગત એના વખાણ હોય, ખાવાની વૃત્તિ કુદરતી છે ને તેને સંતોષવાની કરશે. અને પાપી, મલ, કામી વગર તરીકે પોતાને છે એ હકીકત જ મહત્વની છે. એ જ રીતે આત્મપ્રશંસા ગણાવતાં પણ તે પોતાની જાતને એ વર્ગ પૂરતી કરવાની ઈચ્છા કુદરતી છે. તેને માર્ગ કઈ રીતે શ્રેષ્ઠ કોટિમાં મૂકે છે, તે પણ જોવા જેવું છે. એ આપવો એ જુદો સવાલ છે. એ ઉપરાંત શિખંડ, એ ખરેખર જાણતો હોય છે કે એના કરતાં વધારે પૂરી આદિની વ્યવસ્થા રસાસ્વાદની તૃપ્તિને અર્થે મોટા પાપી, ખલ વગેરે છે. છતાં “હું મોટામાં મોટો આપણે કરીએ છીએ તેમ આત્મનિંદા ને પરપ્રશંસા પાપી છું, એમ કહી એ શ્રેષ્ઠત્વનો દાવો કરે છે એ એ બિનકદરતી વસ્તુનો વિકાસ કરવાથી આપણું પ્રકારાન્તરે આત્મશ્લાઘા જ છે. આમ સાચી કે જૂઠી કંઈ શ્રેય થાય એમ હોય તો જુદી વાત, પરંતુ આત્મનિંદા કરતાં કરતાં એમને આત્મનિંદા તરફ વસ્તુસ્થિતિ એથી વિપરીત છે.
પ્રીતિ ઉત્પન્ન થાય છે. એ પછી એમની
નિંદાપ્રિયતાનું ક્ષેત્ર વિશાળ થાય છે ને એ જનતા તરફ - આત્મનિંદા કરવાથી આધ્યાત્મિક ઉન્નતિ સધાય
વળે છે અને અંતે એ આખા જગતને વ્યાપી લે છે. છે એમ જો કોઈ માનતું હોય તો તે બરાબર નથી. કેટલાક જ્ઞાનીઓ, કવિઓ ને ભક્તો તેમજ સુધારકે ને એનાથી કોઈ પણ પ્રકારની ઉન્નતિ સાધી શકાતી કટાક્ષ લેખકે આખી દુનિયાને, માણસ જાતને, પોતે નથી, એટલું જ નહિ પણ એને લીધે અધોગતિ ' મહાપુરુષ અથવા સદ્દગૃહસ્થ હોવા છતાં મહાપુરુષ થવાનો સંભવ રહે છે. આપણે જાણીએ છીએ કે કે સગ્ગહસ્થને ન છાજે એવી રીતે છોલાટે છે. તે કોઈની નિંદા કરવી સારી નહિ. હવે જે અનિષ્ટ
પણ ઉપર્યુક્ત વૃત્તિનું જ પરિણામ છે. આમ આત્મવસ્તુ હોય તે સર્વ અનિષ્ટ જ રહેવાની. સર્વ સામાન્ય નીતિના ધોરણોને દિક્કાની મર્યાદા હોઈ શકે નહિ.
હાદિક ધન્યવાદ દાખલા તરીકે સાચું બોલવું એ ઉત્તમ છે અને
આશીર્વાદ પ્રત્યે મમતા અને સદ્ભાવના સર્વ કાળમાં, સર્વ સ્થળે, સર્વ પ્રસંગે ને સર્વના
કે બતાવી નીચેના સેવાભાવી પ્રતિનિધિભાઈઓએ વિષયમાં એ ઉત્તમ રહેવાનું એ દષ્ટિએ જોતાં કાઈની પણ નિંદા કરવી-પછી તે પિતાની હેય
છે ડીસેમ્બર ૧૯૬૬ સુધીમાં દરેકે પ૧ ગ્રાહક બનાતોયે શું? તે અનિષ્ટ છે. ને કાઈની પણ સ્તુતિ
3 વવાની તત્પરતા બતાવી છે તે માટે આશીર્વાદ
{ તેમને હાર્દિક ધન્યવાદ આપે છે. કરવી–પછી તે આત્મહુતિ હેય તો વાંધો નહિ. તે સર્વથા ઈષ્ટ છે.
કે (૧) શ્રી હરીવદન લદ (૨) શ્રી બાલગેવિંદ પટેલ માણસ પોતાની નિંદા કરવા પ્રવૃત્ત થાય (૩) શ્રી વિપીનચંદ્ર ગોવિંદલાલ, ડભોઈ તોય પહેલાં તો એ એમ અનિચ્છાથી જ કરશે. પછીથી છે () શ્રી મુકુંદલાલ ની (૫) શ્રી. પુરુષોતમદાસ મોદી એને અણગમે ઓછો થાય અને અંતે આત્મનિંદાને ચાહવા પણ માંડે. કેટલાય સંતો, ભક્તો ને મહંત
| SR No. | 537001 |
| Book Title | Aashirwad 1966 11 Varsh 01 Ank 01 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | M J Gordhandas, Kanaiyalal Dave |
| Publisher | Aashirwad Prakashan |
| Publication Year | 1966 |
| Total Pages | 51 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Aashirwad, & India |
| File Size | 7 MB |