Divyadeep 1969 Varsh 06 Ank 01 02

SR No.: 536811
Original Sutra Author: N/A
Author: Chitrabhanu
Publisher: Chandulal T Shah
Publication Year: 1969
Total Pages: 28
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Divyadeep, & India
File Size: 4 MB

Page 18

દિવ્ય દીપ સારી વાતની કિંમત કરવા જેટલી સમજણ કે તારા માન. એમની ખબર લે, એમને માટે અક્કલ એની પાસે છે જ નહિ.
કાંઈ કર.” મેહમાં રડતી પત્નીની આંખમાંથી આંસુ વાત બહુ આકરી છે. “જગતના દીકરાઓની ખલાસ થયાં. પત્નીએ પતિને પૂછ્યું: તમે કેમ મા બનવું.” મન કેમ તૈયાર થાય ! ૨ડતા નથી ?
કરોળિયાની જેમ જીવ મમતાની લાળ કાઢે ગુરુ ગોવિંદસિંહે કહ્યું: સારે નાવિક પવન છે અને એમાંથી જાળ બનાવે. એ જ જાળમાં બદલાય તે શઢ બદલી નાખે છે નહિ તે ફસાયેલ છવ ન મુક્ત કરે, ન જીવનનું ભાથું વહાણની ગતિ બદલાય. શઢની દેરી હાથમાં જ બાંધે. જાળમાં જ જીવન પૂરું કરે. રાખે, જરૂર પડે ત્યારે દેરી ખેલી બીજી બાજુ જે પુનર્જન્મમાં નથી માનતા એમને માટે ફેરવી નાખે.
આ વાત નથી. જેના જીવનની યાત્રા પ્રસૂતિગૃહ કાળના પ્રવાહમાં, વિશ્વ જીવનમાં નિમિત્તોને (Nursing home)થી શરુ થઈ અને સ્મશાન પ્રવાહ વહી રહ્યો છે. કલ્પના ન કરી શકાય (cemetry)માં પૂરી થઈ એને તત્ત્વજ્ઞાનની શી એવા અકસ્માતો બને છે.
જરૂર ? એણે તે ખાધું, પીધું અને મરી ગયા. એવી આ દુનિયામાં મનની દિશા, મનની જીવન પૂર્ણ થયું. જે જીવનને પંચાંગ ગતિ બદલવા સતત તૈયાર રહેવું જોઈએ. (calendar)થી માપે છે એ કહેશે : “આ
દરેક બનાવનું કારણ શોધવા જાઓ તે જ્ઞાનસાર સાંભળીને શું કરીએ?” જેને સૂઝ નથી, કારણ મળતું નથી પણ કારણ વિના કેઈ જ સમજ નથી એને આત્મજ્ઞાન શા કામનું ? વસ્તુ બનતી નથી.
જે અનંતયાત્રાને માને છે, જેને તત્ત્વજ્ઞાન કહે છે : The heart has its આ લેક અને પરલોક વચ્ચે સેતુ છે જેની reasons which reason cannot define. દષ્ટિ મરણથી પેલે પાર જુએ છે, જે માને છે કે
રે, વિચાર. દરેક પ્રવૃત્તિની પાછળ અજ્ઞાત કયાંક છટા પડ્યા હતા તે અહીં ભેગા થયા અને મનમાં કારણ પડ્યું છે પણ એને બુદ્ધિ જવાબ હવે અહીંથી છૂટા પડી કયાંક પાછા ભેગા થશું, આપી શકતી નથી..
એને માટે આ વાત છે. અકસ્માત પાછળ નિમિત્તે પડ્યું છે પણ એને આ જીવ બહુ લાંબી મુસાફરી કરીને આવ્યા સમજાવી શકાતું નથી.
છે. એટલે ભટકયે છે, એટલે ચાલ્યા છે, એટલા ન ધારેલું, ન કલ્પેલું બનવાનો સંભવ છે, બધા ગામડાં ખેડ્યાં છે કે હવે એને વિશ્રાંતિની એટલે જ શઢ બદલવા માટે તૈયારી હોવી જોઈએ. જરૂર છે.
આપણા દીકરા ચાલ્યા ગયા, ઘર ખાલી ટ્રેઈનમાં લાંબી મુસાફરી કરનારને મોટું પડ્યું તે આવતી કાલથી ગામના નિરાધાર જંકશન આવે ત્યારે થડે સમય આરામ દીકરાને તારા માની લે. એમને માં મળશે, તને કરવા વિશ્રાંતિગૃહ (waiting room) તૈયાર જ દીકરા મળશે. જરાક મનને શઢ બદલ. હાય છે.
આજ સુધી તું તારા દીકરાને પિતાના અનાદિકાળથી ભમતા આ જીવને પણ માનતી હતી, હવે તું જગતના બધા દીકરાને આરામની જરૂર છે. જીવને આરામ કયાં મળશે?