Jain Yug 1933

SR No.: 536273
Original Sutra Author: N/A
Author: Mohanlal Dalichand Desai
Publisher: Jain Shwetambar Conference
Publication Year: 1933
Total Pages: 90
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Jain Yug, & India
File Size: 10 MB

Page 50

જૈન યુગ.
Tી
૫૦
પ્રબુદ્ધ જૈન,
* તા. ૧૬-૮-૩૩ ૩ષાવિય સર્વસિ; સમુવીળRવધિ નાથ ! દgય: હોઈ સત્ પરિશ્રમ નેતરે તેવું કાર્ય છે. એ સારૂ પ્રત્યેક ન તામુ મવાનું કદ, વિમJકુ રિયલઃ મેટા શહેરમાં સેવાભાવી બંધુઓના નાનકડા છતાં કામ કર
વાની ધગશવાળા મંડા ઉભા કરવા જોઈએ. એ મંડળના –શ્રી સિદ્ધસેન દ્વિવાર,
સભ્ય રાજને અડધે કલાક એકત્ર મળી, વિચાર વિનિમય અ સાગરમાં જેમ સર્વ સરિતાએ સમાય છે તેમ હે નાથ ! કરી પોતાના શહેર પુરતી એકાદી પ્રવૃત્તિ ઉપાડી લટ', કામની તારામાં સર્વ દ્રષ્ટિએ સમાય છે; પણ જેમ પૃથક્ પૃથક્
શરૂઆત કરે. એમ એક પછી બીજી ભલે ને નાના પાયા પર સરિતાએામાં સાગર નથી દેખાતે તેમ પૃથક્ પૃથક્ દ્રષ્ટિમાં અદરાય તે પગ જરૂર મહિનામાં એ કાર્ષવાહીને સુંદર તારું દર્શન થતું નથૈ.
સરવાળે સાંપડશે.
અરે કેરારીવાજી તીર્થ ચાહવું નય છે ! અરે ઉગતા પ્રજામાંથી ધાર્મિક સંસ્કાર નષ્ટ થતાં જાય છે ને નાસ્તિકતા વધતી ચાલી છે ! અરે ધમદાન ના ઘલાઈ જાય છે !
અરે અાપણી વસ્તી દિનપ્રતિદિન ન થતી આવે છે ! અરે તા. ૧૫--૩૩
મંગળવાર
જેમાં બાળ મરનું પ્રમાણ વધુ છે ! અહા ! આજે પણ સમાજને નારીવૃંદ રૂહીની ગુલામીમાંથી છુટી શક નથી !
હજુ વહેમના વિચિત્ર ૫ડળોમાં આજે ૫ ને સમકિતના જેન જયતિ શાસનમ.
મુદ્ર કાવે છે. અર૨ આર્થિક દશા ખરાબ થતી ન છે જિન શાસનના જયકાર વતે છે, કિવા જીનરશાસન અને બેકારીનું પ્રમાણુ તે કુદકે ભુસકે વધતું જાય છે ! જયવંત છે એ મારે કહી શકાય કે જયારે એના પ્રત્યેક આ અને આવા અન્ય પ્રજાપ કરવાથી શું વળવાનું છે ? અંગમાં તંદુરસ્તીના તેજ અને જાગ્રતિનો ઝઝગુટ દ્રષ્ટિ- ઇંગ્લીશમાં એક ઉક્તિ છે કે God helps them who ગોચર થતાં હોય. માત્ર વાણીના ઉચ્ચાથી જયજયકાર નથી help thernselves અર્થાત્ ઈશ્વર પણુ તેમજ હાય કરે ભાભી શકાતે. આજની પરિસ્થિતિમાં મુખત અાંદોલન આણી, છે. જેઓ જાને કામ કરવા કમર કસે છે. ૩ઘન હિ જયાં લગી મૂળમાંથી ઘટતા ફેરફાર કરવામાં ન આવે ત્યાં સુધી સિમિત વાન એ સુત્રને જરાપ વિમરવું જોઈતું સાચી જયશ્રી ઘણીજ આપી છે એમ કહેવામાં જરાપણું નથીજ. 'કવલ ભૂતકાળ- ગૌવને સંભારી સં નારી ગુણ ખોટ નથી, આજની આપણી પ્રત્યેક ક્રિયા એ જ્ઞાન વગર- ગાય કરવાથી વર્તમાનને ગૌરવવંતા નહિ બનાવી શકાય. ની શક આચરણ માત્ર છે ! પંખી વિહોણા પિંજર જેવી ગત સમયની સમૃદ્ધિ યાદ કરી, એપ્રાપ્તિ માટે માગે વિષમ સ્થિતિ ટાળવા એક માત્ર ઉપાય એ જ છે કે જ્ઞાન- ચીંધવામી અત્યારે તે જરૂર છે. દેશભરની બીજી કેમે જયારે દિવાકરના જલદ કિરણે વિશાળ પ્રમાણમાં પથરાય. એ પ્રગતિના ભિન્ન ભિન્ન પંતરા ભરતી હોય તે વેળા આપણે પાથરવા સારૂ એક પગુ પ્રયત્ન આદર્યા વગર ન રહે. સુષુપ્ત ભ્રત કલેશમાં આ અણુ ખમીર ચુસવા દઈશું, કેવા અંદર સમાજમાં ચેતનાની જળહળતી જાત પ્રગટાવવાને આ અંદરના મતમાં સામે સત્વ ગુમાવા દઇશું તે માત્ર સિવાય અન્ય માર્ગ નથીજ.
ભાઈબંધ કામોથી પછાત રહીશું એમજ નહિં, ૫ અલ્પ આ કાર્ય ઉપાડવા સારૂ કેન્ફરન્સ પ્રત્યે હિ ધરાવનાર કાળમાં નામશેષ બની જઈશું. એ વેળા “જૈન જયતિ પ્રત્યેક વ્યક્તિએ કંઇને કંઇ ફરજ ઉચકી લેવાનો સંકલ્પ શાસનમ ” એ રાબ્દોચ્ચાર કરવા જેટલું પણ સામર્થ્ય કરો ઘટે. એટલું અંતરમાં શ્રવધારી લેવું કે કેન્ફરન્સ એ આપણામાં અવશિષ્ટ નહિ રહ્યું હોય ! આવું વિકરાળ ભાવિ કાઈ બહારની વસ્તુ કે સંસ્થા નથી, પશુ આ૫ણુ બધાનું સાથે કયા વીર સંતાનને વહાલું છે? મળવાથી થયેલું એક વિશાળ સ્વરૂપ માત્ર છે; એટલે આપણા માટેજ આજે બીજી બાજતેને સમેટી લઈ સંગઠનના મને કા સરવાળા એજ કોન્ફરન્સની મુડી. તે પછી દરેક કેંદ્ર પ્રતિ મણ કરવા કટિબદ્ધ થાય. મતફેરે ભલે રહે. પણ
વ્યક્તિએ યથાશક્તિ કામ પતીકા ક્ષેત્રમાં રહી ઉપાડી લેવું તેથી મન ફેર વા મનભેદ ન થવા દે. મતફેર હોવા એ તે જોઈએ. આજે નેત્ર સામે ધાર્મિક સામાજીક અને તેની બીજી ચેનનતાની નિશાની અને જૂદા વ્યકિતત્વ છી છે. એથી પ્રકારની ઘણી ધણી બાબત છે કે જે નરક દ્રષ્ટિ ફેંકતાંજ ગભરાવાપણું ન હોય ! એ મતફેરીને સમન્વય કરી દિશાસુચન કરવાનું ઘણું છે એમ હૃદય કબુલ્યા વિના રહેતું જ નથી. કરવાની જેનામાં શક્તિ છે એજ સાચે વીર છે. ત્યાંજ અવશ્ય કામ રફતે રફતે શરૂ થાય, છતાં એના આરંભ સારૂ સ્વાદવાદની વિશિષ્ટતા નેતા ગડગડે છે. વીરત્વના સાચા શુકન કે મુદત જોવા બેસવાનું આ વિદ્યુતવેગી યુગમાં નજ તેજ ત્યાંજ રમે છે. આપણે ભૂલ્યાં ત્યાંથી ફરીથી ગણી એ હોઈ શકે.
* શક્તિના પાઠ પઢીશું. મતફેર છતાં મનભેદ નહિં થવા દઈએ રચનાત્મક કાર્યની બુમ મારવાથી રચના નથી થવાની. તે જરૂર આપણુ રાહ નિકંટક છે. સાચી રચના તે કાર્યના શ્રીગણેશાય કરવામાં છે. કેન્ફરન્સનું સમાજના વડિલેનું કે યુવક ગગનું મુખ્ય ધ્યેય એ જ વાત્ર માં દિશા સુચક ભાગ ભજવી શકે, બાકી કાયા હોવું જોઈએ કે ભાવિનનું એક પણું સંતાને ધાર્મિક ૧૧ચણુતર તે ભિન્ન ભિન્ન પ્રાંતીય કાર્યકરોના શીર પર હારિક જ્ઞાન વિહેણુ ન હોવું જોઈએ. સાધનને અભાવે અવલંબે છે.
કેળવણી અટકી પડી એ સર કદિ પગુ કણ પર ન પડે જયાં જયાં અજ્ઞાનતા ઘર કરી બેડલી છે ત્યાં ત્યાં માચુ જોઈએ, માટેજ પ્રત્યેક મેટાં શહેરોમાં ધર્મના મૌલિક મિહીનાન પ્રસરાવી, એને જડમૂળથી વંસ કરે છે તે આવશ્યક ને સમજાવતી પાઠશાળાઓ અને વ્યવહારિક શિક્ષણુમાં