Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
દંપતી પાસે કરાવેલી સામાસામી શિક્ષા હાસ્યવાર્તા]
શ્રી. નટવરલાલ શંકરલાલ જોશી
અમદાવાદમાં અનામત-વિરોધી આંદેલન લાંબું ચાલ્યું. આમાં અસામાજિક તત્તએ કોમી રમખાણ શરૂ કર્યું. તેમણે ભયંકર રૂપ લીધું, સેંકડો દુકાને લૂંટી ને બાળી. સેંડે મકાને લુટ્યાં ને બાળ્યાં ને કેટલાંયની હૃદયદ્રાવક હિંસા કરી. સરકારે કયુ નાખે, પણ પોલીસ તેફાનને પહોંચી શકી નહિ આથી એને લકર બેલાવવું પડયું. હવે કયુ(સંચારબંધી)નું નિયંત્રણ લશ્કરના હાથમાં આવ્યું અને આપણે જાણીએ છીએ કે લશ્કરી રોનિકે જડ હોય છે. એ સહેજ પણ એમાં ચમપેશી ચલાવી ન લે.
શહેરમાં આવી સ્થિતિ હતી. બજારે બે ધ હતાં. ઓફિસ બંધ હતી. રસ્તા સુમસામ હતા. કેક પાસવાળા જ જ દેખાય. એને પણ ભય લાગતે એવામાં એક દંપતીને સહેલ કરવાની ઇચ્છા થઈ, કયુ વખતે શહેરની શી સ્થિતિ હોય છે એ જાણવાની ઈચ્છા થઈ. એ ખરેખર સંશોધનશીલ હેવાં જોઈએ. રોજ ફરવા જનારાને કર્યું યુને લીધે ઘરમાં ભરાઈ રહેવું ગમે ? આથી એમણે સ્કૂટર ઉપર બહાર જવાનું વિચાર્યું.
હવે પુરુષ પાસે પાસ હતો, સ્ત્રી પાસે નહેતો, પણ સ્ત્રી બુદ્ધિશાળી હતી. એણે એના પતિને કહ્યું કે “તમારી પાસે પાસ છે એટલે ચાલશે. પત્ની પતિની અર્ધાગિની ગણાય છે ને શાસ્ત્રમાં પતિ પત્નીને એક ગયાં છે માટે તમારા પાસેથી આપણે બેઉ જઈ શકીશું, કઈ રોકશે નહિ. આપણે તે ઘેડું ફરવા જઈએ છીએ, ઓછા કઈ ગુને કરવા જઈએ છીએ ? ક યુવાળા કંઈ એટલું ન સમજે કે પુરુષ સ્ત્રીને સાથે લઈ ગુને કરવા નીકળતું હશે? માટે ગભરાશો નહિં, કશો વાંધો નહિ આવે. ખરે કહું તે તમારી પાસ જોયા પછી મને સ્ત્રી જોઈ મારે પાસ માગશે જ નહિ.” પુરુષને પત્નીની દલીલ ગળે ઊતરી ને તાનમાં આવી જઈ એને પાછળ બેસાડી બહાર જવા નીકળે.
રસ્તે એઓ થોડા ળ્યાં હશે ત્યાં લશ્કરી સૈનિકે એમને પડકાર્યો ને રોકયાં. પુરુષે પાસ બતાવ્યા. પત્ની શાંત રહી. સાનકે પત્ની પાસે પાસ માગ્યો, પણ હેય તે બતાવે ને ? સૈનિકે કહ્યું : “એ ના ચાલે. શિક્ષા થશે.' સ્ત્રી ઢીલી પડી છતાં કહ્યું : “અમે પતિ પત્ની છીએ અને એક સમું માંદું છે તેને જોવા જઈએ છીએ; ગુ કરવાની કોઈ ઇરછા નથી. સૌનિકે કહ્યું : “એ ન ચાલે. શિક્ષા સહન કરવી પડશે.’ પુરુષે સૈનિકને સમજાવ્યા, પણ એણે માન્યું નહિ પાછાં પણ જવા ન દીધાં. સ્ત્રીએ સૈનિક પલળે તેમ ધીમી અને મીઠી વાણીથી આજીજી કરી : “ભાઈ, હું કંઈ ગુને કરવાની છું? સ્ત્રીને કઈ શિક્ષા કરતા નથી, જવા દે છે. મારા કહેવાથી એ તૈયાર થવા માટે મને બહેન ગણી જવા દે. હું તમારો આભાર ભૂલીશ નહિ.' પણ સૈનિક એક બે ન થયો, થાય તો સૈનિક શાને ?
સ્ત્રીએ ઘણું કાલાવાલા કર્યા, પણ એણે માન્યું નહિ ને શિક્ષા જાહેર કરી કે “બેઉએ એકબીજને જોરથી ધેલ મારવી.” દંપતી તે શિક્ષા સાંભળીને આભો બની ગયાં. એમને થયું કે આ જડ માણસ માનવાને નથી. છતાં મારે કહેવું જોઈએ કે એમના સદ્દભાગે આ લશ્કરી સિપાઈ શિક્ષામાં બીજાઓ જે કર નહિ, પણ રંગીલે નીકળે. ઘણા સૈનિકે એ પાસ વગરનાંને ત્યારે શિક્ષા કરી છે. અરે ! પાસવાળાને પણ ઝૂડી નાખ્યા છે. આ સૈનિકે પણ ધાર્યું હેત તે બેઉને સખત શિક્ષા કરી હેત, પણ એ રમૂજી નીકળે ને કેઈની કલ્પનામાં પણ ન આવે તેવી આ દંપતીને શિક્ષા કરી. એને આવી શિક્ષા જોવાને લહાવો લે હશે. એ સૈનિક ભલે હોય, એણે જીવનની રસિકતા ગુમાવી નહતી. અંદરથી એ કૌતુકપ્રિય રંગીલે જીવ હતો, એણે દંપતીને વિલંબ કર્યા વિના શિક્ષાને અમલ કરવાનું કહ્યું,
For Private and Personal Use Only
| SR No. | 535289 |
| Book Title | Pathik 1985 Vol 25 Ank 01 02 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | K K Shastri |
| Publisher | Mansingji Barad Smarak Trust |
| Publication Year | 1985 |
| Total Pages | 134 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Pathik, & India |
| File Size | 8 MB |