Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
શ્રી જૈન ધર્મ પ્રકાશ
[ ચૈત્ર-વૈશાખ
બળ થીણદ્ધિ નિદ્રાના ઉદયવાળાને હોય છે, તે બળ પ્રમાણે ઉપદેશ કરવો કે હે ભદ્ર! તને ચારિત્રની પ્રથમ સંધયગુવાળાને જાવું. આ કાળમાં સામાન્ય પ્રાપ્તિ નથી માટે તું સાધુ વેરા મૂકીને સ્થૂલ પ્રાણામાણસના બળ કરતાં થીણુદ્ધિ નિદ્રાના ઉદયવાળાને તિપાતાદિની નિવૃત્તિ: ૫ પચ્ચ અવ્રતધારી શ્રાવક બમણું, ત્રણગણું કે, ચારગણું બળ હોય છે. એવા થા, અથવા પાંચ અણુવ્રત ધારણ ન કરી શકે તે બળવાળા ગુસ્સે થયેલ સાધુ ગરને નાશ ન કરે સંખ્યત્વને ગ્રહણ કર અને દર્શન શ્રાવક થા, આ તે માટે તેને લિંગપારંચી કરો એટલે તેને પ્રેમભાવથી પ્રમાણે સમજવા છતાં પણ જે સાધુ વેરા મૂકવાને કહેવું કે તું સાધુવેર મૂકી દે, તને ચારિત્રની પ્રાપ્તિ ન ઇચછે તે તેને સૂતે મૂકીને સાધુએ દેશાન્તર નથી. એમ કહેવાથી જો વેશ મૂકી દે તે સારું, ચાલ્યા જવું, એ પ્રમાણે બૃહતકરુપમાં પણ જાગૃવું. અથવા ન મૂકે તો સંધ મળીને તેને વેશ ઉતારી છતક૯૫ની ટીકામ! તે-
ચ લતિસંવિરાપરલે. જે એક માણસ વેશ ઉતારે, તો તે દુષ્ટ grદ દિનનઈમાન કાતિ રાસાધુ એલાને મારે એટલે વેશ ઉતારનારને અનર્થના
वार्द्धवलश्च जायते तदनुदयेऽपि च स शेषपुरुषेપ્રાપ્તિ પણ થાય “બપિ દેવઢTTટ્ટા” અહિં
भ्यस्त्रिचनुगुणवलो भवति इयं च प्रथमसंहनिन અપિ રાખુ સંભાવના અર્થ માં છે, શુ સંભાવના
एव भवति इत्युक्तमस्ति । કરે છે-જે કે આ થીદ્ધિ નિકાના ઉદયવાળા જીવ તે જ ભાવમાં કેવળજ્ઞાન ઉપાર્જન કરે એ હોય તો અથ જે થીગુધી નિદ્રાના ઉદયમાં અતિ એટલે પગ તેને અથવા બીજાને સાધુ વેશ અપાય નહિ. ઘણુ સકિલષ્ટ પરિખ્યામથી દિવસે જેએલ (ચિંતવેલ) આ નિયમ અતિશય રહિત સાધુઓ માટે છે, જે કાર્ય રાત્રિમાં ઊઠીને કરી દે તે વખતે તેના માં સાધુ અવધિજ્ઞાનના અતિશયવાળા હોય તે જ્ઞાનથી વાસુદેવ કરતાં અર્ધ બળ હોય છે. તે નિદ્રાના એમ જાણે કે આને થીણુદ્ધિ નિદ્રાને ઉદય થતો નથી અનુદયમાં પણ તે માસમાં બીજા માણસે કરતાં તે તેને સાધુવેશ આપે, તે સિવાય ન આપે, વેશ ત્રણ અને ચારગણું બળ હોય છે, આ વાત પ્રથમ ઉતારતાં પહેલાં થોણધી નિદ્રાવાળા સાધુને આ સંધયણુવાળાને આશ્રયીને કહી છે. (ચાલુ)
તપ” ગછનાં છ નામ અને એની ઉત્પત્તિ
લેખક : પ્રો. હીરાલાલ ૨. કાપડિયા એમ. એ. જગત પરિવર્તનશીલ છે. આને લઇને કેટલાક તરીકે ઓળખાવાય છે. આ પરિસ્થિતિમાં “તપ” સચેતન તેમજ અચેતન પદાર્થોનાં નામ બદલાયેલાં ગ૭નાં વિવિધ નામ જોયેલો જણાય તેમાં કશી અને બદલાતાં જોવાય છે. આજે પણ આપણે જોઈએ
નવાઈ નથી. આજે જેને “તપ' કે તપા' ગ૭ કહે છીએ કે કેટલાક મનુષ્યનાં એક કરતાં વધારે નામથી
છે તે તો એ ગચ્છનું છઠ્ઠું નામ છે. “તપ'ની પહેલાંવ્યવહાર કરાય છે. કેટલાંક નગરનો નામ બદલાયાં છે.
નાં પાંચ નામે તે કયા તેમજ એ ગ૭નાં છ કઈ કઈ શહેરના લત્તાઓના. એની સડકના તેમજ એના બાગનાં નામ પણ બદલાયાં છે. અડ્ડના
નામ શાથી અને ક્યારે પથાં એ બાબતો ન્યાયાચાર્ય (સરતનો) જ વિચાર કરતાં જણાય છે કે બ્રિટિશ યશોવિજયગણિએ જે સાડાત્રણ સે ગાથાનું સ્તવન અમલ દરમ્યાન જે બાગ “રાણીને બાગ” કહેવાતે રચ્યું છે તેની સોળમી ઢાલમાં રજૂ કરી છે. પ્રસ્તુત હત તેને આજે કેટલાંક વર્ષથી ‘ગાંધી બાગ’ કડીઓ નાચે મુજબ છે:
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 533870 |
| Book Title | Jain Dharm Prakash 1957 Pustak 073 Ank 06 07 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Dharm Prasarak Sabha |
| Publisher | Jain Dharm Prasarak Sabha |
| Publication Year | 1957 |
| Total Pages | 18 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Jain Dharm Prakash, & India |
| File Size | 10 MB |