Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
- મન
અંક ૨-૩ !
કીરગ્રવાસ
હતું. તપાસ કરતા જાણવા મળ્યું કે, બહાર રહી તેને ઠગવાનું સાહસ આપણે શી રીતે કરી શકશે ? મજુરી કરીએ ત્યારે માંડ માંડ ખાવાનું મળે. કેઇ એનો વિચાર પણ કાઈના મગજમાં રફતે નથી વખત મજૂરી ન મળે ત્યારે તો ભૂખે જ મરવાનું એ આશ્ચર્યની વાત છે. અમુક જાતની ક્રિયા કે ને ! તેના કરતાં તો એકાદ ગુનો કરી જેલમાં જઈએ અનુષ્ઠાન કર્યું એટલે આપો ખૂબ ધમ કર્યો એમ ત્યારે મજુરી તે કરવાની જ હોય, પણ સાથે જ માની પિતે કરેલ ગુનાનું પોતાને જ વિસ્મરણ થાય જમવાનું ખતસર મળી જાય છે, માટે જ એવા છે, એ મુખEભરેલું સાહસ નહીં તો બીજું શું ? માણસો કારગૃહમાં જવું વધારે પસંદ કરે છે અને પિતાને પોતાના હાથે જ ઠગવાને એ પ્રકાર અપૂર્વ છૂટી જતી વેળા પોતાની જગ્યા અનામત મૂકી છે અને એ આપણી આત્મવંચના અને નબળાઈ રાખવા સુચના કરતા જાય છે. એવા હમેશને માટે નહીં તો બીજું શું છે? જેલના પસંદ કરનારા માનવેનું અંત:કરણ
આ પર જે કુળમાં અને જે પરિસ્થિતિમાં જન્મ એટલું ટેવાઈ ગયેલું હોય છે કે, જેલીનિવાસ દરમિયાન
લીધે છે એ આપણી લાયકાત મુજબ મળેલ પણું ત્યાં જેલના કાનૂનને ભંગ કરી ત્યાં તેઓ
કારાગૃહવાસ જ છે એમ નથી લાગતું? એ કારાજેલની સજા ભોગવે છે. મતલબ કે, ગુનો કરવાનું
ગૃહમાં આપણે અહેપ જેવી છૂટછાટ ભોગવીએ છીએ, તેને મન થઈ જ જાય છે. જરા જેવો પણ પ્રસંગ
એવી છૂટછાટોમાં પણ પેલા જેલભૂખ્યા ગુનેગારની મળી જાય છે ત્યારે એ ગુનો કર્યો જ જાય છે. અને
પેઠે વારંવાર ગુનાઓ કરીએ અને તે ગુનાઓની એવી પડેલી ટેવ એની પાછળ અનંત ભ સુધી એની
જેલની જ સજા ભોગવ્યા કરીએ અને છતાં ડાહ્યા
૨ પાછળ ચેકીને જ રહે છે. અકસ્માત્ કોઈ સંત
સાહુકાર થઈએ એ નર્યો દંભ નહીં તે બીજું શું મહામાન ચોગ મળી જાય અને એમને ઉપદેશ
હોઈ શકે ? એ જેલની અંતર્ગત સજા આપણે એના મન સાથે ઓતપ્રોત થઈ જાય તે માટુ ભોગવી જ રહ્યા છીએ એ વસ્તુ સ્પષ્ટ છે. આ ભાગ્ય ! પણ એ ટેવ છૂટવી લગભગ અશકય પ્રાય જન્મમાં કેદને અપરાધ કરીએ ત્યારે તેનો તરત જ જણાય છે. હવે આપણી પોતાની સ્થિતિની સર- અ
બદલે મળી રહે એવી સજાએ તો હરહંમેશ
ય ર ખામણી એની સાથે જ કરી જોઈએ.
આપણે ભોગવવી પડે છે. અને આમ છતાં આ આપણે બધાઓએ કાયદાઓને અભ્યાસ કર્યો જન્મના મળેલા કારાગૃહવાસમાં રહ્યા છતાં પણ ન હોય છતાં અમુક જાતના ગુનાઓ સજાને પાત્ર ગુનાઓ વધતા જ રહે અને નિત્ય નવી સાઓ છે અને આપણે તેવા ગુના કરશે તે આ ૫ણને ભગવ્યા જ કરીએ એ આપણી નાદાની કેવી કેટીની ? સજા થશે એવું તે આપણે સમજીએ છીએ, એમ કોઈ ગુનો કરનારને જ્યારે સરકાર જેલમાં સજ છતાં મોટા સાહકાર તરીકે ગાજનારાઓને સજા થએલી ભોગવવા મળે છે ત્યારે તેને હતુ તે ગુનેગારને આપણે જોઈએ છીએ. શું એ ગુને કરતા આ પશે સધારવાનો હોય છે. આ અપરાધ કરીએ ત્યારે ડાઈશું એવું એ જાણતા ન હતા? વારંવાર એમ આવી સજા મળે છે, ત્યારે એ ગુને આપણે બને છે કે, મોટા ધર્મ કહેવડાવનારા સજજન પણ કરવું નહીં જોઇએ એ વિચાર ગુનેગારે કરવાને અનેક જાતની સ્વાર્થની લાલચમાં સપડાઈ ગુનાઓ હોય છે. અને આગામી જીવન સુધારી લેવાની તક કર્યો જ જાય છે. આપણે ગુન કરતા સપડાઈ નહીં ઝડપી લેવી જોઈએ. એમ થતું હોય તો કાળા ટપીજઈએ એવી સાવચેતી જરૂર રાખે છે. રાજકર્તાઓ વાળા કેદીઓ નજરે ન જ પડે, પણ એમ થતું નથી. કદાચિત સન , નહી ફરમાવે, તેમના સકંજામાંથી સજા ભોગવતા છતાં મનુષ્ય ઘણા કાળથી ટેવાઈ કદાચ થી જઈએ તે પણ સર્વોપરી જે કમરાજા ગએલ હેવાથી અપરાધ કર્યા જ કરે છે. અનિને
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 533867 |
| Book Title | Jain Dharm Prakash 1957 Pustak 073 Ank 02 03 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Dharm Prasarak Sabha |
| Publisher | Jain Dharm Prasarak Sabha |
| Publication Year | 1957 |
| Total Pages | 20 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Jain Dharm Prakash, & India |
| File Size | 11 MB |