________________
२०४
શ્રી જૈન ધર્મ પ્રકાશ “બિના નયન પાવે નહિં, બિના નયન કી બાત; સેવે સદ્દગુરુ કે ચરન, સો પાવે સાક્ષાત્, બુઝી ચહત જે પ્યાસ કી, હું બુઝન કી રીત;
પાવે નહિ ગુરુગમ વિના, એહી અનાદિ સ્થિત.” શ્રી રાજચંદ્રજી પ્રવચન અંજન જે સદગુરુ કરે, દેખે પરમ નિધાન, હૃદયનયન નિહાળે જગધણી, મહિમા મેરુ સમાન. ”
- શ્રી આનંદઘનજી અને એવા ઉત્તમ સાચા સાધુપુરુષની, ભાવગીરૂપ સાચા સદગુરુની સંગતિને લાભ પણ કયારે મળે છે તે ઉત્તમ ‘ જોગ’ કયારે બને? તેનું કારણ પણ અહીં કહ્યું કે-જ્યારે તેવા પ્રકારની ભાવમલની અલ્પતા થાય ત્યારે તે “જોગ' જીવને બાઝે. જ્યારે માંડીને-અંદરનો મેલ ( આત્મમલિનતા ) ધોવાઈ જઈને ઓછો થાય, ત્યારે તેવું ઉત્તમ નિમિત્ત મળી આવે. આવા “પુણ્યપંડૂર’ જ્યારે પ્રકટે ત્યારે સતપુરુષને સમાગમયોગ થાય. એહ સાહિબ સેવે તેહ હજૂર, જેહના પ્રગટે રે કીધાં પૂન્યપંડૂર. ”
શ્રી યશોવિજયજી ચાહે ચકોર તે ચંદને, મધુકર માલતી ભેગી રે; તિમ ભવિ સહજ ગુણે હવે, ઉત્તમ નિમિત્ત સંયોગી છે. ”
શ્રી યોગદષ્ટિની સક્ઝાય રત્નનો માલ જેમ જેમ દૂર થાય, તેમ તેમ તેની કાંતિ–ચળકાટ ઝળહળી ઊઠે છે; તેમ આત્માનો ભાવમલ-અંદરનો મેલ જેમ જેમ છેવાડે જાય છે, તેમ તેમ તેની ધમપ્રાપ્તિની યોગ્યતારૂપ કાંતિ ખીલતી જાય છે, આત્મપ્રકાશ ઝળકતો જાય છે. આ અંગે પ્રશમરસનિમગ્ન શ્રીમદ્ રાજચંદ્રજીનું નિર્મલ વચનામૃત છે કે – - “ કલ્યાણને વિષે પ્રતિબંધરૂપ જે જે કારણો છે, તે જીવે વારંવાર વિચારવા ઘટે છે. તે તે કારણે વિચારી મટાડવાં ઘટે છે, અને એ માગને અનુસર્યા વિના કલ્યાણની પ્રાપ્તિ ઘટતી નથી. મળ, વિક્ષેપ અને અજ્ઞાન એ અનાદિ છવના ત્રણ દોષ છે. જ્ઞાની પુરુષનાં વચનની પ્રાપ્તિ થયે તેને યથાયોગ્ય વિચાર થવાથી અજ્ઞાનની નિવૃત્તિ હેય છે. x x x સરળપણું, ક્ષમા, પિતાના દોષનું જોવું, અપારંભ, અલ્પ પરિગ્રહ એ આદિ મળ મટવાનાં સાધન છે. જ્ઞાની પુરુષની અત્યંત ભક્તિ એ વિક્ષેપ મટવાનું સાધન છે.”
આમ માંહેનો મળ ઘેવાતાં, જેમ જેમ આત્મા નિર્મલ બને, તેમ તેમ તેનામાં સન્માર્ગ પામવાની પાત્રતા આવતી જાય છે, અને તે પાત્રતારૂપ લોહચુંબકથી આકર્ષાઈને સપુરુષનો જોગ તેને બને છે.
(અપૂર્ણ)
