Jain Dharm Prakash 1911 Pustak 027 Ank 11

SR No.: 533319
Original Sutra Author: N/A
Author: Jain Dharm Prasarak Sabha
Publisher: Jain Dharm Prasarak Sabha
Publication Year: 1911
Total Pages: 32
Language: Gujarati, Hindi
Classification: Magazine, India_Jain Dharm Prakash, & India
File Size: 16 MB

Page 11

ચંદનના કરા ઉપરથી નીકળતા સાર
1
આ પ્રમાણે વહુને પેાતાને વશ આવેલી જાણીને વીરમતિ એલી કે “મારી પાસે અવશ્યાપિની વિદ્યા છે તેથી તું કહે તે આખા નગરને પથ્થર જેવા કરી નાખું' પછી તારા પતિને વશ કરવા તેમાં તે શી મોટી વાત છે ? હુવે જો તારૂ' મન કે ૐ જેવા તત્પર થયુ' છે તે સાંભળ-એક આશ્ચય આજેજ જોવા જેવુ છે. અહીં અઢાર સે કોસ દૂર વિમળાપુરી નામે નગરી છે, ત્યાં મકરધ્વજ નામે રાજા તેણે ઘણા શત્રુને વશ કર્યાં છે. તે રાજાને પ્રેમલાલચ્છી નામે પુત્રી છે તે એ સુંદર શરીરવાળી છે કે જાશે વિધાતાએ તેને પેાતાનેજ થેજ ઘડી હોય એ ધ જણાય છે. તે રાજપુત્રીને સિંહલપુરના સિહરથ નામના રાજાના પુત્ર કન ધ્વજ આજે રાત્રેજ પરણવાના છે. તે લગ્ન મહેાત્સવ અને વર કન્યા બહુજ જો જેવાં છે. જો તું મારી સાથે આવે તે આજે તને એ કેતુક દેખાડું', '' ગુણાવ સાસુના આવ્યું વચન સાંભળીને બહુજ ઙાંશમાં આવી બેલી કે—“ તમે ગુરુને ધામ છે, તમારી જેવા સાસુ હુ' પૂર્વના પુન્યથીજ પામી છું. પણ તમે કહેા છે તે કાતુક તા ૧૮૦૦ કેસ દૂર છે. એક ચિત્રમાં એટલે ક્રૂર કેમ જવાય તે એ કંતુ શી રીતે જોવાય ? કેઇ જેવી હાય તો તે જઇ શકે, મનુષ્ય તે જઇ શકે નહીં, ' વીરમતિ એલી કે બહુ દૂર જાણીને તુ' કેમ ક'પે છે? મારી પાસે ગગન. મિની વિદ્યા છે તેથી હું ધારૂ તે એક રાત્રિમાં લાખ જોજન જઇ આવુ, આ મારે એક ડગલાં જેવુ છે. ” ગુણાવળી એ ઠુકીકત સાંભળી ખુશી થઈ ર ખેલી કે- _kk સાસુજી ! આ વિદ્યા તે બહુ મજાની છે. પણ આપણને જવાના હું ખત શી રીતે મળશે ? તુએ ત્યારે રાજસભા ભરાણી છે, તેમાં રાન્તજી ગયા છે તે સભા સંધ્યાકાળ સુધી રહેશે, ત્યારપછી સધ્યાકૃત્ય કરીને મારા સ્ત્રાવી એક પ હાર રાત્રે મારા મહેલમાં આવશે, પછી એક પહેાર હાસ્ય વિનેદમાં વ્યતિત થશે ત્રીજા પહેરે રાજા સુશે તે એક પહેાર નિદ્રા લઈને પાછલે પહેારે જાગશે. એ રી મને એક ક્ષણ પણ તમારી સાથે આવવાને અવકાશ નથી એટલે હું શી રીતે આવી શકીશ ? ’સાસુ મેલ્યા કે—એ વાતની તુ ફીકર ન કર. તું મારી કા આજે તારા પતિ વહેલા તારે મઢેલે આવશે. પછી તુ યુક્તિ પ્રયુક્તિથી તેને વહે પેઢાડીને મારી પાસે આવજે. ’’ આ પ્રમાણે ગુણુાતળીને સમજાવીને વીરમિને પે તાને મહેલે આવી.
સાસુના ગયા પછી ગુણુાતળી વિચારવા લાગી કે-“ મારા સાસુજી તે મહેના ગુણવાન દીસે છે, માટે તે ઘેર બેઠા યાત્રા મળી છે, તે નાના તા એટી એટા કરી ગયા છે પણ મને એના વિશ્વાસ આવતા નથી, પરંતુ તેના કહેવા પ્રમાણે જે મારા પતિ આજે વહેલા આવે તે મને તેને વિશ્વાસ બૅસે, ”