Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
૪૦
[ શ્રી આત્માનંદ પ્રકાશ
લીધે તે ખરે. પણ બાઈ બહુ જ ભોળી- નીકળી પડ્યો છે. સંત મહાત્મા બહુ જ સતેજી સરળ હતી. તેના પતિનું નામ વાસુદેવ હતું. હતા. બહુજ શાંત હતા તેથી તેમણે વિચાર તેણે વિચાર કર્યો કે મારે પતિનું નામ કેવી કર્યો કે ભલે તે બા મને મારી તે નથી રીતે લેવું. પતિનું નામ સ્ત્રી કયારે પણ લેતી નાખે ને? સંતની કેવી સૌમ્યતા! નહીં. તેથી તેણે એક રસ્તે શોધી કાઢયે. મંત્રમાં ફેરફાર કર્યો. “ નમે ભગવતે
તે માણસને જ્યારે સમ્યકત્વ સમજાય અને
સમ્યકત્વમાં નિરંતર સ્થિરતા-દઢતા આવે તે બાબલાના બાપાય, કેવી સરળતા છે?
મોટા ભાગે એનો સાત-આઠ ભવમાં મોક્ષ થાય. છદ્ર કરીને સાત જાત્રા કરનાર માણસ શાસ્ત્રમાં વાત આવે છે કે આ જીવે જન્માંતરમાં કેટલું કષ્ટ વેઠે છે? આ માણસ પાડેલી સાથે મેરુ પર્વત જેટલા ઘા ગ્રહણ કર્યા હશે, મનદુઃખ થાય તો તેના ત્રણ પગથીયા ચડીને વ્રત-પચ્ચક્ખાણ કર્યા હશે, પરિસાને સહન તેને ખમાવવા જઈ શક્તા નથી. કારણ તેના કર્યા હશે. છતાં આ જીવન મેક્ષ કેમ ન થયો? હાથમાં ધમને આભાસ આવે છે. ભગવાનની કારણ દરેક જન્મમાં-જીવનમાં તાત્ત્વિકધમની સાથે જ્યારે સાચું જોડાણ થાય છે ત્યારે હૃદયની પ્રાપ્તિ થઈ નથી માટે જીવને આ સંસારમાં ગ્રથિ (વેરઝેરની) ભેદાઈ જાય છે. જે કાળમાં ભટકવું પડયું છે. માણસને કઈ દિવસ આ પ્રતિક્રમણ નહોતુ, ચોમાસું નહોતું કે કેઈ વિચાર આવે છે ખરે કે મારે મારો સ્વભાવ પવ નહોતાં કે ખમાવવાની કઈ વિશિષ્ટ પર્વ બદલવા જેવો છે. દરેકને એમ જ લાગે છે ક્રિયા નહોતી છતાં તે કાળમાં ઘણા પ્રમાણમાં મારે તે સ્વભાવ સારે છે, બીજાના સ્વભાવને મોક્ષે જતા હતા. જ્યારે આ કાળમાં રોજ જ દેશ છે. આપણે પશ્ચિમ તરફ જવું હોય સવાર-સાંજનું પ્રતિક્રમણ છે છતાં કે ઈ મેક્ષમાં તે પશ્ચિમમાં જ ચાલવું પડશે. આપણા માટે જતા નથી. ઘણે ધમ કરવા છતાં ઘણી વાર કઈ પશ્ચિમને રસ્તો પૂર્વમાં નહીં આવી જાય. એવું બને છે કે માણસ ધમને કે પરમાત્માને રસ
ગાડું હોય તે તેને પૂર્વમાંથી પશ્ચિમમાં સાચા અર્થમાં પામી શકતા નથી. કારણ માણસે
' ફેરવી શકાશે. પરંતુ ગામ પશ્ચિમમાં હોય તે
થી ખાલી ધમને પડછાયે જ પકડે છે. તેણે તેને પૂર્વમાં નહીં ફેરવાય. તમે સામા વસ્ત છોડી દીધી છે. જેમ ધમ ઉત્કૃષ્ટમાં ઉત્કૃષ્ટ માણસને ફેરવવાને કે એના સ્વભાવને બદલામંગલ છે તેમ સ્વભાવની સભ્યતા પણ ઉત્કૃષ્ટમાં
વવાનો વિચાર ન કરે. પરંતુ તમારા સ્વભાવ ઉત્કૃષ્ટ મંગલ છે.
તરફ, તમારા જ દોષ તરફ નજર નાખે. સંત કોને કહેવાય? શાંતિ પમાડે તે સંત કહેવાય. સાધના કરાવે તે સાધુ. આપણે સાધુ- એક માણસે મોટા-મોટા માણસોને જમવાનું સંત કહીએ છીએ. એટલે સાધના અને શાંતિ આમંત્રણ આપ્યું. પિતે પણ સારે એ ધનિક બન્નેને આપનાર.
હતા. પાટલા ગોઠવાઈ ગયા. બધા જમવા માટે એક મહાત્મા હતા. રાત-દિવસ જગતનું બેસી ગયા છે. દૂધપાક તૈયાર છે. શેઠ રઇયાને કલ્યાણ કરનારાઓના પણ કેટલાક નિદકે હાય હુકમ કરે છે કે પેલું દૂધપાકનું તપેલું લાવ. છે આ મહાત્મા ગામમાંથી પસાર થઈ રહ્યા છે. રસોઇયે લેવા માટે જાય છે પરંતુ તપેલું લાવતાં ત્યાં કઈક ઓટલા પર બેઠેલે એક માણસ બધે દૂધપાક ભઠ્ઠીમાં ઢળાઈ જાય છે. શેઠે બેલી ઉક્યો જે ભામટ નિકળે. જે ઠગારે એકદમ છલાંગ મારી અને જઈને એકદમ નીકળી પડ્યો જેને પિતાને પરિવાર વધરાવા રસોઈયાનો હાથ પકડ્યો અને કહ્યું કે ભાઈ તું
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 532049 |
| Book Title | Atmanand Prakash Pustak 096 Ank 05 06 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Pramodkant K Shah |
| Publisher | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publication Year | 1998 |
| Total Pages | 20 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Atmanand Prakash, & India |
| File Size | 3 MB |