Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
મને એ મેણું ન ગમ્યું. પણ મારા બાપુજી ભામાએ કહેલું: “એ તમારા હાથથી નહિ એના કરજદાર હતા, એટલે મારે મૂંગે મોઢે મરે, એનું મોત મારા હાથથી નિમાયેલું છે.” સાંભળી લેવું પડયું સ્વમાનપૂર્વક જીવવું હોય અને સાચે જ સત્યભામાએ એ જવાબદારી એણે રાતી પાઈનું પણ દેવું ન રાખવું જોઈએ. પાર પાડી. નરકાસુર એટલે ગંદવાડ, સ્ત્રી જાતિ
મેં એ તીજે ઘેર લાવીને બાને નરકાસુરને સંહાર કરી શકે. બતાવ્યા. એમાંને એક બાએ પસંદ કર્યો. ઘરનું શરુ બે-ચાર દિવસ બહાર ગયું કીંમત પણ બહુ નહેતી-ત્રણ, સાડા ત્રણની હોય અને પુરુષ એકલે હેય એ વખતે એના અંદર હતી
ઘરની સ્થિતિ નિહાળે તે સ્વચ્છતા અને સ્ત્રી આ એક રાખી લે. બાકીના દઈ આવ !” જાતિને કેટલે નિકટને સંબંધ છે તે સમજાય. એમ કહીને બાએ બાકીના બેતી જજેટા અને સ્ત્રીની ગેરહાજરીમાં પુરુષ ઘરમાંથી કચરે પણ રોકડા પૈસા મારા હાથમાં મૂક્યા પૈસા ચૂકવી નહિ કાઢે, વાસણ નહિ માંજે, કપડાં તે ધુએ આવ્યા એટલે જટામાંથી બે બેતીયાં બાએ જ શાને ? મોટે ભાગે સ્ત્રી ઉપર આધાર ફાડીને અલગ પાડ્યાં.
રાખી રહેલા પુરુષની એ જ દશા હેય છે. બાપુજી ગામતરેથી ઘેર આવ્યા, પણ એમને
છે. બે-ચાર દિવસની અંદર તે ઘરમાં ખાસો ધાતાજારા વિષે કેઈએ વાત ન કરી, રીવાળીતા ઉકરડી ઉભા કરી વાળશે. સપરમા દિવસે મંગળ પ્રભાતે બા પિત જ એ આજ કાલ આપણે ઘરનો કચરા શેરી કે છેતી બાપુજીને આપવાની હતી. હું એ વાત રસ્તા ઉપર ફેંકી દઈએ એ ઠીક નથી કરતા. જાણ હતું, છતાં મેં બાપુજીને ન કહ્યું. ઘરના રાક્ષસને શેરીમાં ધકેલવાથી શું દિ વળે? બાના કાવત્રામાં મારી પણ સામેલગીરી હતી. દીવાળીના દિવસે અમે સૌ વહેલાં ઉઠ્યાં.
દીપોત્સવી સ્વચ્છતાનું પર્વ છે એમ કહે બા તે આગલી રાત્રે સૌથી મેડી સૂતી હતી અને તે ચાલે. આ પર્વમાં ઘેર ઘેર સાફસકી થાય ઉઠી હતી પણ સૌની પહેલાં. અમે છોકરાં ન્હાઈ છે. જૂનું વર્ષ વિદાય લે છે તેની સાથે જાન -ધોઈને પરવાર્યા એટલે બાપુજી ન્હાવા ગયા. મેલ, કચરે, ગંદવાડ પણ વિદાયગીરી લે છે. હાઈ રહ્યા પછી પોતાનું જૂનું તીયું ગંદવાડ જેવો ભયંકર અને પ્રાણઘાતક દુશ્મન હાથ ન આવવાથી બાપુજીએ તપાસ કરી બીજો નથી. રાક્ષસ બહુ બહુ તે સો માણસો “ક્યાં ગયું મારું ધોતીયું?” ખાઈને ધરાતે હશે, પણ ગંદવાડ હજારો અને લાખ સ્ત્રી-પુરુષ-બાળકેનાં બલિદાન લેવા
એ ધોતીયાના તે મેં શરીર લુછવાના છતાં ધરાતે નથી. સ્વચ્છતા એ સ્ત્રીઓને વરેલી
આ ટુવાલ કરી વાળ્યાં. સાવ જળી ગયાં હતાં, ”
જ સ્વાભાવિક કળા છે. પુરુષ ગંદવાડ કો બાએ જવાબ આપ્યા. સ્ત્રી જાતિ એને સાફ કરવામાં પિતાનું કર્તવ્ય “ત્યારે હવે હું શું પહેરીશ? હજી એક સમજશે. સ્ત્રીઓ જ્યાં ગંદી રહેવાને ટેવાયેલી મહિને એ તીયાથી નીકળી જાત!” હોય છે, સ્ત્રીઓ પોતે જ્યાં ગંદવાડને ઉત્તેજન બાપુજીએ જૂના તીયાનાં પ્રશસ્તિગીત આપતી હોય છે ત્યાં રોગ અને મૃત્યુને મહા ગાવા માંડ્યાં. લતાં કઈ રોકી શકે નહિ. શ્રીકૃષ્ણ જ્યારે “એની આવરદા આવી ગઈ હતી. મને નરકાસુરને વધ કરવા નીકળ્યા ત્યારે સત્ય એ જોઈને શરમ થતી હતી. રેજ ધોવા બેસુ ૧૮૬
આત્માનંદ પ્રકાશ
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 531852 |
| Book Title | Atmanand Prakash Pustak 075 Ank 10 11 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publisher | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publication Year | 1977 |
| Total Pages | 36 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Atmanand Prakash, & India |
| File Size | 14 MB |