Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
કે અસરકી એવાં એકાંગી ખ્યાલે તજવા પુરુષ જેમ પ્રિયતમ, પતિ, પિતા, પુત્ર, ભાઈ જોઈએ.
અને નાગરિક લેખે અનેકરૂપ દેખાય તેમ સ્ત્રી પણ શાસ્ત્રકારોના અર્ધગૃહીત વિધ ન કરતાં ધર્મ
ભિન્ન ભિન્ન સંબંધમાં દેખાય અને પ્રવર્તે, અને
: અને કલાના ધૂત વેપારીઓએ નારી પ્રતિષ્ઠાને
બધામાં તેનું સમ્યફ અને સુભગ દર્શન થાયવધારે હાનિ કરી છે. આનંદપ્રમોદના એક
સમાજ સ્વાથ્ય માટે અને સ્ત્રીની જીવનસિદ્ધિ સસ્તા અને વ્યાપક સાધન તરીકે ચિત્રપટનું
સારૂ આ વ્યવસ્થા ઠીક ગણાય. આ રીતે મૂલ્ય ગમે તેટલું આંકીએ, પણ એ દ્વારા સ્ત્રી
આપણે પ્રવર્તમાન વિરોધ અને સંઘર્ષોમાં જીવનને ઓછી આંચ આવી નથી. જ્યાં અભ.
સ્થિરતા અને સામંજસ્ય લાવી શકીશું. શ્રેય
અને પ્રેયને સમન્વય થવો જોઈએ, બંનેની દ્રતા દેખાય ત્યાં તેને સામાજિક વિરોધ થવો જોઈએ. સંગીત નૃત્ય નાટક સિનેમા વગેરેમાં,
પ્રાપ્તિ માટે સહ-અવકાશ યોગ્ય ગણાય. ધાર્મિક અને સામાજિક ઉત્સામાં, વપરાશ
આપણાં જ યુગમાં, છેલા શતકમાં, અનેક યા વિલાસની ચીજોની જાહેરાતોમાં નારીનું
નારીઓએ પ્રણય સેવ્યું છે, ઘર અને પરિવાર વિકારેષિક દર્શન થાય એવું કશું પણ સ્ત્રી
સંભાળ્યા છે, કૌમાર જીવન કે સંન્યાસિનીનું સમાજે પિષવું કે ચલાવી લેવું જોઈએ નહિ. જીવન જીવી બતાવ્યું છે. તેમણે અદભુત આ બાબતમાં પશ્ચિમનું અનુકરણ ગહણીય છે. વીરત્વ, વ્યવસ્થાશક્તિ, સેવાભાવ, ત્યાગ દાખવ્યાં સ્ત્રીને સહજ લજજાભાવ જાળવીને કલાઓને છે, અને કલા, વિદ્યા વા ધર્મની સાધનામાં વ્યાપાર અને સંવર્ધન ના થઈ શકે એમ નામના મેળવી છે. સંયમી અને સંવાદી પૂર્ણ નથી. આ ક્ષેત્રમાં ભારતના કલા-ઈતિહાસમાં જીવનના પંથે જ સ્ત્રી જીવનને ઉત્કર્ષ છે. દે દેખાતા હોય તો તેને દેષ તરીકે સ્વી. આમાં જ પુરૂષ જીવનને અર્થાત્ સમાજને કારવા જોઈએ,
સર્વાગી ઉદ્ધાર છે. સમાજમાં સ્ત્રી પુરૂષને
સ્વતંત્ર તેટલો જ સંયમી, લેકેલ્કર્ષક અને લેકઆપણું જીવન સીધી કે આડકતરી રીતે અર્થ કેન્દ્રી અને કામકેન્દ્રી થતું જાય છે તેના માટી કસોટી છે.
સંગ્રહનિષ્ઠ જીવનવ્યવહાર એ ભાવિસંસ્કૃતિની નિવારણના ભાગે આપણે શોધવા જોઈએ. સેવાભાવ વધે, કર્મપરાયણ કરુણા વધે તે વિશિષ્ટ સૌન્દર્ય અને માધુર્ય સ્ત્રીને ગુણ આપણું અર્થદાસત્વ ઓછું થાય તે જ રીતે વિશેષ પણ એ લાવણ્યને કઈ વટાવી ન ખાય; જે આપણા કૌટુંબિક જીવનમાં અનેક પાઉં એ પિતે પણ તેને ન વટાવે. લાવણ્ય અને અને સંકુલ વ્યક્તિજીવન હોય તે કામવાસનાને એજયું એક માંગલ્ય છે; પરમાત્માની વિભૂતિ અન્ય ભાવથી સહેજે મર્યાદા મથી રહે છે. એ સાચવવાનાં છે પણ એને પ્રસાધન કે બુદ્ધિથી વાસનાઓને દબાવવા કરતાં વાસના- પ્રદર્શનની જરૂર નથી. એ વાણિજ્યની વસ્તુ એને બીજી પ્રબળ લાગણીઓ સાથે જોડીએ નથી. સંસારમાં સૌન્દર્યનું અસ્તિત્વ જ તારતે તેને નિધિ સરળ પડે છે.
કિત નભ પેઠે સ્વતઃ સ્વસ્તિ છે.
આત્માનંદ પ્રકાશ
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 531831 |
| Book Title | Atmanand Prakash Pustak 073 Ank 08 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publisher | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publication Year | 1975 |
| Total Pages | 34 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Atmanand Prakash, & India |
| File Size | 13 MB |