Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
રાખ્યું હતું તે, પેલા બાળકને ભોગ ન આપી ઊઠયાં. પાષાણુ જેવા હૈયા પણ મીણની માફકપીગળી શકાયો હોત, અને તે શોભનને જન્મ પણ જાય તેવું કરુણ દ્રશ્ય હતું. ધનદશેઠ અને ભદ્રા કયાંથી થાત?.
શેઠાણીની વેદનાનું દુ:ખ લેથી જોઈ શકાય એવું માનવી પાપ કર્મ કરે, અસત્ય આચરણ કરે, ન લg અને તેમ છતાં તેની શિક્ષામાંથી છટકી જાય એવું જે પુત્રના જન્મ માટે એક નિર્દોષ બાળકનો ભોગ આ જગતમાં કદી બન્યું નથી, અને બનવાનું પણ આયે હતો, તેજ પુત્રનું શબ ભદ્રાની સામે પડયું નથી. માનવરચિત કાયદાઓમાંથી ગુનેગાર કદાચ નિર્દોષ હતું પુત્ર, પૌત્ર વધૂ, જેના કારણે તે સુખના શિખર તરીકે છૂટી જાય, પણ લેક જેને કુદરતનો ન્યાય, પર હેવાનું માનતી હતી, તેજ બધા નિર્જીવ અવસ્થામાં ઈશ્વરને કાયદે અગર કર્મના સિદ્ધાંત તરીકે ઓળખે તેની નજર સામે પડેલા હતા. માનવીનું મન જેને છે, તેમાં કદી ભૂલ થવા પામતી જ નથી. “હું” અને “મારું” ગણે છે, તેનાથી થોડો કાળ તો તે
શ્રાવણ માસના દિવસે હતા. આકાશ વાદળાઓથી આનંદ અનુભવે છે, પણ આ આનંદ પિકળ અને ઘેરાયેલું હતું. સાંજનો સમય હતો, અને ધનદ શેઠનું
ક્ષણિક છે. કારણકે પતિ, પત્ની, પુત્ર, પૌત્ર કે પુત્રી
અગરતે ધન, સત્તા, વૈભવ અને કીર્તિ જેને કુટુંમ્બ આનંદમાં મહાલતું હતું. એવા સમયે ધનદત્ત શેઠ
મા ન વી સુખ ના સાધનો માને છે, તે કાં છે ગામથી જરા દૂર પિતાના વાડામાં સંડાસ જવા
નિત્ય કે કાયમ ટકે એવા નથી, એટલે તેને નાશ નીકળ્યાં, પણ વાડાની નજીક પહોંચ્યાં ત્યાં ધરતીકંપને ભયંકર આંચકે લાગ્યો, અને શેઠ તરત
થતાં આનંદને બદલે આઘાત અનુભવો પડે છે. પિતાના ઘર તરફ પાછા ફર્યા. ધનદત્ત શેઠની હવેલી
આનંદ અને આઘાત બંને એક સિક્કાની બે બાજ વિશાળ અને મોટી હતી, એટલે ધરતીકંપના આંચકામાં
જેવા છે. તેને સંપૂર્ણ વિનાશ થઈ ગયો હતો, અને ઘરના
વજ જેવું કઠણ હૈયું કરી તે ધનદ શેઠે તમામ માણસે મકાનના કાટમાળ નીચે દબાઈ ગયા હતા.
ભદ્રાને એક પાટ પર સુવરાવી, આજુબાજુના માણ ગામમાં હાહાકાર થઈ ગયો, અને કેટલાએ માણસે
સેને દૂર કરી અંતિમ આરાધના કરાવતાં પહેલાં કાટમાળ નીચે દબાઈ ગયેલા માણસને બહાર કાઢવા
કહ્યુંઃ ભવા, ભાવિમાં જે બનવાનું નિર્માણ થયેલું પ્રયત્ન કરવા લાગ્યા. ધનદ શેઠ શૂન્યમનસ્ક થઈ
હે છે, તેમાં કોઈ ફેરફાર કરી શકતું નથી, અને ગંભીર વદને આ બધી ક્રિયા જોઈ રહ્યા હતા. શેઠાણીનું
સંસારનું સ્વરૂપ આવું વિચિત્ર હેવાના કારણે જ શરીર મરણતોલ હાલતમાં બહાર નીકળ્યું, પણ તેના
નાનીઓએ આ સંસારને અસાર કહ્યો છે. તારી જીવવાની કોઈ આશા ન હતી. તેઓ ઘડી બે ઘડીના
અતિમ ઘડીએ તારા ચિત્તને હવે ધર્મમાં જોડી દે. મહેમાન હતા. બાકીના તમામના તે માત્ર શબજ
ભારે કષ્ટપૂર્વક અને ગદગદિત કંઠે ભદ્રાએ કહ્યું : હાથ લાગ્યા.
ભાવમાં આવું બનવાનું જે લખાયું, તેના મૂળમાં આખું એ દ્રશ્ય કમકમાટી ઉપજાવે તેવું હતું. નિમિત્ત તે હું બની છું. પછી, યુવાન વયે પુત્ર ધરતીકંપના એકજ આંચકાએ ક્ષણ માત્રમાં અનેક પ્રાપ્તિ અર્થે આપેલાં બાળકના ભંગની વાત કરી છોનો સંહાર કરી નાખ્યું હતું, અને મોજવૈભવના પાપને એકરાર કરતાં કહ્યું : હું મારી જાતને સાધનને ભંગારમાં ફેરવી નાખે. આજુ બાજુ તમારા કરતાં વધુ વ્યવહારુ અને શિયાર માનતી એકઠાં થયેલાં માનવીઓ આ ભયંકર દ્રશ્ય જોઈ કમકમી હતી, અને તમને અંધારામાં રાખી આ કાળે કામ
પાપનું ફળ
૧૬૯
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 531716 |
| Book Title | Atmanand Prakash Pustak 062 Ank 09 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publisher | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publication Year | 1964 |
| Total Pages | 20 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Atmanand Prakash, & India |
| File Size | 3 MB |